Dankzij de spellen van Mac Gerdts (Antike, Imperial, Hamburgum) hebben we kennis gemaakt met de zogenaamde ‘rondel’: een cirkel waarvan de verschillende partjes acties voorstellen en waarbij je door het verplaatsen van speelfiguren de verschillende acties telkens bij langs kunt gaan.

Dit spelprincipe heeft inmiddels ook zijn intrede gedaan bij andere spellen. Burgenland is daar een van. De cirkel in kwestie bestaat uit drie secties, in de kleuren geel, rood en blauw. Iedere sectie bevat dezelfde acht vakjes. Door het gooien van een dobbelsteen verplaats je een kroon over deze vakjes.

Het doel van het spel is het bouwen van burchten in drie kleuren, ieder met een zo hoog mogelijke waarde. De burchten bestaan uit muren en verschillende torens. Het vakje waar de kroon op terecht komt geeft aan welk onderdeel je mag pakken om je burcht in die kleur uit te breiden. In plaats daarvan mag je ook een aantal dobbelstenen pakken gelijk aan de waarde van de muur of toren, die varieert van 1 tot 5. Die dobbelstenen mag je in een volgende worp inzetten. Door het gooien van meerdere dobbelstenen verhoog je namelijk de kans dat de kroon op een voor jou gunstig vakje landt.

Naast de muren en torens zijn er in iedere gekleurde sectie ook twee vakjes waarmee je een telling in die kleur uit kunt voeren. Kom je hierop, dan vergelijken de spelers de waarde van hun burcht in die kleur. De speler met de hoogste waarde krijgt het verschil in punten.

Je mag zo vaak gooien als je wilt, maar je mag maar in één kleur ‘actief’ zijn per ronde. Komt de kroon in de volgende kleur terecht, dan is je beurt direct voorbij en verlies je je meest waardevolle onderdeel. Uitkijken dus!

Burgenland is een op het oog simpel dobbelspelletje, waar echter behoorlijk wat risicomanagement komt kijken. De rode dobbelstenen zijn hier van cruciaal belang. Je hebt ze echt nodig om de kans te vergroten dat je kunt scoren in een kleur waarin je sterk staat, of juist de scorevakjes te passeren in een kleur waarin je zwak bent. Daarom kan het soms zelfs handig zijn om in plaats van een dure toren, alle dobbelstenen te nemen. Op die manier ontzeg je je medespeler de dobbelstenen, en verklein je de kans op een voor hem gunstige worp.

Simpel en luchtig is Burgenland zeker, en soms heb je zelfs met vijf dobbelstenen botte pech. Maar de keuzes die je moet maken zijn interessant genoeg: neem ik die mooie toren, of toch maar dobbelstenen voor later? Hoeveel dobbelstenen zet ik in? Wanneer stop ik met gooien? Enzovoort. Per saldo is Burgenland daarmee een waardevolle aanvulling onder de tweepersoonsspellen.
Peter Hein