 |
terug naar Spel aan de Maas |
| 1-9 |
Sessies:
Spelers: Dagmar, Niek, Peter Hein en Roger
Peter Hein wilde Bootleggers wel spelen, dat Roger had meegenomen. Ook Dagmar en Niek waren wel in voor een potje whisky stoken en verkopen. Het spelmateriaal was met de vele vrachtwagens en gewapende maffiosi in ieder geval al indrukwekkend.
De speluitleg deed vermoeden dat het een complexer spel was dan het in werkelijkheid is, zo werd de eerste speelronde al duidelijk. Doel van het spel is om zoveel mogelijk geld te verdienen met het illegaal stoken van whisky ten tijde van de Drooglegging, en dit te leveren aan illegale kroegen, de zogeheten speakeasies. Sowieso barst het spel van het gangsterjargon specifiek voor dit tijdperk, zodat iedereen er weer een paar woorden bij leerde. Voor het begrijpen van de regels was het alleen soms een belemmering.
Roger ging goed van start door al snel het meerderheidsbelang in de eerste kroeg te verkrijgen. Dagmar had daar ook een belang, Niek en Peter Hein probeerden het in andere kroegen. Deze waren echter een stuk groter, zodat het langer duurde voor ze vol genoeg waren om drank in te kunnen kopen. Roger verdiende in de eerste ronden groot geld, terwijl Peter Hein af en toe zelfs verlies leed om de steekpenningen aan de vakbonden (voor het gebruik van de trucks) te kunnen betalen.
Toen iedereen eenmaal invloed had in een aantal kroegen, werden de inkomsten hoofdzakelijk bepaald door de dobbelsteenworpen. Die bepalen in de eerste plaats hoeveel whisky je produceert, en vervolgens hoeveel er geconsumeerd wordt. Je kunt je capaciteit wel uitbreiden, maar dan loop je het risico dat je gesnapt wordt door de smeris, en je zelfs helemaal niet produceert. Bovendien kunnen de actiekaarten soms voor veel ellende zorgen.
Omdat Roger op kop lag, werd hij veelvuldig door actiekaarten getroffen. Omdat hij ook de hoogste productie had, kreeg hij regelmatig de smeris op bezoek. Daardoor kon hij tegen het einde van het spel een paar keer niets produceren, wat niet opwoog tegen zijn grote inkomsten aan het begin van het spel. Peter Hein begon wat meer op gang te komen, maar had nergens een meerderheidsaandeel, zodat hij nooit de winstmarge op kon strijken. Niek had hetzelfde probleem, maar bespaarde een hoop geld doordat hij geen steekpenningen hoefde te betalen.
Dagmar begon steeds beter te draaien, en had wonderwel nooit last van ronduit slechte productie of verkopen. Daardoor was het uiteindelijk misschien toch geen verrassing dat ze won. De voorsprong van Roger was als sneeuw voor de zon verdwenen, en hij eindigde uiteindelijk als derde.
Hij gaf het spel nog wel een eigenaarbonus, de rest was minder genadig. Te langdradig en teveel geluk, was het algemene oordeel.
Uitslag: Dagmar 145, Niek 127, Roger 119, Peter Hein 102
Waardering: Roger 2½, Dagmar, Niek en Peter Hein 2