 |
terug naar Spel aan de Maas |
| 1-9 |
sessies:
Spelers: Ilja, Peter Hein, Wendy en Willemien
Het beestenspel werd snel opgeruimd om plaats te maken voor Augsburg 1520. Wendy was na twee spelletjes inmiddels redelijk ervaren en kon de regels nu soepel uitleggen. Dat was maar goed ook, want tegen het einde van de uitleg kwam Willemien ook binnen. De uitleg werd nog eens gedaan, maar dat vonden Ilja en Peter Hein niet bezwaarlijk, omdat ze zo de regels makkelijker konden onthouden.
Wendy had geleerd van haar eerste potje en investeerde nu veel in het verkrijgen van extra biedkaarten om te kopen. Ze zat snel op het hoogste niveau, waardoor ze er iedere beurt twee gratis kreeg en er ook nog eens zes kon kopen (op voorwaarde dat ze genoeg geld had). Ilja ging voor het geld en Peter Hein en Willemien kwamen door een paar kaarten waarmee ze extra punten kregen snel op voorsprong. Maar helaas trapten ze daarmee in een beginnersval: ze konden niet op tijd de kerk komen om meer dan 25 punten te mogen hebben. Willemien ontbrak het aan geld, Peter Hein had wel geld maar kon de juiste actie niet bemachtigen.
De volgende beurt was de kerk voor hen dus prioriteit. Ilja en Wendy deden het nog even rustig aan en investeerden verder in een goed uitgangspositie voor later. Bovendien werd een kerk voor hen alleen maar goedkoper.
Twee rondes voor het einde kwam het omslagpunt. Willemien raakte de hoogste positie in twee richtingen kwijt en Wendy had nu genoeg geld verzameld voor de kerk. Omdat ze veel punten kreeg, stond ze binnen de kortste keren voor de drempel van de dom. Ze had de bouwmeester genomen en kon daarmee een dom bouwen zonder dat dat een extra actie kostte. Bovendien had ze nu zo’n enorme hoeveelheid biedkaarten over dat ze veel veilingen en daarmee punten kon winnen. Willemien had nu beter gepland en kocht de dom voor het te laat was. Ilja had nog wel veel kaarten over, maar ze waren teveel verspreid over de verschillende patriciërs zodat ze niet meer de juiste actie kreeg om een dom te kunnen maken. De grote klaper van 17 punten die ze de laatste ronde maakte kon ze dus niet volledig innen. Peter Hein had wel genoeg gespaard voor een dom, maar helaas voor hem was dat helemaal niet nodig; hij bleef als enige onder de 45 punten zitten.
Wendy had nu zo’n grote puntenproductie opgebouwd dat ze de anderen ruim voor bleef; haar ervaring had zich uitbetaald.
Iedereen vond het wel een plezierig spel, in tegenstelling tot sommige anderen die dit spel de vorige keren hadden gespeeld.
Uitslag
Waardering: allen 3½
Spelers: Wendy, Coen en Helène
Omdat Wendy het al èèn keer eerder had gespeeld (met 4 spelers) was het spel vlot uitgelegd en begon het verzamelen van kaarten en bieden op invloed van de edelen. Al snel kwamen we er achter dat met drie spelers het sneller mogelijk is met 1 kaart een bieding te winnen. En dan weet je dat de anderen die kleur niet hebben! Handig dus. Coen profiteerde hier als eerste van. Al snel werden de hoogste niveau’s bereikt in geld en dus ook regelmatig weer van elkaar af gepakt. Zo verloor Wendy in de eerste ronde al een tweede investering en de tableaus van niveau twee en drie zouden het hele spel een rondedans maken. Dit maakte het lastig om te investeren in vergankelijke zaken en verhoogde de animo voor punten die je kunt behouden. Alleen als je bij de laatste bieding wint ben je er zeker van dat je ook de punten of het geld van dat niveau zult behouden. Helene kwam op ruime voorsprong maar werd geremd doordat ze nog geen kerk had gebouwd. Toch wist ze nog op tijd die inhaalslag te maken en de anderen voor te blijven. De waarderingen waren evenredig aan de eindstand....
Uitslag: Helène 41 punten, Wendy 35 punten en Coen 25 punten
Waardering: Helène 4, Wendy 3 en Coen 2
Spelers: Bas, Dirk Jan, Wendy, Anne-Marie, Dagmar
In de slotfase van Tantrix was Wendy inderdaad ook nog gekomen. Ze had de nieuwste Alea, Augsburg 1520, meegenomen. De regels waren niet echt makkelijk geschreven zodat het nog even tijd kostte om alles door te nemen. Augsburg 1520 is een veilingspel waar in een aantal rondes punten gewonnen kunnen worden door te bieden op de gunsten van een vijftal edelen. Iedere edele heeft zijn eigen kaarten met waardes variërend van 1 tot 17. Tijdens een biedronde bieden de spelers tegen elkaar op hoeveel kaarten ze willen bieden. Als één iemand meer kaarten biedt dan de anderen, wint deze speler automatisch de gunsten van de betreffende edele. Als echter verschillende spelers evenveel kaarten bieden wint degene die de hoogste kaart heeft geboden. Als je de gunsten van een edele wint mag je telkens twee dingen kiezen uit een lijst van drie. Hiermee kan je op drie verschillende scoresporen je waarde verhogen (meer geld, punten of handkaarten krijgen aan het begin van iedere volgende ronde). Om meer dan 25 punten te scoren moet je een kerk bouwen en om meer dan 45 punten te scoren moet je zelfs een dom bouwen. Hiervoor moet je geld betalen, maar je hebt ook geld nodig om handkaarten te kopen waarmee je op de edelen biedt. Bas maakte aan het begin van het spel een beginsprint maar moest toen al snel investeren in een kerk. Dagmar was de tweede die flink punten pakte. Ze liep alleen vast toen ze een dom moest bouwen. Hiervoor moest ze zoveel geld reserveren dat ze geen handkaarten kon kopen en dus geen enkele veiling meer won (en dus ook de dom niet mocht kopen). Hierdoor zakte ze in de laatste twee rondes van kanshebber voor de overwinning terug naar de achterhoede. Bas en Wendy wisten wel een dom te bouwen en mochten dus meer punten scoren. Bas bleef Wendy net een paar punten vol. Niemand had het spel echt leuk gevonden. De geluksfactor bij het trekken van kaarten (die je vervolgens mag kopen) was toch wel storend. Een aantal privileges konden bovendien ook van elkaar afgepikt worden waardoor je wel erg makkelijk één tegenstander erg kan benadelen. Uiteindelijk leverde een uitgebreide analyse van de afbeelding op de doos meer plezier op dan het spelen van het spel.
Uitslag: Bas 59, Wendy 55, Anne-Marie en Dagmar 45, Dirk Jan 44
Waardering: Bas, Wendy, Anne-Marie en Dirk Jan 2½ en Dagmar 2