 |
terug naar Spel aan de Maas |
| 1-9 |
Sessies:
12 december 2006
14 juni 2005
30 november 2004
22 juni 2004
9 maart 2004
23 december 2003
Dirk Jan, Ilja en Peter Hein
Taluva was binnen het uur uitgelegd, gespeeld en weer opgeborgen en dus was er tijd genoeg voor nog een middellang spel. Ilja had een paar leuke spellen in de kast staan, waarvan Bruggen van Shangrila wat betreft speelduur nog het meest in aanmerking kwam (voor Caylus was het toch net iets te laat). Ilja had het net voor een tientje in de ramsj gekocht bij de V&D, wat Dirk Jan en Peter Hein nog enige stanspret opleverde. Peter Hein had het toevallig een paar dagen eerder nog gespeeld zodat de regels, die toch al niet erg ingewikkeld zijn, nog vers in zijn geheugen zaten.
Er werd besloten maar niet met de standaard startopstelling te spelen; de startopstelling is niet triviaal, maar het spel is ook weer niet zo ingewikkeld dat het een onmogelijk opgave is als je het zelden of nooit gespeeld hebt.
Bij de startopstelling plaatsten Ilja en vooral Dirk Jan hun wijsgeren veel in paren in de dorpen, terwijl Peter Hein er juist nooit meer dan een per dorp inzette. Dit had tot gevolg dat Dirk Jan en Ilja al direct erg enthousiast waren met het plaatsen van gezellen om vervolgens naar een naburig dorp te reizen. Peter Hein moest dus wel op zijn enkele wijsgeren gezellen plaatsen om bij het reizen niet buiten de boot te vallen, maar van harte ging dat niet.
Na de eerste reizen had Dirk Jan dus al veel zekere punten in de geïsoleerde dorpen. Maar tot zijn strik had hij hiermee een fuik voor zichzelf gecreëerd. Vanuit het laatste dorp waar hij naar toe gereisd was, was nog maar een uitweg mogelijk. Met een beetje inspanning konden Ilja en Peter Hein die uitweg makkelijk dicht timmeren, zodat Dirk Jan zich genoodzaakt zag vroegtijdig te gaan reizen. Hij kwam daarmee de rest van het spel ernstig onder druk te staan, terwijl Ilja en Peter Hein hun posities elders rustig konden uitbouwen. Daarbij deed Ilja nu wat Dirk Jan eerder deed: met een grote groep gezellen op reis naar naburige dorpen om die helemaal paars te kleuren, met enkele rode verstekelingen van Peter Hein erbij.
Het probleem van Dirk Jan en Ilja was dat die verdraaide rode verstekelingen werkelijk overal opdoken. Er waren maar weinig dorpen waar Peter Hein de meeste wijsgeren had, maar als enige had hij in werkelijk ieder dorp er minstens een staan. Dat was Peter Hein zelf ook enigszins ontgaan. Toen het spel afgelopen was, was hij dus niet het minst verbaasd dat hij uiteindelijk nog met een redelijke voorsprong had gewonnen. Dirk Jan had zijn goede opening geen vervolg kunnen geven en had in de tweede helft van het spel nog maar weinig wijsgeren kunnen veiligstellen. Ilja zat daar tussenin. Voorlopige conclusie: enige spreiding bij de startopstelling loont.
Uitslag: Peter Hein 26, Ilja 22, Dirk Jan 20
Waardering: Dirk Jan en Peter Hein 4, Ilja 3½
Spelers: Bas, Dirk Jan en Wendy
In een berggebied liggen allemaal dorpjes die met elkaar verbonden zijn door houten bruggetjes. De bedoeling van het spel is om zoveel mogelijk meesters in de dorpen te hebben. Je hebt leermeesters in zeven gebieden. In ieder dorp is maar plaats voor een meester en eventueel een leerling van iedere soort. Als het druk is in een dorp kan een speler besluiten alle leerlingen naar het volgende dorp te laten trekken. Door het gestamp stort de brug tussen de twee dorpen wel in, dus een terugweg is er niet. Aangekomen bij het volgde dorp wordt gekeken welk van de twee dorpen de meeste inwoners had. Dat is dan het sterkste dorp. Als er meerdere meesters van dezelfde soort zijn zal de meester van het sterkste dorp winnen en de plek die voor zijn soort beschikbaar is inpikken.
Wendy begon in het midden van het speelbord meteen met invasies van andere dorpen waardoor er een sneeuwbaleffect ontstond. Dirk Jan profiteerde hier van mee. Bas had zich meer verspreid over het bord en was dus minder vertegenwoordigd in dit gebied. Dirk Jan en Wendy hadden bij de startopstelling bij één dorp twee meesters neergelegd, dit bleek achteraf niet te mogen. De leerlingen trokken van het midden naar het oosten, waar Dirk Jan veel zat. Bas zat in het noordwesten en bleef dat gebied beheersen, al kwamen Wendy en Dirk Jan wel dicht bij. Bas liet een aantal malen bruggen instorten uit zelfbescherming om lekker rustig terug getrokken te kunnen leven in zijn noordelijke bergdorpjes. Bij de telling bleek dat gezamenlijk belang helpt bij de winst.
Uitslag: Wendy 24, Dirk Jan 22, Bas 16
Waardering: allen 4
Spelers: Bas, Dagmar en Niek
Toen ging Bas maar eens naar de spellenzolder en kwam terug met De Bruggen van Shangrila en met De Da Vinci Code. De voorkeur van de anderen ging duidelijk uit naar het eerste (zie ook de waarderingen hieronder). Iedereen had het eerder gedaan, maar Bas slechts een keer en hij moest nog even door de regels bladeren. Wel gebruikten we onze eigen startopstelling, in plaats van de voorbeeldopstelling.
Dagmar zat vooral in de linker bovenhelft, Niek in de rechter onderhelft, en Bas zat overal een beetje. Mede doordat Dagmar al heel snel een paar bewegingen maakte werd het linker bovendeel als eerste gepacificeerd. Dagmar kon daardoor de laatste paar rondes niets meer doen, wat haar punten kostte.
Bas en Dagmar konden redelijk vredig samenleven. Bas deed weinig in de linker bovenhelft, zijn gezellen werden af en toe door Dagmar meegenomen. Hij was vooral druk bezig tegen Niek te vechten en moest enkele keren verdedigende bewegingen doen met het zwakkere dorp om te voorkomen ondergesneeuwd te raken. In het bevochten gebied was Niek sterker, maar door Bas zijn punten op de rest van het bord won hij toch nipt.
Uitslag: Bas 23, Niek 22, Dagmar 19
Waardering: allen 4
Spelers: Dagmar, Niek, Wendy en Willemien
Wendy, Willemien, Dagmar en Niek besloten zich aan een potje Bruggen van Shangri-La te wagen. Niek hielp de andere groep met de regels van het kaartspel van Puerto Rico, terwijl Dagmar de regels van De Bruggen van Shangri-La uitlegde. Er werd gespeeld met de startopstelling. In het begin ging vooral Willemien als een tierelier. Dagmar kon zich bij haar aansluiten en leek dus ook leuk mee te doen. Wendy sloop stiekempjes met wat wijzen en gezellen hun gelederen binnen. Dit drietal veroverde de onderste helft van het bord. Daarna verplaatste de strijd zich naar de bovenste helft van het bord waar Niek actief was. Wendy had hier ook al een redelijke positie veroverd. Willemien wist een voet aan grond te krijgen. Dagmar probeerde het wel, maar werd iedere keer weer hardhandig van het bord gespeeld. Niek en Wendy veroverden uiteindelijk de bovenste helft van het bord, met her en der nog wat plekjes voor Willemien. Het was wel duidelijk dat Willemien en Wendy dicht bij elkaar lagen. Uiteindelijk bleek Willemien net wat meer punten te hebben dan Wendy en daardoor won ze het spel. Het spel was goed bevallen en kreeg van alle spelers een 4.
Uitslag: Willemien 24, Wendy 22, Niek en Dagmar 16
Waardering: allen 4
Spelers: Dagmar, Judith en Niek
Toen er al twee groepen gevormd waren, waren Dagmar, Niek en Judith nog over en dus “tot elkaar veroordeeld”. Judith vond het lastig om te kiezen uit de spellenkast van Dagmar en Niek en daarom hielp Niek een beetje door De Bruggen van Shangri-La te promoten. Judith ging akkoord. Het spel is (wat betreft regels) niet moeilijk en na een korte uitleg kon al snel begonnen worden. Het doel van het spel is om zoveel mogelijk wijzen in je eigen kleur op het bord te krijgen door (actie 1) het plaatsen van een nieuwe wijze, (actie 2) het aannemen van 2 gezellen of (actie 3) alle gezellen uit een dorp te laten verhuizen naar een ander dorp.
Judith speelde een beetje voorzichtig en koos er vaak voor om wijzen veilig te stellen (binnen is binnen). Niek probeerde juist door het plaatsen en verhuizen van gezellen het bord te veroveren. Dagmar zat er wat betreft tactiek een beetje tussenin. In de eerste helft van het spel hadden Dagmar en Judith de meeste wijzen in de dorpjes die af kwamen. Ondertussen groeide het rode gevaar (Niek) in de andere dorpen tot angstaanjagende hoogte. Niek scoorde dan ook stevig in de dorpen die in de tweede helft van het spel af waren gebouwd en haalde daarmee de overwinning binnen.
Uitslag: Niek 23, Dagmar 20, Judith 19
Waardering: Niek 4½, Dagmar en Judith 4
Spelers: Dagmar, Dirk Jan, Niek en Peter Hein
Dagmar had dit spel voor haar verjaardag gekregen, maar nog niet gespeeld. De anderen waren ook wel benieuwd, en Dagmar en Niek legden het samen uit. Er werd gebruik gemaakt van de startopstelling, omdat het voor allen de eerste keer was. Dirk Jan en Peter Hein kozen er in het begin voor om vooral gezellen te plaatsen in dorpen waar anderen dat ook deden, om zo gratis mee te liften als het tot een verhuizing kwam. Vooral Dirk Jan deed dit erg goed, want de andere spelers troefden elkaar af in hun pogingen om Dirk Jan aan punten te helpen. Dit kwam voornamelijk omdat de actie vooral plaats had in een gebied op het bord waar hij veel stond, met name samen met Niek en Peter Hein. Dagmar slaagde er niet in om in haar eentje andere gedeelten van het bord interessant te maken, en moest alles alleen opknappen, tot de lawine van verhuizingen in haar gedeelte van het bord aankwam. Dirk Jan had toen al zo’n voorsprong, en Dagmar zo’n achterstand, dat het alleen nog spannend zou worden wie er tweede werd. Niek was de gelukkige, met nog een verrassend kleine achterstand op Dirk Jan. Ondanks de kleine verschillen in aantallen punten lag de uitslag al een tijdje vast. Toch had iedereen zich uitstekend met het spel vermaakt. Voor herhaling vatbaar.
Uitslag: Dirk Jan 26, Niek 23, Peter Hein 20, Dagmar 16
Waardering: Dagmar 4½, Dirk Jan, Niek en Peter Hein 4