 |
terug naar Spel aan de Maas |
| 1-9 |
Sessies:
Spelers: Bas, Willemien, Anneke, Helène, Niek en Dagmar
Dagmar had Dicke Kartoffeln vast klaargezet in de hoop dat zij het zou kunnen spelen. Met wat gerichte promotiecampagnes, wist ze vijf spelers over te halen om een avond in de huid van een aardappelboer te kruipen. Dicke Kartoffeln is namelijk een spel waarin spelers hun geluk beproeven bij het runnen van een aardappelboerderij. In de spelregels staat dat er door de makers (Doris en Frank) naar is gestreefd om het spel zo realistisch mogelijk te maken, zodat de spelers eens kunnen ervaren dat het leven van een aardappelboer niet over rozen gaat.
Alle spelers beginnen met een simpel simpele boerderij en vijf stukken onontgonnen gebied. De spelers beschikken verder over een klein startkapitaaltje, maar kunnen altijd bij de bank aankloppen voor wat extra leningen (waarover je het eerste jaar geen rente hoeft te betalen, maar daarna zelfs 20%). Het spel kan gespeeld worden over vier of zes jaar. Omdat het spel nogal lang duurt, werd ervoor gekozen om “slechts” vier jaren te spelen.
In het eerste jaar volgden alle spelers behalve Niek de tip voor starters op om slechts twee velden te gaan ontginnen. Niek pakte het groots aan en ontgon drie velden. Alle spelers legden zich ook toe op het kweken van wormen in de mesthoop (via een mysterieus proces, verdubbelen de wormen dan vanzelf). Bas stopte zelfs zes wormen in zijn mesthoop. De eerste ronde, hadden vooral de spelers die veldjes Amalie-aardappels hadden gekweekt en ze hadden bijgevoed met kunstmest, hoge opbrengsten. Dit had echter wel zijn weerslag op de kwaliteit van de grond, die holde werkelijk achteruit.
Het tweede jaar kwamen er ook actiekaarten in het spel. Op de actiekaarten staan gebeurtenissen die plaats kunnen gaan vinden. Met een dobbelsteenworp wordt bepaald, welke actie uiteindelijk uitgevoerd gaat worden. De opengedraaide actiekaarten waren zo negatief, dat boer Bas niet verwachtte een positieve opbrengst te kunnen genereren. Hij liet de boel daarom een jaartje de boel. Het meest ongunstige scenario kwam uit, het werd namelijk een zeer regenachtig jaar. Hierdoor verzopen heel wat wormen in de grond, waardoor de kwaliteit van de grond achteruit donderde. Door alle regen spoelde ook de kunstmest doelloos van het land in de sloot. Boer Bas lachte dus in zijn vuistje, omdat de andere boeren dik in de rode cijfers terecht kwamen.
Boerin Dagmar zag de toekomst zo somber in, dat ze ook maar een jaartje een sabbatical nam van het boerenbedrijf. Door het jaartje rust, was de grond van Bas weer op en top vruchtbaar. Hierboven op kwamen nog de twaalf wormen die Bas had gekweekt in zijn mesthop. Bas produceerde daardoor een recordhoeveelheid aardappels. Nieks stukje grond raakte daarentegen steeds verder uitgeput, maar hij bleef vol goede moed doorgaan. Ook bioboer Willemien had het zwaar en stond regelmatig rood bij de bank. Maar ze bleef erin geloven dat op de lange duur haar milieubewuste manier van aardappels kweken beloond zou worden.
Het vierde en laatste jaar waren bemeste aardappels niet zo in trek. Niek had hier als enige last van. Omdat zijn land zo uitgeput was, had hij zich gedwongen gezien om zijn land flink te bemesten, omdat er anders helemaal geen aardappels op hadden gegroeid.
Na vier jaar werd via een ingenieus systeem de winnaars bepaald. Als eerste werd de economische winnaar bepaald, op basis van de vermogenspositie van de spelers. Hierbij telde niet alleen de hoeveelheid cash mee, maar ook de waarde van de boerderijen (boerderijen met goede grond, leveren meer op dan boerderijen met zwaar verarmde grond). Bas bleek dit het beste gedaan te hebben. Dagmar werd tweede, wat haar als enig meespelend econoom toch een beetje tegenviel.
Vervolgens werd de ecologische winnaar bepaald. Alle ogen waren hierbij op Willemien gericht, die het hele spel trouw volgens de biologische principes had geboerd. De ecologische winnaar wordt bepaald door te kijken naar de staat van de grond. En inderdaad bleek Willemien op dit terrein de hoogste score te hebben. Niek werd kansloos laatste, met als enige een negatieve score voor zijn grondkwaliteit. Al het gif dat hij tijdens het spel had gebruikt, had duidelijk zijn sporen nagelaten.
Ten slotte werden de beide aspecten van het boerenbestaan gewogen om tot een overall winnaar te komen. Omdat Bas een eerste en een tweede plaats had veroverd, werd hij de overall winnaar. Willemien werd tweede.
Het spel was, ondanks de erg lange duur, in goede aarde gevallen. Vooral het feit dat het spel “zo anders” dan andere spellen is, werd gewaardeerd. Een minpuntje was wel, dat het soms beter is om een jaar niets doen (zoals Bas in ronde twee deed) soms meer oplevert dan aardappels verbouwen. Anneke concludeerde na een avond spelen dat wel duidelijk was dat ze een meisje uit de grote stad was en dat haar beroepskeuze niet op het boerenbestaan zou gaan vallen.
Uitslag:
Economisch: Bas 3180, Dagmar 1880, Niek 1700, Willemien 1630, Helène 1580, Anneke 1060
Ecologisch: Willemien 112, Bas 103, Anneke 91, Helène 65, Dagmar 49, Niek -18
Overall: Bas 9, Willemien 6, Dagmar 4, Niek 3, Helène en Anneke 2
Waardering: Bas, Willemien en Anneke 3½, Niek, Dagmar en Helène 3