 |
terug naar Spel aan de Maas |
| 1-9 |
Sessies:
Spelers: Dagmar, Niek en Peter Hein
Elders in Frankrijk (en ruim 100 jaar later) waren de anderen natuurlijk nog lang niet klaar. Dagmar had Bedriegers Bedrogen mee, dat ze graag nog eens wilde spelen. Alle drie de spelers kenden het al, dus uitleg was bij wijze van uitzondering eens niet nodig. Niet dat de regels dan helemaal niet meer geraadpleegd hoeven te worden. De informatie op de kaarten is zo summier dat je voortdurend in de regels zit te bladeren om te zien hoe een kaart nu ook alweer precies werkt.
Niek maakte een goede start door in de eerste ronde al twee kaarten te bemachtigen. Helaas voor Peter Hein betekende dit dat hij er nu geen kreeg. Niek kreeg dat daarna nog een paar keer voor elkaar. Het is geen wonder dat hij volhoudt dat dit spel slechts een lage geluksfactor kent, zeker minder dan iets als BattleLore om maar een willekeurig spel te noemen…
Ook Dagmar had af en toe eens geluk, excuus, deed een slimme zet en behaalde in een ronde meerdere kaarten. Peter Hein was niet zo gewiekst, maar had gelukkig wel ingezet op de kaarten met hoge waardes.
Niek had uiteindelijk verreweg de meeste kaarten, maar doordat hij niet alle soorten had was zijn voorsprong op Dagmar nog niet eens zo groot. Maar winnen is winnen, dus wie zeurt daar over?
Uitslag: Niek 24, Dagmar 19, Peter Hein 11
Waardering: Niek 3½, Peter Hein 3, Dagmar 2
Spelers: Bas, Dirk Jan, Helene en Peter Hein
Ook dit jaar had Peter Hein zich voorgenomen om alle spellen die nog ongespeeld in zijn kast staan dit jaar tenminste een keer op tafel te krijgen. Sommige van die spellen staan daar al ruim drie jaar stof te vergaren, in het geval van Bedriegers Bedrogen was dat minder dan een maand. Het was dus niet meer dan logisch dat dit spel als eerste van zijn ‘te spelen’- lijst zou worden afgestreept. Zijn medespelers van Taluva toonden zich bereid hem te helpen zijn voornemen te vervullen.
De regels van dit kaartspel zijn vrij eenvoudig, maar er zijn nogal wat karakters met speciale eigenschappen die eigenlijk wel even uitgelegd moeten worden voor het spel begint. Gelukkig zijn de meeste niet zo complex en was snel duidelijk wat de bedoeling was.
In de eerste ronde was Peter Hein zo gelukkig om twee kaarten te verwerven, waardoor Bas zonder kaarten bleef. Daarna concentreerden de meeste spelers hun kaarten doorgaans bij een of twee doelkaarten om toch in ieder geval een kaart per ronde te scoren. Daarbij probeerde natuurlijk iedereen zes verschillende soorten te sparen, maar dat is nog best lastig. Peter Hein slaagde hier in de voorlaatste beurt in. Iedere volgende kaart die hij binnen zou halen zou hem een strafpunt opleveren, dat alleen gecompenseerd zou kunnen worden door een hoge waarde van de kaart zelf. In de laatste ronde was er maar een zo’n kaart beschikbaar en probeerde hij die maar te bemachtigen. Jammer genoeg voor hem had Bas hier een Bedelaar neergelegd, waardoor de kaart ineens naar de speler ging met de minste punten. Die speler was, niet geheel verassend, Bas zelf.
Na de laatste ronde bleek dat Peter Hein de enige was die van alle soorten een kaart had, waardoor hij glansrijk won. De verdubbeling van de punten was niet eens nodig geweest voor de winst, maar maakte deze nog wat geflatteerder. De anderen bleven dichter bij elkaar.
Helene en Peter Hein waren nog best te spreken over het spel, Bas en Dirk Jan hadden zich toch wel erg gestoord aan de in hun ogen te hoge geluksfactor.
Uitslag: Peter Hein 39, Bas en Helene 17, Dirk Jan 10
Waardering: Helene 3½, Peter Hein 3, Bas en Dirk Jan 2
Spelers: Anne-Marie, Dagmar en Niek
Dagmar had het nieuwe Bedriegers Bedrogen meegenomen. Dit spel heeft de looks van Machiavelli en mede daardoor viel de keus voor het tweede spel van de avond op dit spel. In Bedriegers Bedrogen spelen de spelers om beurten gesloten een kaart aan één van de openliggende rijtjes. De vorige kaart wordt hierdoor omgedraaid en de eventuele speciale actie die hierdoor wordt getriggerd wordt uitgevoerd. Omdat er nogal wat verschillende soorten kaarten zijn en de omschrijving op de kaartjes niet altijd even duidelijk is, werd er tijdens het spel vaak in de regels gebladerd. Vaak kun je verschillende kaarten combineren en is het dus de vraag welke kaart je nog even bewaart. Na de eerste ronde had iedereen het spel wel door en verliep het spel steeds soepeler. De eerste rondes gingen redelijk gelijk op. In de laatste ronde wist Niek echter een monsterklapper te scoren (vooral ten koste van Dagmar die dit heel slecht kon hebben) en haalde hij hiermee de overwinning binnen. Hij had als enige een set van alle verschillende symbolen gehaald waardoor zijn puntenwaarde ook nog eens verdubbeld werd. Iedereen had het een leuk spel gevonden. Anne-Marie vond het alleen discriminatie dat de koningin minder punten waard was dan de koning. Als om aan te tonen dat het wel mee valt met het feministisch gehalte van de makers van dit spel bleek Romeo echter wel minder waard dan zijn Julia, tenzij ze aan zijn zijde ligt want dan is hij juist weer meer waard (waarmee weer aangetoond is dat achter elke belangrijke man een sterke vrouw staat).
Uitslag: Niek 42, Anne-Marie 16, Dagmar 13
Waardering: Anne-Marie 4½, Niek 3½, Dagmar 3