8 juni 2004
Spelers: Bas, Dagmar, Dirk Jan en Niek
Na het testen van Block-It! stelde Bas voor om Cannes te spelen, dat hij deze avond had meegenomen. De anderen kenden het spel nog niet en daarom begon Bas met een spoedcursus Cannes te geven. Het blijkt, als je even door de vrij uitgebreide rij objecten (bier, computer chips, mensen, sterren, scripts enz.) heen kijkt en de benodigde combinaties die in te wisselen zijn voor andere objecten (één chip inwisselen tegen één computer, twee mensen tegen één filmster, één filmster en één filmscript tegen één romantische film, enz.), niet al te ingewikkeld te spelen te zijn. Wel is het lastig om aan de benodigde spullen te komen en dan ook nog een positie op het bord te hebben om een film te mogen maken en te kunnen vertonen in Cannes. Hiervoor krijg je geld uitgekeerd. De speler met het meeste geld aan het einde van het spel wint. Het spel houdt op wanneer de laatste tegel aan het speelveld wordt aangelegd.
Dirk Jan mag het spel beginnen. Hij krijgt de kans om een tegel neer te leggen met een mobieltje, wat de kans biedt om twee gescheiden stukken van zijn netwerk ‘telefonisch’ te verbinden. Hij legt deze tegel zo aan Cannes dat hij met één staafje de toegang voor anderen kan versperren. Bas weet via een feesttegel in zijn beurt direct ook toegang tot deze hyperlink te krijgen, wat hem later in het spel goed van pas komt. Het feest, met al snel de inkomstenbronnen mensen en chips, later gevolgd door bier, blijkt een belangrijke plek in dit spel. Helaas voor Dirk Jan duurt het een paar beurten voordat hij toegang krijgt. Hij heeft wel het geluk als eerste een filmtegel neer te kunnen leggen, wat hij natuurlijk doet op een plek die hem goed van pas komt en de rest niet. Hij wist dan ook als eerste een film in het romantische genre uit te brengen. Niek, die ruim in het bier zat spendeerde dit direct hierna in zijn beurt om de opbrengst van de romantische film twee stappen te verhogen. Helaas kwam hij er toen ook achter dat hij niet in staat was om die beurt direct ook zo’n type film te verkopen. Bas die daarna aan de beurt was, had beter gepland en wist direct twee romantische film te verkopen. Dagmar ging in haar beurt daarna op zoek naar een nieuw feest en wat aangrenzend bier. Hiervoor moest ze echter de toegang tot het eerste feest opgeven, waar Dirk Jan dankbaar gebruik van maakte. Al met al schoot ze hier dan ook niets mee op.
Dirk Jan slaagde er nog een keer in om een romantische film te maken, waarna Niek er één kon maken. Als zijn keten beter geplaatst was op het bord, had hij er twee kunnen maken en verkopen en was hij tweede geworden. Ook Bas wist er nog één te produceren. Ook de andere genres waren nu te produceren, maar niemand had de juiste grondstoffen en positie om deze films te maken. Bas had de laatste beurt, maar stond toen al vooraan. Al met al vond iedereen het een leuk spel. Het viel alleen op dat er maar weinig films waren uitgebracht (Bas drie, Dirk Jan twee, Niek één en Dagmar nul). Worden er met drie spelers meer films geproduceerd, omdat iedereen vaker aan de beurt is voordat de tegels op zijn?
Uitslag: Bas 41, Dirk Jan 25, Niek 14 en Dagmar 0
Waardering: Bas 4, Dirk Jan en Dagmar 3, Niek 2½
5 november 2002
Spelers: Bas en Peter Hein
Cannes is een van de nieuwe Splotterspellen, dat op Spiel hoge ogen gooide. Peter Hein was dus wel benieuwd, en Bas, die als co-star op de doos vermeld staat, kon het prima uitleggen. In Cannes is het de bedoeling films te produceren en uit te brengen. Er zijn drie genres: actiefilms, SF-films en meisjesfilms. De verschillende films hebben verschillende inputs nodig (zo kan een actiefilm het zonder script stellen, en een SF zonder sterren), die je verkrijgt door het opbouwen van een netwerk. Oorspronkelijk was het thema het produceren van spelletjes, maar er werd tot een ander thema besloten omdat dat wellicht toch iets te veel voor de incrowd geschikt is.
Peter Hein specialiseerde zich in het verwerven van computers, die hem uiteindelijk interessante scripts en spectaculaire effecten opleverden. Het was dan ook logisch dat hij zich eerst ging toe leggen op het produceren van Mad Trek Wars, delen II en III. Bas haalde eerst de ingrediënten voor een paar geslaagde tearjerkers bij elkaar, maar besloot zich toch maar te specialiseren in de wat plattere actiefilms. Peter Hein was nu door zijn special effects heen, en maakte de ene romantische draak na de andere. Gelukkig kon hij het goed vinden met de recensenten. Zij prezen zijn films de hemel in, wat hem veel geld opleverde. Bas was iets minder gelukkig in het opbouwen van een netwerk, zodat hij er maar moeilijk in slaagde goed lopende films af te leveren. Uiteindelijk deden beiden al het werk grotendeels op eigen kracht en door hard werken: voor feesten en netwerken op de golfbaan was geen tijd geweest. Er moest geld verdiend worden! Uiteindelijk was Peter Hein hier het beste in geslaagd, mede door zijn goede relaties met enkele kunstredacties, die inmiddels wel enkele Korsakov-patiënten onder de redactieleden rijker zullen zijn.
Uitslag: Peter Hein 98, Bas 84
Waardering: Bas 4, Peter Hein 3½
|