| ||||||
| Sessieverslag Spel aan de Maas, 15 oktober 2002 | ||||||
Spelers: Bas, Benita, Dagmar, Dirk Jan, Emile, Hieke, Joan, Niek en Peter Hein Gespeelde spellen: Koehandel Joan is weer terug uit Spanje voor een wat langer verblijf in Rotterdam dan de vorige keer. Hij wilde graag weer meespelen op de dinsdagavond, en was vanavond voor het eerst van de partij. Niek en Dirk Jan hadden een week eerder al afgesproken om North & South te gaan spelen, dus zij zonderden zich direct af in de belendende kamer. Spelers: Bas, Dagmar, Emile, Hieke en Peter Hein Dit kaartspelletje was al een tijdje niet meer gespeeld, en in afwachting van Joan trok Bas het uit de kast om weer eens te spelen. Op Emile na kende iedereen het; voor hem werd het nog snel even uitgelegd. Met vijf spelers is het aantal verschillende dieren dat je verzamelt beperkt. Bas, Hieke en Peter Hein besloten zodoende zich vanaf het begin te specialiseren in een beperkt aantal dieren. Dagmar en Emile gingen voor de diversiteit. De dure paarden werden verspreid over meerdere spelers, maar Peter Hein zorgde er met enkele geslaagde koehandels in ze allen te verzamelen. Verder werd er meestal voor gekozen een dier te veilen, om zo meer inkomsten te genereren. Toen de laatste dierkaart geveild was, werd het tijd voor koehandelen. Peter Hein was al snel uitgespeeld, en had ook nog het kattenkwartet gecompleteerd. Eventjes hoopte hij Dagmar nog haar ezels af te pakken, maar dat bleek vruchteloos. Ook Emile was snel klaar; hij had nog maar weinig geld over, en kon in de koehandels geen rol van betekenis spelen. Bas dacht de ganzen van Dagmar in te kunnen pikken, maar verslikte zich; Dagmar bood net iets meer en kwam zo wel heel goedkoop aan de ganzen, haar derde kwartet naast de ezels en honden. Het was nog even spannend wie de schapen zou krijgen. Deze wisselden regelmatig van eigenaar tussen Bas, Dagmar en Hieke, maar uiteindelijk was het Hieke die aan het langste eind trok. Dagmar had de meeste kwartetten, maar de puntenscore van Peter Hein was net iets hoger. Bas vond dit potje duidelijk minder dan zijn vorige ervaring. Emile vond zijn eerste keer geen succes, en de rest bleef het een leuk spel vinden. Uitslag: Peter Hein 2180, Dagmar 2100, Hieke 1800, Bas 800, Emile 720 Spelers: Dirk Jan en Niek Dirk Jan had North & South van Det geleend, aangezien hij wel benieuwd was naar dit eerste spel van Phalanx Games. Niek had goede herinneringen aan zijn eerste ervaring met North & South van enkele maanden, en wilde het nog wel eens spelen. Wederom koos hij voor de Zuidelijke Rebellen, maar Dirk Jan bleek een taaiere tegenstander dan Peter Hein: aan het eind van de avond was de oorlog nog in volle gang, en zou er later verder gespeeld moeten worden. Spelers: Bas, Benita, Dagmar, Hieke Na Koehandel werd besloten om te splitsen in twee groepen. De ene helft ging aan de slag om trainrails aan te leggen in Amerika en de rest ging midden in de woestijn een stad uit de grond stampen (wat natuurlijk duidelijk de moeilijkste klus van de twee is). Uitslag: Hieke 42, Bas 35, Benita 31, Dagmar 20 Spelers: Emile, Joan en Peter Hein Joan was tijdens het potje Koehandel aangekomen, en had eerst een tijdje toegekeken voor zelf te kunnen spelen. Na Koehandel bestond de keuze uit Medina en Union Pacific; samen met Emile en Peter Hein stortte hij zich in de treinaandelen. Met drie spelers is er minder concurrentie om de verschillende spoorlijnen, en dat was in het begin goed te merken. Iedere speler had zijn eigen maatschappij waarvoor hij flink aan het bouwen was. Daarbij was het natuurlijk aantrekkelijk om proberen een tweede positie in andermans maatschappij te verwerven. Zo investeerde Jon stevig in de rode maatschappij, die uiteindelijk de gehele noordkant van het bord bediende. Emile en Peter Hein stortten zich op respectievelijk wit en paars, en putten daarbij de totale treinvoorraad uit. Peter Hein had het geluk dat geen van zijn beide medespelers een paars aandeel trok, zodat hij bij drie dividenduitkeringen incasseerde voor de eerste en de tweede plaats. In Union Pacific werd pas laat geïnvesteerd, en leverde bij de tweede uitkering nog niks op. Na drie uitkeringen was het duidelijk dat Peter Hein, met name door zijn paarse avontuur, flink op voorsprong stond. De laatste dividendkaart wilde echter maar niet komen, tot op een zeker moment er geen enkele trein meer geplaatst kon worden. De maatschappijen waarvan nog treinen beschikbaar waren, waren compleet ingebouwd, en konden niet meer uitbreiden. Hierdoor zou de laatste dividendkaart nooit meer komen. Wat nu? Er werd besloten om het spel maar te laten eindigen zonder vierde uitkering, aangezien de onderlinge verhoudingen niet erg gewijzigd waren sinds de vorige uitkering. Zoals verwacht was het inderdaad Peter Hein die won. Iedereen vond het wel een aardig spel, al was het verloop enigszins vreemd. Uitslag: Peter Hein 104, Joan 87, Emile 62 |
||||||
| terug naar boven |