 |
terug naar Spel aan de Maas |
| 1-9 |
Sessies:
Spelers: Bas, Dirk Jan, Peter Hein en Willemien
Big City was in drie kwartier gepiept; het volgende spel dat op tafel verscheen was Dschamál. Er werd dezelfde variant gespeeld als de vorige keer, die nog wel eerst werd uitgelegd aan Dirk Jan en Willemien. Die pikten het snel genoeg op en Willemien bleek een bijna griezelig talent te hebben in het vinden van de kameel. Dit leverde haar de titel ‘kamelenfluisteraar’ op. Maar de beste graaier was toch weer Bas. Net als de vorige keer was hij in veel duels net iets sneller dan de tegenstander. Daardoor scoorde hij bijna iedere keer punten als er weer een speelstuk veiliggesteld werd, ook als een ander dat deed. Peter Hein probeerde nog bij te blijven, maar hij had te weinig speelstukken gevonden om punten te kunnen scoren.
Iedereen vond het wel een grappig spel, dat zeker geschikt werd bevonden voor mensen met weinig speelervaring.
Spelers: Anneke, Bas, Jacqueline, Peter Hein en Wendy
Dagmar en Niek vonden het welletjes voor vanavond en gingen weer naar huis. De anderen vonden dat er nog wel tijd was voor een spel. Wizard was een alternatief, maar dat zag Bas niet zitten. De andere mogelijkheid was Dschamál, waarvan Peter Hein eerst snel de regels nog even van moest lezen. Dat was vrij snel gebeurd, want Dschamál is een simpel spel. Het is een behendigheidsspel, waarbij telkens twee spelers tegelijk proberen een speelfiguur uit de zwarte zak te grabbelen.
De speelstukken hebben allemaal verschillende vormen (schijven, blokjes, driehoeken, bollen, enzovoort), waarbij verschillende vormen natuurlijk lekker op elkaar lijken. De spelers die duelleren moeten zo snel mogelijk een figuur uit de zak halen die een van hen beiden al heeft. Spanning en stress dus, en een duidelijk recept voor potentiële verwondingen als spelers onvoorzichtig omgaan met ringen, nagels en horloges.
Die werden -waar mogelijk- afgedaan en het spel kon beginnen. Het zoeken naar de juiste figuren bleek best lastige, vooral als er iemand anders ook in de zak graait op zoek naar dezelfde figuur. Ook bleek het nog verrassend makkelijk om per ongeluk twee figuren te pakken. Gelukkig is er de kameel, een soort joker die goed te onderscheiden is van de rest.
Grabbelen is een kunst op zich en niet iedereen leek er even goed in. Bas had na een tijdje een enorme hoeveelheid figuren voor zich, terwijl het voor Jacqueline vrij leeg bleef. Omdat de regels vereisen dat iemand zeven figuren moeten hebben veilig gesteld voor de overwinning duurde het nog wel iets langer dan aangegeven op de doos. Niet zo lang dat het begon te vervelen, want iedereen vond het een grappig spel. Alleen Jacqueline was niet zo te spreken en was met een 1½ nog heel royaal.
Uitslag: Bas 10, Peter Hein 6, Anneke 5, Wendy 3, Jacqueline 0
Waardering: Anneke, Bas, Peter Hein en Wendy 3½, Jacqueline 1½