Sessies:

27 februari 2007
16 januari 2007

27 februari 2007

Spelers: Wendy, Willemien, Dirk Jan en Dagmar

Wendy had Arkadia meegenomen. Alleen voor Dirk Jan was het spel helemaal nieuw, de andere spelers hadden het al een keer gedaan (en Wendy zelfs twee keer). Na de eerste keer Arkadia overheerste het gevoel dat het spel potentie had, maar dat je het vaker moet doen om het spel goed te doorgronden. Het kostte Wendy dan ook geen moeite om de groep over te halen Arkadia te gaan doen. Dirk Jan kreeg van alle kanten op het hart gedrukt dat hij er zich vooral niet druk om hoefde te maken dat hij nog niets van het spel begreep, want dat gevoel had iedereen bij het eerste potje gehad. En daarnaast werd hem aangeraden niet te lang te wachten met het inruilen van de banieren.
Dagmar besloot een experimentele strategie te volgen waarbij ze zo snel mogelijk haar mannetjes ging inzetten en de daarmee verworven dukaten ook snel inwisselde voor cold cash. Wendy volgde dezelfde strategie, alleen iets minder extreem in vergelijking met Dagmar. Willemien keek wat meer de kat uit de boom in afwachting van haar kans. Dirk Jan deed precies wat iedereen verwachtte, hij wachtte veel te lang met het inzetten van zijn banieren en kon daardoor dus niet al zijn mannetjes in het spel brengen. Doordat er veel agressiever werd gespeeld dan de eerste keer, werden er ook veel meer dukaten vergeven en verzilverd. Dagmar was als eerste door haar banieren heen. Wendy en Willemien waren er net wat zuiniger op geweest waardoor zij in de slotfase nog een paar lekkere klappers konden maken. Dirk Jan was te zuinig geweest waardoor hij zijn dukaten niet op tijd had verzilverd. Wendy was overtuigend de winnaar waardoor de conclusie gerechtvaardigd lijkt dat het zinvol is om agressief te spelen, maar het wel slim is om iets achter de hand te houden voor de slotfase. Met het stijgen van de ervaring, ging ook de waardering van Arkadia omhoog.

Uitslag: Wendy 120, Dagmar 106, Willemien 94, Dirk Jan 86
Waardering: Willemien 4, Dagmar en Wendy 3½, Dirk Jan 3

16 januari 2007

Spelers: Bas, Peter Hein, Wendy en Willemien

Peter Hein had dit nieuwe bordspel van Rüdiger Dorn mee, in de Duitse versie welteverstaan. In Arkadia plaatsen de spelers gebouwen en arbeiders op het bord. Is een gebouw volledig omringd door andere gebouwen en arbeiders, dan krijgen de eigenaren van deze arbeiders zegels. Deze zegels kun je bij een puntentelling omzetten in geld, oftewel winstpunten. Is een gebouw af, dan wordt er ook een bouwsteen op het kasteel geplaatst. Op die bouwstenen staan ook zegels afgebeeld. Het aantal zichtbare zegel in het kasteel bepaalt de waarde van de zegels in die kleur.
De eerste rondes bestonden voornamelijk uit het aftasten van het spelsysteem. Iedereen probeerde met het plaatsen van gebouwen alvast wat neutrale ‘arbeiders’ op de markten te werven (hebben die familie op Puerto Rico misschien?). Deze arbeiders zijn handig als je een gebouw wilt voltooien. Voor een neutrale arbeider krijg je geen zegel, maar je krijgt wel het zegel dat op het gebouw ligt als je het afmaakt.
Peter Hein was de eerste die een puntentelling voor zichzelf initieerde en leverde daar aardig wat zilverkleurige zegels bij in. Bas volgde al snel en verdiende ook een smak punten. Beide spelers hadden al twee keer een puntentelling gedaan toen Wendy haar eerste deed. Puntentellingen leveren niet alleen geld op, maar je krijgt er ook twee extra arbeiders in jouw kleur mee. Omdat Wendy en Willemien wat voorzichtiger waren geweest met hun vaandels die je voor de puntentellingen gebruikt, konden ze minder arbeiders plaatsen. Bas en Peter Hein daarentegen hadden er nooit gebrek aan.
Toen het tweede niveau van het kasteel bijna af was, herinnerde Peter Hein er voor de zekerheid nog maar aan dat het spel bijna ten einde was; iedereen zou nog een beurt krijgen zodra het tweede niveau af was en dat was het dan. Vooral Wendy was onaangenaam verrast, want ze had deze regel tijdens de uitleg gemist of weer vergeten. In ieder geval kon ze haar twee overblijvende vaandels niet optimaal meer inzetten en bleef met een hoop arbeiders zitten. Willemien en Peter Hein konden in hun laatste beurt nog een hoop arbeiders plaatsen voor extra zegels, wat de nodige punten opleverde.
Uiteindelijk had Peter Hein met grote voorsprong gewonnen. De anderen zaten nog dicht bij elkaar, ongeacht het aantal ingezette vaandels. Het spel werd wel goed ontvangen, al gaf Wendy aan dat ze het nog eens moest spelen om het goed te kunnen waarderen. Dit potje was haar door de late verrassing minder goed bevallen.

Uitslag: Peter Hein 106, Willemien 83, Bas 78, Wendy 72
Waardering: Peter Hein 4, Bas en Willemien 3½, Wendy 3