startpagina.
0-9 A B C D E F G H I J K L M N O P Q R S T U V W X Y Z
Spacewalk
Spacewalk

Auteur: Rüdiger Dorn
Uitgever: Ravensburger (1999)
Aantal spelers: vanaf 2 tot 5
Leeftijd: vanaf 8 jaar
Soort: bord
Lees ook het Spelverslag


Het spel ...

De grootste frustratie van speluitleggers is het zinnetje “Kunnen we niet gewoon beginnen met spelen en dan leren we het al doende wel”. Vooral als dat tijdens het spel gevolgd wordt door “Ja, maar dat had je niet verteld en als ik dat geweten had….”. Herkenbaar?

Spacewalk is een perfect spel voor dit soort gelegenheden. De regels zijn echt zo uitgelegd en bovendien zijn ze zo helder dat het zelfs zou lukken om ze al doende aan te leren. Het doel van het spel is namelijk heel simpel, zorg ervoor dat jouw ruimteschepen niet in de zwarte gaten belanden en die van de tegenspelers wel.

Het bord bestaat uit een grote ruimterotonde waar tussen de veilige planeten een aantal zwarte gaten verscholen zitten. Iedere beurt ben je verplicht om de schepen van één planeet te bewegen. Het grootste schip zet je één vakje verder, het op één na grootste schip gaat twee vakjes verder, etc. Als schepen even groot zijn dan bepaald de actieve speler in welke volgorde ze bewegen. Als je schip op een zwart gat komt, ben je het kwijt.

Tijdens het spel mag je een aantal keer een zwart fiche inzetten waarmee je of na je eigen beurt meteen nog een keer aan zet bent, of je buiten je beurt om één van je eigen schepen één vakje mag bewegen.

Zodra één speler al zijn schepen kwijt is, bepalen de andere spelers de waarde van hun resterende schepen (hoe groter, hoe meer punten) en de speler met de meeste punten wint.

... en de waardering

Met twee of drie spelers is spacewalk nog wel aardig om te doen. Maar met vier of vijf wordt het één grote loterij omdat je niet meer kan inspelen op de zetten die de andere spelers gaan doen. Tegen de tijd dat je weer aan de beurt bent, zijn er al weer zo veel schepen verplaatst dat het een puur tactisch spel wordt: doe in je beurt wat je op dat moment het meeste oplevert en bekommer je niet te veel om de toekomst want die kan je toch nauwelijks beïnvloeden. De slotfase van het spel is bovendien altijd een anticlimax. Er zijn dan nog maar zo weinig ruimteschepen op het bord dat je eigenlijk niets meer te kiezen hebt en het een kwestie is van op de automatische piloot uitspelen. Spacewalk laat maar weer eens zien dat het erg moeilijk is om een leuk spel te maken met weinig regels.

2 pionnen
Dagmar

terug naar boven