 |
terug naar Spel aan de Maas |
| 1-9 |
Sessies:
1 augustus 2006
31 januari 2006
31 augustus 2004
24 februari 2004
18 juni 2002
5 maart 2002
Spelers : Anneke, Niek, Peter Hein en René
Een paar avonden eerder had Peter Hein Acquire al eens meegenomen, maar toen kreeg hij daar de handen niet voor op elkaar. Vanavond deed hij een tweede poging en trof het dat er nu meer spelers waren. René had het al zo vaak zien spelen dat hij het zelf ook wel eens wilde proberen. Niek wilde het ook nog wel eens doen en Anneke was net als René benieuwd.
Peter Hein gaf nog als tip dat je in het begin op moet letten dat je aandelen van de juiste bedrijven koopt om niet al snel in geldnood te raken. De anderen deden hun best dit advies op te volgen. Peter Hein had zelf het geluk dat hij in het begin twee verschillende bedrijven kon stichten en zo een gratis aandeel kreeg. Afgezien daarvan ging het redelijk gelijk op en zou bij de eerste fusies blijken wie er spekkoper was. Peter Hein bleek daarbij zelf het beste geanticipeerd te hebben. Hij deed zijn aandelen Sackson met liefde van de hand voor Hydra, zeker toen kort daarna bleek dat Hydra boven de tien tegels kwam en veilig was. Peter Hein was er snel bij om meerderheidsaandeelhouder te worden, met Niek en René gedeeld op de tweede plaats.
De actie verplaatste zich vervolgens naar de andere kant van het bord. Daar leek Phoenix erg dominant te worden, met verschillende kleinere bedrijven eromheen. Een bedrijf, America, was even groot. Peter Hein had dit bedrijf gesticht en zo’n beetje in zijn eentje opgebouwd. Hij had daar grootste plannen mee, maar daar stak Niek een stokje voor. Hij fuseerde America en Phoenix, die op dat moment even groot waren. Hij kwam nu wel voor een dilemma te staan: America opheffen zou hem een voorsprong geven in Phoenix, waar hij de meeste aandelen had. Maar omdat hij nauwelijks aandelen America had, leverde hem dit geen geld op. Phoenix opheffen had het tegengestelde resultaat. Uiteindelijk koos hij voor het snelle geld en doekte Phoenix op. Peter Hein was hem hiervoor erg dankbaar, want America was nu ook veilig en hij was grootaandeelhouder. Niek had nu wel een smak geld verdiend en kocht snel America bij. Hij kon de voorsprong van Peter Hein echter niet inhalen en weer werd hij gedeeld minderheidsaandeelhouder met René.
Met de meerderheid in aandelen in de twee grote bedrijven was het wel duidelijk dat Peter Hein zou gaan winnen. Met de andere bedrijven die er nog waren had hij zich weinig bemoeid. De fusies die daar plaats vonden leverden hem nauwelijks geld op, de anderen wel. Anneke deed goede zaken met de doorstart en definitieve ondergang van Sackson, maar verder werden er geen grote bedragen vergeven.
Doordat het even duurde tot alle kleine bedrijfjes opgingen in America en Hydra ging het spel eigenlijk een halfuur langer door dan nodig was. De einduitslag was niet verrassend, alleen de strijd om de tweede plaats was nog een beetje spannend.
Iedereen vond het wel een aardig spel, al was de uitgerekte eindfase een beetje een anticlimax.
Uitslag: Peter Hein 50.100, Niek 31.700, René 27.000, Anneke 26.7000
Waardering: Peter Hein 3½, Anneke, Niek en René 3
Spelers: Erik, Helene, Peter Hein en Willemien
Rond een uur of negen was China alweer afgerond en was er nog makkelijk tijd voor een groter spel. Peter Hein haalde alsnog Acquire uit de tas. Hij had dat een paar jaar geleden voor het laatst gespeeld en wilde zijn eigen exemplaar toch ook eens spelen. Willemien kende het erg goed, voor de anderen was het nieuw. Bij de uitleg kwam nog wel de tip om er aan het ebgin van het spel vooral voor te zorgen geld te steken in bedrijven die overgenomen gaan worden, anders zit je snel krap bij kas.
Peter Hein nam zijn eigen tip iets te serieus en kocht in de eerste beurt geen enkel aandeel, wat natuurlijk ook weer geen handige zet was, temeer daar hij geen bedrijf had gesticht. De anderen deden dat wel en nog dicht bij elkaar ook. Zo zaten er al vroeg vier bedrijven dicht op elkaar. Omdat alle bedrijven min of meer even groot waren was het niet duidelijk welke uiteindelijk de grootste zou zijn. Peter Hein dwong uiteindelijk de eerste fusie af en wisselde al zijn aandelen van het overgenomen bedrijf in voor die van het overnemende bedrijf (Phoenix). De anderen deden hetzelfde, waardoor alle aandelen van Phoenix op waren. Peter Hein en Willemien hadden er allebei zeven en waren daarmee hoofdaandeelhouders.
Kort daarop volgde een tweede fusie, waarmee Phoenix te groot werd om nog overgenomen te worden. Verder waren er nog geen andere bedrijven op het bord met een serieuze omvang, dus het leek er op dat Phoenix het bord zou domineren en de doorslag in de uitslag zou geven.
Dit bleek uiteindelijk te kloppen. Andere bedrijven groeiden wel en af en toe waren er zelfs fusies, maar nooit werd de kritieke omvang van elf blokjes bereikt.
Peter Hein en Willemien zaten in een comfortabele positie. Als ze even geen nuttig blokje konden plaatsen bij een ander bedrijf, konden ze altijd de waarde van Phoenix vergroten, wat ze dan ook regelmatig deden. Om de andere bedrijven ontstonden hier en daar wapenwedlopen om de meeste aandelen, waar telkens andere spelers als winnaar uit de bus kwamen.
Maar uiteindelijk ging het toch om Phoenix. Alleen al daaraan verdienden Peter Hein en Willemien zo’n 15.000 dollar, bijna een derde van hun eindtotaal. Erik had het tijdens het spel vaak goed geboerd bij de fusies van de andere bedrijven, maar niet genoeg om zijn achterstand bij Phoenix goed te maken. Helene had tijdens het spel iets te vaak last gehad van geldgebrek, waardoor ze in de strijd om de meeste aandelen vaak vroegtijdig af moest haken. Ze eindigde daardoor op enige afstand van de anderen.
De waarderingen lieten een aardige correlatie zien met de uitslag van deze aandelenklassieker.
Uitslag: Willemien 51.300, Peter Hein 48.600, Erik 41.600, Helene 24.600
Waardering: Willemien 4, Peter Hein 3½, Erik 3, Helene 2½
Spelers: Bas, Frank, Judith en Leunis
Dirk Jan had Acquire klaargelegd, en nadat Bas verklaard had dat het leuk was, wilden Judith en Frank het wel eens proberen. Na enige verwarring besloot Leunis dat hij ook graag mee wilde doen en schoof aan.
Dirk Jan heeft de nieuwe Avalon Hill versie. Ten opzichte van de oude versie zijn de hotelketens vervangen door corporaties. Een ervan heet Sackson, hetgeen dan wel weer aardig is. (Sid Sackson is de ontwerper van dit en veel andere spellen.) De andere namen weet ik (Bas) door deze wijziging echter niet meer. De fysieke uitvoering is veel beter dan mijn oude Avalon Hill versie, al kunnen de tegels nog iets slechter op hun rand staan.
Iedereen speelde het klaar om vrij snel bonussen van kleine ketens te maken, nog voor het startkapitaal op was. Dat is erg belangrijk om aandelen te kunnen blijven kopen. Frank was de enige die tijdens het spel een tijdje geen geld had om iedere beurt aandelen te kopen, hetgeen terug te zien is in de eindscore.
Aan het eind waren er nog drie veilige ketens over, die geen van alle de 41 hadden gehaald. De groene was 40 groot en in handen van Leunis, met Judith als tweede. De donkerblauwe was bijna even groot met Bas als eerste en Judith weer als tweede. De gele was een heel stuk kleiner (11-20) en hier deelden Bas en Leunis de eerste plaats. Doordat ze tijdens het spel ook al flink met kleinere ketens had gescoord ging Judith er met de overwinning vandoor. Daarmee vond ze het echter nog geen fantastisch spel.
Uitslag: Judith 54.200, Bas 47.400, Leunis 42.800, Frank 31.300
Waardering: Bas en Leunis 4, Judith 3, Frank 2½
Spelers: Dagmar, Dirk Jan en Niek
Peter Hein had een exemplaar van de klassieker Acquire op de kop weten te tikken. Dagmar en Niek kenden dit spel nog niet en wilden het wel eens uitproberen. Dirk Jan heeft het spel ook thuis en kon de regels uitleggen.
Omdat het voor Niek en Dagmar de eerste keer was dat ze het speelden werd besloten om geheel ‘open’ te spelen. Hierdoor was het tijdens het spel eenvoudig om te bepalen wat er geruild moest worden om een meerderheidsbelang veilig te stellen. Dagmar wist als eerste een hotelketen te starten. Ook de volgende twee ketens werden door haar opgericht. Maar ze slaagde er niet in om een fusie tot stand te brengen. Dit werd door Dirk Jan als eerste gedaan, maar helaas voor hem was Niek hiervan de grootste profiteur. Dagmar had er in het geheel geen belang bij. Ook bij de volgende fusies moest zij toekijken. Hierdoor was het spel voor haar lange tijd niet erg interessant: ze had geen geld meer om aandelen te kopen en kon niet meer dan toekijken hoe Dirk Jan en Niek de ene keten na de andere oprichtten, kochten en weer verkochten. Ten slotte kon Dagmar het spel (zonder enthousiasme) beëindigen door twee grote ketens te laten fuseren tot één keten met meer dan 41 hotels. Dirk Jan kon als speler na Dagmar bij de aandeleninwisseling zekerstellen dat hij de meerderheid in de twee belangrijkste ketens behield. Hierdoor wist hij Niek ruim voor te blijven.
Doordat Dagmar het middenspel zonder geld had moeten toekijken, kon ze het spel niet erg waarderen. Met meer spelers of met een iets gunstiger trekken van de blokjes was dit waarschijnlijk minder opgevallen.
Uitslag: Dirk Jan 62.000, Niek 54.500, Dagmar 11.300
Waardering: Dirk Jan 5, Niek 3, Dagmar (hele kleine) 2
Spelers: Bas, Dirk Jan, Peter Hein, Sten, Wendy
Willemien had vervolgens andere bezigheden, en zonder haar werd er begonnen met Acquire. Sten had het gekocht maar nog niet gespeeld, en de rest was er wel voor te porren; zodoende haalde Bas zijn oude AH-versie tevoorschijn. De meeste hotels begonnen op een grootte van twee vakjes, en groeiden langzaam. De aandelen van Imperial waren erg populair, en waren snel op. Iedereen hoopte op een overname, wat flink wat geld op zou brengen. Het waren echter andere hotels die overgenomen werden, en het was vooral Bas die hiervan profiteerde. Imperial werd juist steeds groter, en alleen een overname door het naburige Worldwide was een mogelijkheid. Juist toen Dirk Jan hiervoor de aanzet had gegeven, bereikte Imperial de kritieke grootte en moesten grootaandeelhouders Wendy en Sten op zoek naar andere inkomsten. Dit lukte maar matig, en het waren vooral Bas en Peter Hein die veel verdienden aan de herhaalde overnames van Tower en American. Naast een smak geld kwamen ze hierdoor ook goedkoop aan aandelen van het inmiddels enorme Worldwide, die met baar geld nauwelijks te betalen waren. Samen streden ze om het meerderheidsbelang in Worldwide, maar met de laatste overnames eindigden ze precies gelijk, en moesten de opbrengst delen. Bas wist zo zijn opgebouwde voorsprong met gemak te handhaven. Op Wendy na vond iedereen het een leuk spel. Zij gaf de voorkeur aan Shark, dat wel wat op Acquire lijkt, omdat Shark een stuk dynamischer is. Sten vond Wendy’s waardering aan de lage kant, dus krikte hij zijn aanvankelijke waardering van 3½ op naar een 4 om het gemiddelde niet in gevaar te brengen.
Uitslag: Bas 41.600, Peter Hein 36.400, Sten 29.600, Wendy 20.900, Dirk Jan 13.400
Waardering: Bas en Sten 4, Dirk Jan en Peter Hein 3½, Wendy 2½
Spelers: Bas, Dirk Jan, Jasper en Peter Hein
Peter Hein was benieuwd naar Acquire, waarvan Bas een oude Avalon Hill-versie uit 1976 had liggen. Ook voor Dirk Jan was het nieuw, terwijl Jasper het één keer eerder gespeeld had. Het duurde niet lang voor alle zeven hotelketens gesticht waren. Rond deze tijd begonnen sommige al erg groot te worden. Ook het geld begon op te raken, dus het werd tijd voor een overname. Luxor, waarvan de aandelen snel uitverkocht waren, stond al een tijdje op het punt het bijna even grote Continental over te nemen, maar het was een andere fusie die plaats vond. Die werd geforceerd door Jasper, die toch geen belangen in Luxor had. Hierdoor kregen Bas en hij een nieuwe smak geld, en konden weer nieuwe aandelen kopen. Peter Hein en Dirk Jan moesten nog even op inkomsten wachten. Jasper deed slim inkopen, waardoor hij bij bijna iedere fusie betrokken was. Zo kreeg hij voortdurend meer geld om de steeds duurder wordende aandelen te kopen, en het was dan ook niet verrassend toen bleek dat hij met grote voorsprong had gewonnen.
Uitslag: Jasper $56.000, Dirk Jan $42.600, Peter Hein $30.600, Bas $30.400
Waardering: Dirk Jan en Jasper 4½, Bas 4, Peter Hein 3½