Als voormalig Rotterdammer heeft het nog aardig lang geduurd voor ik Rotterdam van The Game Master voor het eerst speelde. Dat was niet zo’n succes. Rotterdam kwam op mij over als een niet goed getest spel, met gebrek aan balans en controle, vol van arbitraire destructieve interactie. Over de Rotterdamse haven moest toch een leuker spel te maken zijn? Met Masters of Trade probeert Hans van Tol het opnieuw.

Masters of Trade maakt bijna een compleet ander spel van Rotterdam. Van Tol heeft goed opgelet op de ontwikkelingen in spellenland van de afgelopen jaren, want met deze uitbreiding verandert Rotterdam in een werkverschaffingspel. Eigenlijk wel passend in de stad van ‘handen uit de mouwen’. In het basisspel werden de verschillende fases van een ronde in een vaste volgorde afgewerkt, nu hebben ze op een apart bordje actievelden gekregen. Daar kunnen de spelers hun dokwerkers inzetten om de bijbehorende fase uit te voeren. Extra zijn de fabrieken, die je in havens kunt plaatsen en je een extra goederenkaart opleveren als daar grondstoffen gelost worden.
Daarnaast komt er in Masters of Trade ook geld in het spel. Daarmee kun je grondstoffen en goederen in- en verkopen, zodat het makkelijker wordt om de juiste goederen voor de opdrachten te krijgen. Bovendien kun je met slim handelen ook punten scoren zonder zelf grondstoffen te vervoeren.

Het einde van het spel is onveranderd: zodra iemand aan het eind van een ronde minimaal twaalf punten heeft gescoord met opdrachten eindigt het spel en wint de speler met de meeste punten.

Soms is er een uitbreiding nodig om een slecht spel toch te laten werken. Dat is hier duidelijk het geval. Rotterdam verandert met Masters of Trade van een lelijk eendje vol willekeur in een fatsoenlijk spel met meer controle en variatie. Door het aangepaste spelsysteem verdwijnen sommige zaken wat meer naar de achtergrond (zoals de verfoeide scheepskaarten) en worden andere belangrijker (zoals het handelen in goederen).

De controle over je eigen lot neemt flink toe, maar gelukkig blijft er nog genoeg interactie over om rekening met elkaar te moeten blijven houden. Dat is met meer spelers trouwens wel meer het geval dan met twee. In het laatste geval is het zo goed te plannen welke goederen je krijgt dat het spel wel erg snel is afgelopen.

Masters of Trade is nog steeds niet helemaal zonder duidelijke minpunten. Zo hadden de scheepskaarten er van mij wel helemaal uit gemogen, en zijn sommige actiemogelijkheden niet goed uitgebalanceerd. Het heeft daarmee nog net wat teveel scherpe randjes om zich te kunnen meten met spellen als Stenen Tijdperk en Agricola, maar dankzij deze uitbreiding speel ik Rotterdam in ieder geval niet meer met tegenzin, en zelfs wel met plezier.

Peter Hein