Ik houd niet zo van reactiespellen, maar Halli Galli is een positieve uitzondering. Misschien is het de gimmick van de bel, of het feit dat je niet van die belachelijke hersenkronkels hoeft te maken als in Bongo, ik weet het niet. Halli Galli is bovendien voor alle leeftijden, want ook bij kinderen is het bijzonder populair. Op veel campings heeft het geluid van ‘ping!’ al voor veel vakantievriendschappen gezorgd.

Hoewel, voor alle leeftijden. Voor de kleinsten onder ons is het toch iets te hoog gegrepen. De doorsnee 4-jarige heeft geen enkele moeite om te tellen of er van een fruitsoort precies vijf zichtbaar zijn, maar het kost ze nu eenmaal meer tijd dan oudere kinderen (laat staan volwassenen) en ze zijn dus bij voorbaat kansloos.

Om ook de kleuters het belplezier niet te ontzeggen is er Halli Galli Junior. De vruchten zijn vervangen door clowns in verschillende kleuren. Het spel werkt nog net zo, al moet je nu op de bel meppen als er twee dezelfde clowns zichtbaar zijn. Maar pas op: in iedere kleur is er één verdrietige clown die zijn hoed kwijt is. Sla je op de bel als zo’n clown zichtbaar is, dan telt dat als een fout en moet je iedereen een kaart geven.

Verder zijn de regels hetzelfde als in Halli Galli: wie het eerste (terecht) mept krijgt de aflegstapels van alle andere spelers. Als er nog maar twee spelers zijn duurt het spel nog één ronde. Wie dan de meeste kaarten heeft, wint het spel.

Halli Galli Junior is een geslaagde omzetting van de ‘grote’ versie. Oudere spelers hebben natuurlijk nog steeds een sneller reactievermogen dan kleuters, maar het verschil is met de junioreditie een stuk kleiner. Het spel combineert weinig regels met veel spanning en speelplezier. Tenminste, voor de kleintjes. Als ouder hoop je maar dat ze snel klaar zijn voor het echte werk, want dat vergt toch net iets meer. Maar tot die tijd is deze versie een aanschaf zeker waard.

Peter Hein