 |
terug naar Spel aan de Maas | ||
| terug naar sessieoverzicht jaargang 4 |
|
Spelers: Anda, Bas, Dagmar, Helen, Niek, Peter Hein, Vincent, Wendy en Willemien
Gespeelde spellen:
Viva il Re!
Senator
Knollen voor Citroenen
Sint Petersburg
Viva il Re!
Het was deze week weer volle bak bij Peter Hein en daarom kon er in twee groepen gespeeld worden. Wendy had een paar nieuwe Ravensburgers mee genomen. Viva il Re! sprak vooral de dames erg aan en aangezien er aan deze tafel naast Bas enkel dames waren overgebleven was de keuze snel gemaakt.
Spelers: Bas, Dagmar, Helen, Anda, Wendy
In Viva il Re! moet je zes personen die op je kaartje staan zo hoog mogelijk in het kasteel zien te krijgen. In het begin veroorzaakt dit een redelijke opstopping onder in het kasteel, maar op een gegeven moment moet er wel een figuur op de troon geplaatst worden. Daar gaat het in dit spel eigenlijk om. Iedere speler heeft één voor- en twee tegen-stemkaarten. Je voor-stemkaart krijg je terug. Als je tegen stemt ben je je kaart kwijt. Het spel wordt in drie ronden gespeeld. Anda had veel pech in de eerste ronde. Haar figuren werden vakkundig op de troon gezet om er vervolgens direct weer uitgebonjourd te worden. Helen gokte twee keer op een tegenstem van een medespeler die haar helaas in de steek lieten waardoor een favoriet van Bas ongewenst bij de rest toch op de troon kwam. Het gaf wel veel hilariteit, zeker omdat het een keer bij de eerste stemronde gebeurde, en er dus nog genoeg veto’s te vergeven waren. Dagmar probeerde het nog met ladies night te roepen maar de winst van Bas konden de vrouwen niet tegen houden.
Uitslag: Bas 67, Wendy 63, Helen 62, Dagmar 57, Anda 51
Waardering: Anda, Bas, Dagmar en Wendy 3, Helen 2½
Spelers: Niek, Peter Hein en Vincent
Na vergeefs Siedler von Nürnberg aangeprezen te hebben, vond Peter Hein wel medespelers voor Senator, een nieuw spel van PS Games. Senator is een biedspel, waarin spelers bieden (‘debatteren’)om bepaalde agenda’s te bemachtigen, of om ze juist niet te krijgen. Wie na drie debatrondes de meeste agenda’s heeft, wint het spel.
Aan het begin van iedere ronde wordt een gebeurteniskaart omgedraaid, die de veilingvoorschriften van deze ronde aanpast. In de eerste ronde betekende dit dat speler maximaal twee kaarten mochten bieden. Dit beperkte de mogelijkheid om flink op te bieden. Iedereen deed bovendien voorzichtig aan om maar niet de aandacht van een moordenaar op zich te vestigen. Vincent sleepte deze ronde aardig wat agenda’s binnen, terwijl Niek en Peter Hein wat bescheidener debatteerden. Vincent was nu wel kwetsbaar voor conflicterende agenda’s, dus werd het voor hem zaak te met een consulfiche veilig te stellen. Helaas voor hem kon er in de tweede ronde niet op consulfiches geboden worden. Daarom moest hij alle zeilen bijzetten om te voorkomen dat hij vervelende agenda’s kreeg toegewezen. Daar slaagde hij in, maar hij kreeg er geen nieuwe bij. Peter Hein en Niek boekten weer wat progressie, en hadden nu ook elk een aantal agenda’s binnengehaald.
In de derde ronde zette Vincent alles op alles om een consulfiches te pakken. Nu lukte dat wel, maar omdat hij flink geboden had, restten hem maar weinig biedkaarten. Toen die ook nog eens geneutraliseerd werden door een moordenaar moest hij de laatste ronde uitzitten. Niek en Peter Hein hadden nu vrij spel om de overgebleven agenda’s te verdelen. Helaas bleek dat niet zo eenvoudig, want de gebeurteniskaart van deze ronde bepaalde dat het openingsbod uit ten minste twee kaarten moest bestaan. Bovendien was er nog aardig de mogelijkheid om de ander met een conflicterende agenda op te zadelen. Zodat voorzichtigheid geboden was. Uiteindelijk kwamen ze allebei op vier agenda’s uit. Omdat Niek er meer had veiliggesteld, won hij het spel.
Ondanks de negatieve pers die het spel hier en daar heeft gekregen waren alledrie de spelers wel te spreken over Senator. Het einde as door de derde gebeurteniskaart een beetje tam, maar voor de rest was het een behoorlijk intens biedspel.
Uitslag: Niek 4 (2 veilig), Peter Hein 4 (1 veilig), Vincent 3
Waardering: allen 3
Spelers: Bas, Dagmar, Helen, Anda, Wendy en Willemien
Er was nog een dame bij gekomen. Gelukkig kon het nieuwe kaartspel Knollen voor Citroenen met zes mensen gespeeld worden. Het is een typisch blufkaartspel. Je hebt een aantal groenten en een paar pestkaarten. De speler die de ronde begint bepaald de groentesoort die opgegooid moet worden. Telkens als je aan de beurt bent leg je dicht een kaart neer. Het is aan de volgende speler om dit wel of niet te geloven. Betwijfel je de vorige speler dan moet die zijn laatst gespeelde kaart open gooien. Is het wel de gevraagde groente dan moet de wantrouwige speler het aantal kaarten pakken dat op deze kaart staat. Ligt er een andere groente dan moet de speler zelf dat aantal kaarten pakken. Behalve Anda durfden mensen weinig aan elkaar te twijfelen. Omdat je al je kaarten uit moet spelen en dus ook je speciale kaarten moet je minstens één keer iemand in twijfel trekken en de 2x kaart spelen. De boete (voor beide partijen) wordt dan verdubbeld. Het was wel dapper van Anda maar ze eindigde daarmee wel vaak met veel kaarten in haar handen. Helen had met haar 2x kaart steeds geluk en wist beide gespeelde ronden op 0 te eindigen. Ze deed dit heel handig door de bomkaart als laatste te bewaren waardoor ze in haar laatste ronde niet meer gepakt kon worden.
Uitslag: Helen 0, Wendy 28, Bas 68, Dagmar 72, Willemien 89, Anda 137
Waardering: Dagmar, Helen en Wendy 3, Anda 2½, Bas en Willemien 2
Spelers: Niek, Peter Hein en Vincent
Senator was binnen drie kwartier gepiept, dus was er ruim tijd voor nog een langer spel. Peter Hein kwam met verschillende opties naar beneden, waaronder Leeuwenhart. Vincent kende dat nog niet en wilde het wel graag proberen. Helaas was het voor Niek en Peter Hein alweer te lang geleden om de regels paraat te hebben. Daarom werd uitgeweken naar Sint Petersburg, dat voor Peter Hein nog vers was. Ook Vincent kende het goed.
Peter Hein besloot niet dezelfde fout als de vorige keer te maken, en kocht direct veel groene kaarten, en alle oranje die geld opleverden. Hij was wel weer zo stom om een duur gebouw op handen te nemen, voor later (yeah right). Hij deed dat om meer ruimte voor edelen te creëren. Maar omdat Niek en Vincent ook de nodige gebouwen maakten, was dit helemaal niet nodig en bleef hij beurtenlang met een krankzinnig duur gebouw zitten.
Vincent pakte het wat slimmer aan en koos goedkope gebouwen, waarvan er ook meerdere in het spel zijn. Zo kreeg hij tijdens het spel telkens veel punten in de blauwe fase. Niek volgde hier na een tijdje mee, maar dankzij diverse upgrades scoorde hij ook aardig in de groene fase (naast de nodige geldinkomsten). Voor Peter Hein was het wel duidelijk dat hij het (weer) van zijn edelen moest hebben. Hij liet dus geen mogelijkheid voorbij gaan om oranje kaarten te pakken als hij ze enigszins kon betalen, en zeker als hij ze nog niet had. Het probleem was dat de anderen dat ook deden, echter wel later in het spel.
Vincent raakte wat achterop in de geldinkomsten, wat zich vertaalde in zijn bouwactiviteiten. Niek verdiende geld als water, waarmee hij dure gebouwen kon maken. Helaas voor hem had Peter Hein de Schenke verkeerd uitgelegd. Daarmee kon hij extra punten kopen, in plaats van verkopen, zoals Peter Hein had gezegd. Dit bleek echter alleen in de laatste twee beurten relevant, dus het blijft een open vraag wat de score geweest was als…
Peter Hein verdiende uiteindelijk ook genoeg om zijn handkaarten eindelijk eens uit te spelen. Verder zat hij goed in zijn edelen, zodat hij goede hoop had dat de eindscore zijn achterstand goed zou maken.
Hij werd een handje geholpen door Vrouwe Fortuna. Niek had in de laatste opwaardeerfase nog een oranje upgrade nodig. Hij mocht zes opwaardeerkaarten bijleggen, zonder een oranje te trekken (de laatste kaart in de stapel bleek uiteindelijk een Patriarch). Daardoor bleef Niek op zes edelen steken. Peter Hein had er negen, en daarmee precies genoeg voor de winst.
Uitslag: Peter Hein 163, Niek 157, Vincent 141
Waardering: Peter Hein 3½, Niek en Vincent 3
Spelers: Bas, Dagmar, Helen, Anda, Wendy en Willemien
Omdat er nog wel tijd was voor een kort spel en Viva il Re ook met zes spelers kon kwam het voor de tweede keer die avond op tafel. Weer leek het een strijd tussen Bas en Wendy te worden. Het werd al snel duidelijk dat er met zes spelers meer figuren uit het kasteel gestemd worden en de scores lager waren. Een speciale regel van het spel is dat in de derde ronde de speler die het presteert geen enkel punt te halen maar liefst 33 punten krijgt. Bas rook zijn kans en begon stilletjes al zijn zes figuren (soms met behulp van anderen) uit het kasteel te werken. Het was hem gelukt op één na. Alighiero stond lang eenzaam onderaan het kasteel, op nul punten. Iedereen was praktisch door zijn vetokaarten heen. Bas hoefde alleen nog maar Dagmars beurt af te wachten en iemand op de troon te hijsen. Grote kans dat er geen tegenstemmen zouden volgen en hij zijn 33 punten kon cashen. Dagmar zorgde echter voor een grote verrassing door figuur A één treetje hoger te zetten. Niet om bewust Bas dwars te bomen maar omdat er voor haar op dat moment geen andere aantrekkelijke opties waren. In zijn beurt schoof Bas A snel nog een verdieping hoger. Maar Wendy die na hem was zette weer iemand op de troon en die kreeg een unanieme steun. In plaats van de gedroomde 33 punten kreeg Bas er maar 2 en was de overwinning voor Wendy duidelijk. Zo had Dagmar toch nog een beetje voor ladies night gezorgd.
Uitslag: Wendy 52, Anda 44, Helen 43 en Dagmar 43, Bas 39, Willemien 38
Waardering: Anda, Bas, Dagmar, Wendy en Willemien 3, Helen 2½