 |
terug naar Spel aan de Maas |
| 1-9 |
Sessies:
Spelers: Daniëlle, Jasper en Peter Hein
Peter Hein had dit spel uit de kleine alea-reeks al vaker meegenomen, maar slechts een keer op tafel gekregen. Daniëlle en Jasper wilden het wel eens proberen.
Met drie spelers zou je verwachten dat het vaak voorkomt dat iedereen een verschillende actie kiest. In dit potje was dit totaal niet het geval; het kwam zelfs vaker voor dat iedereen dezelfde actie koos en niemand dus iets mocht doen. In de eerste ronde geloofde Daniëlle de edelstenen wel en koos vaak voor geld. Wel moest ze soms Jasper en Peter Hein afkopen. Het gevolg was dat de heren al het geld voor de meeste edelstenen opstreken. Na de eerste puntentelling lagen de scores dicht bij elkaar, dus leken de verschillende strategieën niet veel uit te maken. Wel was de uitgangspositie van Daniëlle slechter, omdat ze nauwelijks edelstenen had.
De tweede ronde besloot ze toch maar zich meer op de edelstenen te concentreren. Jasper en Peter Hein streden om de certificaten, die in de vorige ronde niet langs gekomen waren. Nu waren het er vijf, waar Peter Hein er vier van kreeg. Nu was hij dus degene met weinig edelstenen. De scores lagen nu nog dichter bij elkaar dan na de eerste ronde, met slechts drie punten verschil tussen de eerste en de laatste plaats.
In de derde ronde streden Daniëlle en Jasper hard om de meerderheid bij rood en geel. Peter Hein deed zijn best ze tegen elkaar uit te spelen, en werd beloond met een meerderheid in blauw en groen. Hij moest daar wel al zijn energie op richten, en kon niet echt voor geld gaan, of de leuke actiekaarten. In de laatste beurt kwam daar nog een certificaat, maar omdat iedereen daar interesse in had kreeg niemand daar nu geld voor.
Uiteindelijk bleek dat Daniëlle net gewonnen had. Ze had net iets vaker de actie ‘geld’ kunnen doen dan de anderen, wat genoeg was voor de overwinning.
De waardering was unaniem: gewoon een leuk spel.
Uitslag: Daniëlle 81, Jasper 77, Peter Hein 73
Waardering: allen 3½
Spelers: Dirk Jan, Helène, Peter Hein en Wietse
Na Senator was er ruim tijd voor nog een middellang spel. Peter Hein had ook Edel, Stein & Reich mee, uit de kleine aleareeks. Helène had het een tijd geleden al eens eerder gespeeld, voor Dirk Jan en Wietse was het nieuw.
Wederom een spel dat in drie rondes wordt gespeeld, bestaande uit meerdere beurten. Niemand had enig idee hoe vaak de aandelen langskwamen, zodat hier niet fors op ingezet werd toen ze voor het eerst langskwamen. Dirk Jan kreeg zonder concurrentie de eerste, en in ruil voor wat edelstenen liet hij de tweede aan Peter Hein. Verder kwamen ze niet voorbij, zodat beide spelers tien miljoen cashten. De waarde van de aandelen was nu wel duidelijk, wat hun populariteit ernstig verhoogde.
Maar dan moet je er wel op durven bieden. Dat is het listige met dit spel: als teveel mensen iets willen, krijgt niemand het. Helène koos vaak voor wat haar de veiligste optie leek. Meestal is dat geld, omdat er geen lange-termijn voordelen tegenover staan. Toch was geld redelijk populair, zeker als het alternatief van de edelstenen niet interessant is. Daardoor moest ze vaak edelstenen afgeven om toch het geld te krijgen. Op een gegeven moment had ze zelfs geen edelsteen meer over. Na twee rondes had ze alleen wel veel geld, en daar gaat het uiteindelijk om.
De derde ronde was voor Dirk Jan en Peter Hein. Dirk Jan richtte zich volledig op de topazen en smaragden. Hierdoor kon hij bij duels veilig de robijnen bieden, en hield hij altijd wat interessants over aan de duels. Omdat Helène nauwelijks meer edelstenen had, moest ze hopen dat ze met niemand conflicten zou hebben. Helaas gebeurde dat regelmatig, zodat ze wel gedwongen was voor een mager bod de actie aan de ander over te laten. Wietse ging de derde ronde in met een grote voorsprong, en veel robijnen. Maar omdat Dirk Jan er geen been in zag zijn robijnen te lozen bij Peter Hein, raakte Wietse zijn meerderheid bij robijnen kwijt aan Peter Hein. De laatste kreeg door een gebeurteniskaart ook nog eens een bonus voor de robijnen. Ten slotte had Peter Hein het geluk dat het in de derde ronde maar liefst drie keer voorkwam dat hij als enige zijn actie mocht doen. Dat bleek grote gevolgen te hebben voor de einduitslag, die ontzettend krap was.
Wietse vond het spel helemaal niets, vooral omdat hij voor zijn gevoel vaak geen zinnige keuze kon maken, en je teveel afhankelijk bent van de keuzes van de anderen. Dirk Jan en Peter Hein zagen dit anders, omdat je wel degelijk kunt inspelen op de (waarschijnlijke) keuzes van de anderen.
Uitslag: Peter Hein 93, Wietse 91, Dirk Jan 90, Helène 59
Waardering: Dirk Jan en Peter Hein 3½, Helène 2, Wietse 1½