startpagina.
0-9 A B C D E F G H I J K L M N O P Q R S T U V W X Y Z
Brass
Brass

Auteur: Martin Wallace
Uitgever: White Goblin Games (2007)
Aantal spelers: vanaf 3 tot 4
Leeftijd: vanaf 14 jaar
Speelduur: 120 tot 180 minuten
Prijs: circa 50 euro
Soort: bordspel


Het spel ...
Martin Wallace staat bekend als auteur van stevige spellen die niet terugdeinst voor een regeltje meer. Zijn magnum opus is zonder twijfel Age of Steam, een pittig economisch spel met inmiddels talloze uitbreidingen en afgeleide spellen zoals Stoom. Een spel dat in aanmerking komt voor de tweede plaats van populairste spellen van zijn hand is Brass, inmiddels opnieuw uitgegeven als Brass: Lancashire. Zonder dubbele punt in de titel tel je tegenwoordig niet meer mee.

Ook Brass is een stevig economisch spel dat zich afspeelt tijdens de industriële revolutie. Het bord stelt Noordoost-Engeland aan het eind van de 18e eeuw voor. De eerste katoenfabrieken verschijnen in het landschap. Aan de spelers de taak om niet alleen die fabrieken te bouwen, maar ze ook te voorzien van grondstoffen en het vinden van afzetmarkten.

Het spel speelt in twee fases: de kanalenfase en de spoorfase. In beide fases bouwen de spelers door het spelen van kaarten katoenfabrieken, havens, kolenmijnen, ijzersmelterijen en scheepswerven in de verschillende steden. Dat kost veel geld, maar de gebouwen leveren ook inkomsten op. De kost gaat duidelijk voor de baat uit. Regelmatig moet je je in de schulden steken en vaak duurt het wel even voor je investeringen inkomsten en punten opleveren. Tussendoor moet je ook zorgen voor verbindingen tussen de steden (met kanalen dan wel sporen) en je industrieën ontwikkelen om de minder efficiënte tussenstappen over te slaan.

Aan het einde van beide fases krijg je punten voor operationele gebouwen en de verbindingen tussen de steden. Wie na de spoorfase de meeste punten heeft wint het spel.

... en de waardering
Brass is een lange zit en de regels zijn complex, met soms irritante en onbegrijpelijke uitzonderingen. Ook de uitleg duurt dus wel even. Normaal haak ik dan snel af, maar Brass blijft me toch intrigeren. Het is duidelijk een strategisch spel waar je altijd de lange termijn voor ogen moet houden. Dat geldt ook voor je medespelers: doe niet hetzelfde als zij en probeer zoveel mogelijk te profiteren van hun acties. Tussen beide fases is een breuk, want na de kanalenfase verdwijnt er veel weer van het bord en kun je opnieuw beginnen. Tenzij je dankzij een goede voorbereiding weer snel uit de startblokken schiet.

Beginnersfouten maken is eenvoudig, maar ook als je die hebt afgeleerd leer je ieder spel weer bij. Strategieën die eerst kansloos of onoverwinnelijk leken blijken later precies het tegenovergestelde, afhankelijk van wat er gebeurt. De planbare onvoorspelbaarheid maakt Brass een intrigerend spel vol interactie. De lange duur en scherpe randjes neem ik in dit geval voor lief.

4 pionnen
Peter Hein

terug naar boven