 |
terug naar Spel aan de Maas |
| 1-9 |
Sessies:
26 februari 2008
13 december 2005
11 oktober 2005
4 januari 2005
10 augustus 2004
6 juli 2004
4 mei 2004
Spelers: Bas, Jeroen, Peter Hein en Wendy
Bij het nabespreken van Thebes kwam de nominatielijst van de Spiel des Jahres van vorig jaar nog ter sprake. Zooloretto won, maar Peter Hein vond het maar een matig spel. Onnodig complex in vergelijking met Coloretto. Dat verraste Jeroen, die Zooloretto juist erg goed vond. Hij kende Coloretto echter niet en dat was een goede aanleiding om dat spel als afsluiter te nemen.
De avond werd dus afgesloten met een snel rondje Coloretto. Jeroen zag de charme er wel van is, maar miste sommige aspecten uit het bordspel. Peter Hein wist zich uiteindelijk het beste in een paar kleuren te specialiseren en hoefde weinig overtollige kleuren te nemen. Daarmee won hij het spel.
Over de verschillen met Zooloretto werd verder niet gesproken, maar iedereen vond dit een leuk spel om de avond mee af te sluiten.
Uitslag: Peter Hein 36, Bas 35, Jeroen 31, Wendy 25
Waardering: Peter Hein 4, Bas, Jeroen en Wendy 3½
Spelers: Danny, Peter Hein en Willemien
Bas en Dirk Jan waren nog niet uitgescrabbeld en daarom werd aan deze kant van de tafel nog maar een derde spelletje uitgezocht. Willemien wilde Coloretto wel spelen, dat nieuw was voor Danny. Hij hanteerde direct de tactiek van zoveel mogelijk kaarten verzamelen, waarbij de strafpunten van de extra kleuren ruimschoots gecompenseerd zouden worden door de pluspunten van de kleuren met veel kaarten. Willemien speelde juist erg zuinig en Peter Hein zat er een beetje tussenin. Hij trof het dat hij nog met twee jokers verblijd werd (al kostte de tweede joker hem ook strafpunten vanwege de kleuren die hij erbij kreeg).
Uiteindelijk bleek de gemengde strategie van Peter Hein het beste te werken. Willemien was iets te voorzichtig geweest en scoorde te weinig pluspunten om het batige saldo van Danny te overtreffen. Een precieze uitslag ontbreekt helaas. Danny vond het maar een matig spel, de anderen konden het wel waarderen.
Waardering: Peter Hein en Willemien 3½, Danny 2½
Spelers: Bas, Dagmar, Helène en Niek
Nadat aan beide tafels de spelletjes waren afgelopen was er nog tijd voor een veel gespeeld spel, Coloretto. De spelers hadden allemaal weer eigen tactieken. Zo spaarde Helène vaak veel kleuren. Daardoor had zij van sommige rijtjes veel punten. Het creëert echter ook veel minpunten. Niek spaarde vaak heel korte rijtjes en stapte er dus steeds vroeg uit. De andere spelers namen wat vaker een gokje.
Dit keer pakte de tactiek van weinig pakken goed uit, dus won Niek overtuigend. Het spel werd overwegend goed gewaardeerd. Het gelukselement (met name de kameleon/joker) is niet erg overheersend en de spanning zit er gedurende het spel goed in.
Uitslag: Niek 1e, Bas 2e, Dagmar 3e en Helene 4e
Waardering: Dagmar en Niek 4, Bas 3½, Helene 2½
Spelers: Anneke, Bas, Dirk Jan, Peter Hein en Willemien
Dagmar en Niek gingen na twee spellen weer naar huis, Jacqueline hield het ook voor gezien. De anderen waren nog wel in voor een afzakkertje. Uit de beschikbare alternatieven viel de keuze op Coloretto.
Het kwam zelden voor dat een rij aangevuld werd tot drie kaarten. Met vijf spelers is er veel concurrentie om de kleuren. Regelmatig pakte iemand dus een rij van slechts een kaart, om te voorkomen dat de linkerbuurman, die dezelfde kleur spaarde, daar mee vandoor ging. Anneke, Peter Hein en Willemien waren misschien iets te voorzichtig. Ze hadden weinig kaarten gepakt, en daardoor niet zoveel strafpunten, maar tegelijk ook weinig kaarten die wel punten opleverden. Bas had de meeste kaarten, waaronder drie setjes van minstens vier kaarten. Ook Dirk Jan had lange series. Omdat hij in minder kleuren strafpunten had dan Bas had hij net twee punten meer.
Iedereen was eensgezind in de waardering.
Uitslag: Dirk Jan 31, Bas 29, Willemien 23, Peter Hein 21, Anneke 15
Waardering: allen 3
Spelers: Bas, Dirk Jan, Ellen, Jacqueline en Willemien
Als afsluiter van de avond werd nog een klein spel uit de kast gehaald: Coloretto. Willemien en Dirk Jan hadden het nog nooit gespeeld, maar na een korte uitleg van Ellen konden zij moeiteloos meedoen. Dirk Jan speelde op safe en wachtte niet af of aan zijn kleur meerdere kaarten werden gelegd, maar nam ze meteen in. Dat legde hem geen windeieren; zijn eindscore was de hoogste. Ook Willemien nam niet al te veel risico’s. Dat bracht haar op dezelfde eindscore als Dirk Jan: 25 punten.
Ellen, een doorgewinterde Coloretto-speelster, kwam niet hoger dan 16 punten en stond met deze score onderaan.
Uitslag: Dirk Jan en Willemien 25, Bas 22, Jacqueline 17, Ellen 16
Waardering: Bas, Willemien en Dirk Jan 3, Jacqueline 2½, Ellen 2
Spelers: Anneke, Dagmar, Jacqueline, Niek en Wendy
Na Oase er nog tijd voor een kort spelletje. Jacqueline en Anneke hoopten een nieuw spel te vinden dat je goed mee kan nemen op vakantie en dat ook nog leuk is met z’n tweeën. Nu werd dat met vijf mensen moeilijk, maar voor een kaartspelletje als Coloretto is altijd plaats in de koffer. Er werd een rondje gespeeld, waarin Dagmar de meeste punten scoorde.
Uitslag: Dagmar 32, Jacqueline 31, Niek 23, Anneke 22, Wendy 17
Waardering: Dagmar en Niek 4, Jacqueline 3½, Anneke en Wendy 3
Spelers: Dagmar, Dirk Jan, Niek, Peter Hein en Wendy
Iedereen wilde na Rheinländer nog wel een spelletje spelen. Peter Hein wierp een blik in de kast van Dagmar en Niek en kwam terug met Coloretto en King Lui (Foodie). De keuze viel op het eerste spel.
Achteraf bleek dat een regel over het hoofd was gezien, namelijk dat iedereen begint met alvast één kaart. Hierdoor was de eerste ronde wat zinloos, omdat de meesten toch kozen voor een rijtje met één kaart. In sommige gevallen was dit zelfs een joker, tot vreugde van de speler die links zat van degene die de joker omdraaide.
Met vijf spelers is er meer concurrentie om de kleuren, en worden de kaarten over meer spelers verspreid. Het effect van de jokers is daardoor nog groter. Toevalligerwijs (?) bleek dat de spelers die het vaakst een joker kregen, namelijk Dagmar en Dirk Jan, ook bovenaan eindigden.
De keuze tussen het trekken van nog een kaart of toch maar een rijtje pakken was vaak erg lastig. Dit verhoogde het speelplezier aanzienlijk, zodat het niet slechts simpelweg kaartjes draaien is zoals bijvoorbeeld bij Zirkus Flohcati.
Na drie potjes (een minder dan aanbevolen) was het al laat en vond iedereen het welletjes. Dagmar had dankzij twee jokers in de derde ronde maar liefst 32 punten gescoord. Daarmee werd haar score bijna verdubbeld, en eindigde ze als eerste.
Uitslag: Dagmar 70, Dirk Jan 67, Niek 59, Peter Hein 57, Wendy 46
Waardering: Dagmar, Dirk Jan en Niek 3½, Peter Hein en Wendy 3