 |
terug naar Spel aan de Maas |
| 1-9 |
Sessies:
13 maart 2007
4 april 2006
11 januari 2005
11 februari 2003
12 maart 2002
18 december 2001
Spelers: Anne-Marie, Dirk Jan, Femke, Ilja en Peter Hein
Iedereen had het al eens gespeeld, maar om het geheugen op te frissen werden de regels nog even snel doorgenomen. Even snel konden we van start en direct liet Femke zien dat het menens was. Ze had de hoogste machtkaart en mocht dus als eerste een actiekaart spelen. Daarmee verbande ze van alle medespelers twee caballero’s van het bord naar de provincie. Vreemd genoeg profiteerde Peter Hein hier nog het meest van. Hij koos de kaart waarmee alle ‘6’ en ‘7’-regio’s geteld worden, waarbij hij natuurlijk eerst wat caballero’s in die regio’s achterliet. Het nadeel was wel dat hij hiermee op een hele vroege voorsprong kwam, doorgaans geen handige tactiek in dit spel. Na wat extra tellingen tussendoor was hij bij de eerste puntentelling afgezakt naar de middenmoot, met Ilja redelijk op kop.
Nu was Ilja natuurlijk wat vaker het slachtoffer van de acties van de anderen, daartoe af en toe ingefluisterd door Peter Hein (die zijn bijnaam weer eens eer aandeed). Niet dat dat betekende dat hij het nou zo snugger speelde. Het trieste dieptepunt was wel dat hij bij een extra telling, waarbij iedereen in het geheim een regio mocht aanwijzen, per ongeluk Baskenland koos terwijl het Catalonië moest zijn (ach, al die afvallige staatjes in de Pyreneeën lijken ook op elkaar). Dit koste niet alleen hem punten, maar ook Ilja. Van enige vriendschap tussen beide spelers zou dit spel dus geen sprake meer zijn. Achteraf bleek overigens natuurlijk weer hoe zo’n briljante zet dit was, want Ilja had bij deze telling anders een punt meer gescoord dan Peter Hein.
Peter Heins gestook voorafgaand aan de tweede telronde had gewerkt, want hij stond nu weer wat puntjes los van Ilja. Dirk Jan raakte nu ook op stoom en domineerde in Castilië. Femke stond nu sterk in het noorden, terwijl Anne-Marie haar geld zette op een paar winstgevende regio’s in het zuiden en met de alternatieve waardetabel.
In de laatste drie rondes begon Peter Hein wat terug te vallen en zag veel van zijn caballero’s verdreven worden naar een regio waar voor hem geen punten te halen waren. De bruine ridders van Ilja daarentegen kregen weer wat meer vertrouwen en hadden enkel regio’s voor haar veilig gesteld. Met ook een groot contingent bruine rakkers in de toren vreesde Peter Hein het ergste. Dirk Jan had zich nu definitief los gemaakt van Femke en Anne-Marie, die hun best deden elkaar voor te blijven.
De laatste telling leverde een grote verrassing op. Zijn voorsprong van meer dan tien punten was niet genoeg voor Peter Hein en met elke regiotelling zag hij Ilja dichterbij komen. Uiteindelijk haalde ze hem ook in. Maar zijn enkele ridder in Granada (maar die in Baskenland hielp ook) brachten hem redding: met zijn laatste puntje kwam hij net langszij en eindigde beide kemphanen gelijk.
Een spannend einde van een spannend spel, dat unaniem hoog gewaardeerd werd.
Uitslag: Ilja en Peter Hein 89, Dirk Jan 78, Femke 65, Anne-Marie 64
Waardering: Anne-Marie, Ilja en Peter Hein 5, Dirk Jan en Femke 4½
Spelers: Niek, Anneke en Dirk Jan
Deze oppasavond was heel geschikt voor het spelen van een paar spellen. Besloten werd om de groep van zes te splitsen in twee groepen van drie, omdat zowel Niek als Dirk Jan niet zo’n zin hadden in het stapelen van gekleurde memory (?) blokken. Na wat alternatieven bekeken te hebben, werd El Grande gekozen. Allen hadden het spel wel eens (of veel meer) gespeeld, maar het was wel een tijdje geleden. Na een korte geheugenonfrisser (met dank aan Dagmar) kon er worden gestart.
Het bleek dat er met drie spelers behoorlijk veel gescoord wordt. Ieder ging het hele score-spoor rond.
Uitslag: Dirk Jan 117, Niek 105, Anneke 101
Waardering: Dirk Jan en Niek 4½, Anneke 4
Spelers: Dagmar, Niek, Pascal, Peter Hein en Wendy
Na Jenga moest een keuze gemaakt worden voor de volgende spellen. Bas had een voorkeur voor Tikal, Niek zag El Grande wel zitten. Dagmar en Peter Hein wilden ook wel El Grande spelen, Helène was wel benieuwd naar Tikal. Pascal en Shuk-ha hadden geen uitgesproken voorkeur, en lieten het afhangen van wat Wendy wilde. Toen zij binnenkwam koos ze voor El Grande, waardoor er vijf spelers voor dit spel waren.
Het was al een tijdje geleden dat ze het voor het laatst had gespeeld, maar even opfrissen van de regels was voldoende.
In de eerste rondes koos Dagmar een paar keer voor extra tellingen, en had ze het ook goed gedaan in het Castillo. Ze kwam daardoor op een ruime voorsprong te staan. Pascal stond daar een stukje achter, de anderen nog veel verder. Ze zei er wel direct bij dat dit haar vaker gebeurde, om vervolgens toch als laatste te eindigen.
In de vierde tot en met de zesde ronde was daar nog niets van te merken. Pascal haalde haar wel in, maar Niek, Wendy en Peter Hein bleven nog steeds wat achter. De hadden alleen wel flink aan hun positie op het bord gewerkt, terwijl Dagmars troepen wel erg geconcentreerd waren. Zoals dat gaat worden de koplopers vaak hard aangepakt in dit spel (iets dat niet iedereen kan waarderen), en met een volle bezetting van vijf spelers ben je nog gevoeliger voor de keuzes van je medespelers.
In de laatste rondes kwamen de scores steeds dichter bij elkaar te liggen. Het verschil tussen de eerste en de laatste positie was nu minder dan tien punten, waardoor het een spannende laatste ronde zou worden. Bij het ingaan van de laatste ronde hadden Niek, Pascal en Wendy precies evenveel punten. Dagmar en Peter Hein zaten daar kort achter. Natuurlijk had weer niemand onthouden wat er precies in het Castillo zat, zodat dit toch nog voor wat verrassingen zorgde (en vertwijfelde uitroepen zoals: ‘maar als ik nog wist dat ik er zes in had zou ik ze ergens anders geplaatst hebben!’). Iedereen scoorde deze ronde praktisch evenveel punten, zodat de rangorde nauwelijks wijzigde. Alleen Pascal had twee puntjes minder dan Niek en Wendy, die nu de overwinning deelden.
Iedereen was goed te spreken over dit spel, al vond Dagmar het met vijf spelers duidelijk minder leuk dan met vier. Daardoor een lagere waardering, wat wel zijn gevolgen zal hebben voor het klassement…
Uitslag: Niek en Wendy 98, Pascal 96, Dagmar 89, Peter Hein 87
Waardering: Peter Hein 5, Niek 4½, Dagmar, Pascal en Wendy 4
Spelers: Pascal, Peter Hein, Poek en Shuk-Ha
Onder de spellen die Peter Hein vanavond had meegenomen bevond zich El Grande, dat hij natuurlijk graag wilde spelen. Pascal en Shuk-Ha kenden het niet en waren wel benieuwd. Ook Poek speelde mee. Na een korte uitleg begon het spel, waarbij Peter Hein al snel zijn ervaring met het spel uitbuitte en naar een voorsprong schoot. De eerste drie rondes waren voor de rest een kennismaking met het spel, en na de eerste telling had iedereen wel ongeveer door hoe het spel te spelen. Vooral het belang van het Castillo, dat aanvankelijk nauwelijks was gebruikt, werd snel duidelijk. Peter Hein kreeg het in de volgende rondes dan ook een stuk moeilijker, en zijn ruime voorsprong verdween bijna geheel toen Shuk-Ha tot op slechts één puntje achterstand kwam. Ook Poek en Pascal hadden hun achterstand gedeeltelijk ingelopen. Peter Hein vond het wel welletjes zo, en verplaatste de eerder door Poek in het spel gebrachte goede waardetabel naar een regio waarin hij de meerderheid had, en stuurde er de koning achteraan om de regio dicht te timmeren (en extra punten te scoren). Hiermee scoorde hij als enige in deze regio, en verzekerde zich zo van de winst. Ondanks hun nadelige uitgangspositie hadden de andere spelers het spel allemaal erg leuk gevonden. Pascal en Shuk-Ha gaan in ieder geval op zoek naar een Nederlandstalig exemplaar.
Uitslag: Peter Hein, Shuk-Ha -17, Poek -28, Pascal -31
Waardering: Peter Hein 5, Pascal, Poek en Shuk-Ha 4
Spelers: Bas, Dagmar, Dirk Jan, Niek en Peter Hein
Alle spelers waren bekend met het spel, op Dirk Jan na, dus werden eerst de regels kort doorgenomen. Daarbij bleken ook enkele regels iets anders te werken dan de rest altijd gedacht had.
In de eerste twee beurten kiest Bas actiekaarten waarmee hij caballero's van de anderen terug kan sturen naar het hof, zodat hij na de eerste telling een voorsprong neemt op de rest. Alleen Niek, die wat punten had gescoord bij extra tellingen, kan in zijn spoor blijven. Na de tweede telronde zijn de verschillen kleiner, al ligt Dirk Jan erg achter op de rest. Bas leidt nog steeds, maar zijn voorsprong op Niek is met drie punten minimaal. Maar doordat hij het hele spel al voorop ligt en ook nog eens de meeste caballero's op het bord heeft staan, lijdt hij regelmatig onder de acties van anderen. Dirk Jan maakt nog een inhaalspurt door veel bonuspunten te scoren, maar is op het bord te geconcentreerd om in de telronde veel te kunnen scoren. Uiteindelijk is het Peter Hein die ineens ongemerkt naar de overwinning sluipt, en moet Niek, die het hele spel in het kielzog van Bas zat, genoegen nemen met een voorlaatste plaats. Het was een lange en dynamische partij geweest. Je moet er van houden, want de beoordelingen van het spel laten een duidelijke tweedeling zien.
Uitslag: Peter Hein 90, Bas 85, Dagmar 78, Niek 77, Dirk Jan 69
Waardering: Dagmar, Niek en Peter Hein 5, Dirk Jan 3, Bas 2½
Spelers: Andries, Joan, Judith, Peter Hein
Vandaag was het de laatste keer voor Joan weer vertrekt naar Spanje, dus had Peter Hein El Grande meegenomen, dat geheel toevallig een van zijn favoriete spellen is. Andries (die het ook al vaker gespeeld had) en Judith waren graag van de partij, en na een korte uitleg van de regels kon er begonnen worden. Peter Hein en Andries gaan met enkele actiekaarten voor de vroege punten, terwijl Joan en Judith hun posities op het bord wat proberen te verstevigen. Judith concentreert zich vooral op haar tuisregio, terwijl Joan de pech heeft dat de slechte waardetabel in een van zijn sterke regio’s terecht komt. Andries weet de caballero’s van Peter Hein terug te brengen naar diens thuisregio, wat hem aardig wat punten kost. Desalniettemin neemt Peter Hein een voorsprong na de eerste telronde. In de rondes daarna probeert iedereen de caballero’s wat te verspreiden, al blijven die van Judith geconcentreerd in het noordwesten van Spanje. De goede waardetabel maakt Sevilla tot een aanlokkelijke provincie, en de caballero’s uit El Castillo zorgen ervoor dat deze regio naar Peter Hein gaat, die zijn voorsprong behoudt. Judith loopt in op de rest, die nu erg dicht bij elkaar zit. In de laatste rondes verzuimen de overige spelers collectief Peter Hein aan te pakken, die daardoor zijn voorsprong alleen maar ziet groeien. Aan het einde van het spel is zijn voorsprong dan ook onoverbrugbaar. Judith vond het nog wat teveel op Risk lijken (?), maar wil het graag weer eens spelen. Ook de rest was erg enthousiast.
Uitslag: Peter Hein, Joan –27, Judith –28, Andries –35
Waardering: Peter Hein 5, Andries en Joan 4, Judith 3½