De laatste jaren zitten dobbelspellen weer in de lift. Zo zijn er van bekende Spiel des Jahres-winnaars als Alhambra en Kolonisten zelfs dobbelvarianten uitgekomen en heeft Ravensburger maar liefst drie dobbelspellen in korte tijd (opnieuw) uitgegeven. Die zijn echter minder goed ontvangen. Een dobbelspel dat het beter doet is het vorig jaar verschenen Um Krone und Kragen.

Um Krone und Kragen laat zich het beste omschrijven als Yahtzee met extra’s. Ben je aan de beurt, dan gooi je drie dobbelstenen. Na iedere worp moet je minstens een dobbelsteen apart leggen, de rest mag je opnieuw gooien. Als alle dobbelstenen apart gelegd zijn, krijg je een karakterkaart. Welke karakterkaart je mag nemen, hangt af van je worp. Voor sommige karakters heb je twee of meer dezelfde nodig, voor andere moet alles even of oneven zijn, moet de som van ogen minimaal vijftien of twintig zijn, enzovoort. Hoe moeilijker de eis, des te beter de kaart.

Ieder karakter dat je gekregen hebt kun je tijdens je beurt een keer inzetten. Karakters zijn er twee soorten: degene die je extra dobbelstenen laten gooien en degene die je de zojuist gegooide dobbelstenen laten manipuleren. Zo kun je met de Filosoof van een drie en een vijf ineens twee vieren maken.

Het doel van het spel is om de Koning te verkrijgen. Daarvoor zijn zeven dezelfde getallen nodig. Heeft een speler de Koning, dan krijgen de anderen nog een kans om een beter resultaat te krijgen, waarna de eerste speler het nog eens als laatste kan proberen. De speler die uiteindelijk de Koning heeft, wint het spel.

Sommige mensen zijn bijkans allergisch voor dobbelstenen, maar daar heb ik totaal geen last van. Dobbelen is gewoon leuk en als het spel niet al te lang of serieus is, maakt het helemaal niet zoveel uit als je eens botte pech hebt. Het mooie van Um Krone und Kragen is dat je veel mogelijkheden hebt om je worpen zo te manipuleren dat er toch altijd wel wat moois uit komt. Natuurlijk zijn de karakters die extra dobbelstenen opleveren in het algemeen beter dan de andere (het is lastig om de Koning te krijgen als je maar zes dobbelstenen hebt), maar met de manipulators kun je op het juiste moment van een verloren positie toch ineens een prachtworp maken. Desondanks is de geluksfactor nog wel aanzienlijk, maar het spel is kort en de keuzes interessant genoeg om dat niet storend te maken. Met meer dan drie spelers duurt het trouwens wel iets te lang.

Heb je een hekel aan dobbelstenen of ‘geluksspellen’ in het algemeen, dan kun je Um Krone und Kragen beter links laten liggen. Houd je wel van een beetje dobbelen en gokken, dan is Um Krone und Kragen een van de beste dobbelspellen in zijn soort.

Peter Hein