 |
terug naar Spel aan de Maas |
| 1-9 |
Sessies:
Spelers: Bas, Dagmar, Dirk Jan, Hieke en Niek
Hieke had een lekkere stapel spellen klaar staan om uit te kiezen. Bas wilde Attila wel graag proberen, omdat hij dat spel nog niet kende. Hieke was de enige die het spel al kende en mocht dus uitleggen. Bas las ondertussen de regels nog even door en wist Hieke daardoor te betrappen op een verkeerde interpretatie van de puntentelling. In Attila is het de bedoeling dat je de meerderheid krijgt in verschillende volkeren. In iedere beurt mag je één van je zes handkaarten uitspelen. Het volk dat op die kaart staat mag je vervolgens op het bord versterken met nog een poppetje. Daarna mag je kiezen, nog een poppetje in die kleur plaatsen of jezelf op het machtspoor van dat volk vooruit zetten (een stap in ronde 1, twee stappen in ronde 2, etc.). Op het moment dat er in een gebied vijf poppetjes staan, breekt er een conflict uit. Alle spelers mogen (om de beurt) nog extra handkaarten uitspelen. Dan wordt het aantal kaarten en poppetjes per kleur geteld en het volk dat daarbij het slechtst scoort, wordt verjaagd. In dat gebied mag dan vervolgens niets meer geplaatst worden. De eerste ronde eindigt na het eerste conflict, in de tweede ronde zijn er twee conflicten, etc. Aan het eind van een ronde is een telling, waarbij de speler met de meeste macht in een volk net zo veel punten krijgt als er poppetjes van die kleur op het bord staan. De speler met de op een na hoogste macht krijgt net zo veel punten als het aantal gebieden waarin de poppetjes van die kleur staan. In het begin is het bord nog akelig leeg. Het duurt dus even voor het eerste conflict ontstaat. Daarna komen de conflicten steeds sneller. De spelers waren allemaal nogal conflictmijdend omdat iedereen dacht met het uitstellen van het conflict zijn eigen positie eerst te kunnen versterken. Bas en Niek kozen er voor om in veel volken te investeren. Dirk Jan wilde vooral in grijs en rood de beste zijn. Helaas voor hem was hij de enige met belangstelling voor rood waardoor dit volk weinig punten opleverde. Hieke en Dagmar keken wat ze in hun handen hadden en wat er op het bord stond en pasten daar hun keuzes op aan. Dagmar wilde bijvoorbeeld eerst voor geel gaan, maar kreeg geen gele handkaarten. Grijs ging ondertussen als een speer en daarom ging ze daarin investeren. De eerste twee telrondes lagen de spelers erg dicht bij elkaar in de buurt. Niek eindigde het spel door zijn macht in het zwarte volk op de hoogste positie te krijgen door het spelen van een actiefiche waarmee hij een extra beurt had. Iedereen vond het maar een matig spel. Niet echt slecht, maar er zit te veel geluksfactor in, om het echt leuk te maken.
Uitslag: Dagmar 90, Hieke 82, Dirk Jan 77, Bas 73, Niek 60
Waardering: Dagmar, Hieke en Dirk Jan 3, Bas en Niek 2½