 |
terug naar Spel aan de Maas |
| 1-9 |
Sessies:
29 december 2006
24 januari 2006
6 december 2005
8 november 2005
Spelers: Dagmar, Jacqueline, Anne-Marie en Sten
De dapperen onder de aanwezigen, Bas, Dirk-Jan, Ernst en René, begonnen met Roads en Boats. Zij waren de komende uren onder de pannen, zou later blijken. Anneke, Willemien en Jack legden beslag op het overgebleven stukje tafel en Niek en Ilja waren op hun eigen tafeltje nog steeds bezig met Waterloo. Voor Dagmar, Sten, Anne-Marie en Jacqueline zat er niets anders op dan zich te vermaken met de talloze andere spellen die Dagmar en Niek in hun kasten hebben staan. Hetgeen zeer beslist geen straf is, want Dagmar trok Amazone te voorschijn. Amazone speelt zich af in het oerwoud. Iedere speler heeft de beschikking over een aantal hutjes dat hij/zij moet bouwen. Wanneer een hutje in een dorp gebouwd is krijgt de speler de kaart die bij dat dorp hoort. Er zijn vijf verschillende kaarten, die elk een exotisch dier of bloem voorstellen. Naast de hutjes heeft iedere speler zeven kaarten die variëren in waarde van 0 tot 6 met op iedere kaart een van de afbeeldingen van de exotische dieren of bloem. De waarde van de kaart geeft meteen het aantal goudstukken aan waar je recht op hebt. Pas als je voldoende goudstukken hebt, kun je een huisje in een volgend dorp bouwen. Uiteraard zijn er ook weer pestkaarten in het spel, die er voor zorgen dat je bijvoorbeeld een ronde niet over land mag reizen, of niet over water mag, of dat de goudopbrengst gehalveerd wordt.
Bij de dorpjes kunnen slechts twee of drie hutjes gebouwd worden en het eerst te bouwen hutje is ook altijd het goedkoopst. Daarnaast krijgt iedere speler een opdrachtkaart, waarop staat in welke dorpjes hij/zij in ieder geval een hutje moet bouwen. Lukt dat niet, dan worden er drie punten van het eindtotaal afgetrokken.
Lukt het je om minimaal de vijf verschillende kaarten te verzamelen, krijg je aan het eind ook nog eens bonuspunten.
Al vrij snel ging Sten voorop in het verzamelen van de kaartjes en het goud, waardoor er ook flink wat hutjes in zijn kleur op het bord kwam te staan. Dagmar en Jacqueline deden hun best om hem bij te houden en met name Dagmar lukte dat aardig. Anne-Marie bleef wat achter met haar sleurhutjes, omdat je alleen vanuit het ene dorp pas naar het andere mag vertrekken.
Het lukte Anne-Marie niet om de anderen nog in te halen en zij eindigde dus als vierde met 6 punten. Sten scoorde 17 punten, gevolgd door Jacqueline met 13 punten en Dagmar met 10 punten.
Na deze verhitte strijd in het Amazonegebied was er gelukkig soep en allerlei andere lekkere hapjes om weer wat energie op te doen voor de volgende spellen.
Uitslag
Sten 17, Jacqueline 13, Dagmar 10, Anne-Marie 6
Waardering:
Dagmar: 4, Jacqueline: 3,5, Annemarie en Sten: 3
Spelers: Bas, Dirk Jan, Peter Hein en Wendy
Door de late start en de toch niet hele korte speelduur was het voor Dagmar en Niek te laat voor nog een spel en ze gingen weer naar huis met slechts en speelervaring rijker. Helen vond het ook welletjes. Voor de anderen was er de keuze tussen Goldbräu en Amazone. Wendy zag Goldbräu niet zitten vanwege de langere speelduur en dus werd het Amazone, dat de anderen al kenden.
Net als de vorige keer blijkt dat alles erg krap is met vier spelers. Op het juiste moment toeslaan is de crux van het spel. De goedkope plekjes zijn snel op; soms moet je die snel grijpen terwijl je eigenlijk iets anders van plan was. Deze keer was het Dirk Jan die de mooie route van goedkope hutten in de zuidwesthoek bij langs ging. Hij was dan ook de eerste die alle verschillende fiches te pakken had. Bas gooide het aanvankelijk vooral in de kameleons, waar hij er uiteindelijk vijf van had. Wendy had wat opstartproblemen en kwam vaak geld tekort om de gewenste hutten te kunnen bouwen. De anderen hadden voordeel van hun ervaring, want ze kenden de verschillende verbindingen op het bord al een beetje, die makkelijk over het hoofd te zien zijn als je het voor het eerst speelt.
Uiteindelijk werd haar achterstand op de anderen nog wat vergroot dankzij Bas, die Dirk Jan tipte dat hij Wendy een punt afhandig kon maken als hij een Indio-fiche als papegaai in zou zetten in plaats van als vlinder. Voor de eindstand maakte het echter niets meer uit, die was duidelijk in het voordeel van Bas.
Uitslag: Bas 16, Dirk Jan 15, Peter Hein 12, Wendy 6
Waardering: Bas, Dirk Jan en Peter Hein 3½, Wendy 3
Spelers: Bas, Dirk Jan, Peter Hein en Willemien
Na twee spellen was er nog wel tijd voor een derde. Peter Hein had ook Amazone meegenomen, dat de anderen nog niet kenden en wel wilden proberen. Peter Hein legde ook direct de geavanceerde regels uit, die het spel niet echt complexer maken, maar wel extra scoremogelijkheden geven.
De vorige keer had Peter Hein het met drie spelers gedaan, wat een groot verschil bleek te zijn met vier. Met vier spelers zijn de goedkope locaties veel sneller bezet en moet je uitkijken dat je niet uitgesloten wordt in een dorp waar je wel naar toe moet.
Bas maakte in het zuidwesten van het bord een snelle route met allemaal verschillende symbolen. Hierdoor haalde hij als eerste de bonus binnen, goed voor vijf punten. Willemien ging ook voor verschillende symbolen en was ook snel met het halen van alle vijf planten en dieren. Peter Hein en vooral Dirk Jan zochten het eerst meer in de concentratie, om zo voor het einde alvast wat punten veilig te stellen.
Doordat iedereen regelmatig flink in de buidel moest tasten om een huis te mogen bouwen gebeurde het regelmatig dat minimaal twee spelers niets konden bouwen, en soms zelfs niemand (als gevolg van een roofzuchtige aap, bijvoorbeeld). Desondanks slaagden de meesten er nog wel in om de noodzakelijke dorpen te bereiken. Peter Hein was aan het einde de enige die niet alle dorpen van zijn opdracht had bezocht. Maar ook zonder deze minpunten was hij laatste geweest. Het was weer Willemien die won, met Bas en Dirk Jan op een gedeelde tweede plaats. Iedereen vond het wel een aardig spel, waarbij de zogenaamd hoge geluksfactor nog best mee bleek te vallen.
Uitslag: Willemien 15, Bas en Dirk Jan 12, Peter Hein 8
Waardering: allen 3-3½
Spelers: Niek, Peter Hein en René
Amazone is een gloednieuw spel van 999 Games, dat Peter Hein graag eens wilde proberen. Sommige spelers lieten zich afschrikken door de vier sterren voor geluk die achter op de doos staan. In amazone gaan de spelers op expeditie in het oerwoud, en doen daarbij verschillende dorpjes aan. Als je ergens een hut bouwt krijg je een fiche en mag je daarna verder naar een volgend dorp.
Na het lezen van de regels had Peter Hein een beetje een Kniziagevoel, omdat je voor het scoren van punten zowel fiches van alle kleuren moet krijgen, als zoveel mogelijk van individuele kleuren. Verder krijg je nog een opdracht met daarop vier dorpjes waarin je moet bouwen. Deze dorpjes liggen natuurlijk lekker ver uit elkaar. Voor ieder dorp op je kaart waar je geen hut bouwt krijg je drie punten aftrek. Genoeg reden dus om overal een hut te willen bouwen. Maar gelukkig is het bouwen van een hut erg duur en wordt bovendien steeds duurder, dus je moet zorgvuldige afwegingen maken. En natuurlijk niet te lang wachten, want dan pikt iemand anders die gunstige locatie in.
Na een korte uitleg gingen de heren van start, met ieder in een verschillende hoek een hut (die natuurlijk niet gratis was). René specialiseerde zich direct in fiches met kameleons en vlinders. Zo zou hij hier aan het einde van het spel veel punten voor scoren, en tijdens het spel flink kunnen verdienen door een van beide opbrengstkaarten te spelen die bij deze fiches horen. Peter Hein daarentegen probeerde direct zijn opdracht te vervullen, nu dat nog relatief eenvoudig was. Hij plande het zo dat hij langs dorpjes kwam met allemaal verschillende fiches. Zo had hij als eerste van alle fiches een exemplaar en scoorde daarmee vier punten.
Daarna richtte hij zich fiches waar hij er al meerdere van had, om daarmee ook goed voor de dag te komen. Samen met Niek streed hij om de Indiofiches, die als joker ingezet kunnen worden. Als je bedenkt dat een hut minstens zes zilverstukken kost, en je een Indio voor ieder willekeurig fiche in kunt zetten, dan is zo’n fiche toch minstens zes zilverstukken waard zou je zeggen. Toch probeerden de spelers er goedkoop aan te komen en omdat iedereen dit deed kostten ze doorgaans maar vier of vijf zilverstukken.
Iedereen had tijdens het spel wel eens geldproblemen en werd daarmee gedwongen om een of meer beurten achter elkaar geld te sparen. Uiteindelijk had iedereen wel ongeveer evenveel hutten gebouwd en daarmee evenveel fiches. Omdat ook iedereen alle dorpen van zijn opdracht had bezocht, zaten de verschillen in de uitslag bijna alleen in de volorde waarin iedereen alle verschillende fiches had gekregen. De uitslag bleek daar dan ook precies mee overeen te komen.
Amazone is een leuk familiespel, dat ook deze veelspelers wel konden waarderen. En met die geluksfactor valt het reuze mee!
Uitslag: Peter Hein 16, Niek 13, René 10
Waardering: René 4, Niek en Peter Hein 3½