 |
terug naar Spel aan de Maas |
| 1-9 |
Sessies:
Spelers: Dagmar, Mark, Niek en Peter Hein
Dagmar en Niek hadden het de vorige week al gespeeld en hadden de regels nog vers in het geheugen. Terwijl Dagmar de regels uitlegde aan Mark en Peter Hein kon Niek dus voor thee en taart zorgen. Het thema lokt natuurlijk de voorspelbare grappen uit (over wie het grootste paleis heeft en dergelijke), maar daaronder blijkt zich nog wel een serieus spel te verbergen.
Emira is vooral een biedspel. Spelers bieden op het recht om als eerste een actie te mogen kiezen, waarbij iedere actie maar een keer per ronde gekozen mag worden. Het doet daarmee erg denken aan Fürsten von Florenz, al gaat de biedronde daar een stuk sneller omdat je daar weet waar je op biedt en hier niet. Je kunt bieden op twee soorten dingen: karavanen die je inkomsten op peil houden en allerlei zaken die je nodig hebt om aan meer prinsessen en daarmee de winst te komen.
Dagmar en Mark gingen bij de eerste biedrondes voor de prinsessen, Niek en Peter Hein brachten liever eerst hun cashflow op orde. Dit pakte niet gunstig uit voor Dagmar en Mark. In de eerste ronde kreeg Mark direct een prinses die wel een erg dure schoenensmaak had en daarmee een onderhoud van honderd goudstukken per beurt opeiste in plaats van de gebruikelijke vijftig. In combinatie met gebrekkige inkomsten plaatste hem dat in een lastige positie. Maar gelukkig had hij ook de biologe en kon daarmee goedkoop aan kamelen komen. Dankzij die kamelen bespaarde hij weer veel geld bij het bieden.
Dagmar kwam al snel op drie prinsessen (terwijl Niek en Peter Hein pas hun eerste hadden), maar werd toen getrakteerd op een gigolo (in de oorspronkelijke versie een prinses die de damesliefde aanhangt, maar vanwege tere Amerikaanse zieltjes bleek hier toch een aanpassing nodig), die er met een van haar prinsessen vandoor ging.
Dagmar en Mark zaten nu een beetje vast en besteedden een paar beurten aan het op peil brengen van hun inkomsten. Niek en Peter Hein zagen hun kans nu schoon en begonnen de ene na de andere prinses binnen te halen. Niek wedijverde met Dagmar om wie er het fraaist verzorgd uitzag, Peter Hein had geen zin in dat nichterige gedoe en liet er geen mistverstand over bestaan wie hier nu het grootste paleis had. En hij was nog eens rijk ook. Wat kan een prinses meer verlangen?
Het spel kwam nu wat meer op gang, maar met vier prinsessen voor zowel Niek als Peter Hein en twee voor Dagmar en Mark was niemand nog maar in de buurt van de vereiste zeven dames. Of was er iemand dicht bij zijn missie? Dat laatste bleek het geval toen er weer een prinses langskwam. Peter Hein had gezien dat hij zou winnen als hij deze prinses zou krijgen. Daarvoor moest hij wel het statussymbool winnen, dat maar liefst 1200 goudstukken kostte. Gelukkig had hij nog wat geld over en zette direct hoog in met een bod van 300. Dagmar en Niek haakten direct af, Mark ging wel mee. Peter Hein vermoedde dat Mark ook zijn zinnen head gezet op het statussymbool (en vice-versa), dus hij besloot te overbieden. Na wat gereken en gepeins haakte Mark af bij 340 en ging het statussymbool naar Peter Hein. Daarmee kreeg hij de prinses die hij nodig had voor de missie en won het spel. Compleet blut, maar de dames waren binnen!
Misschien dat het door zijn winst kwam dat Peter Hein nog het meest positief gestemd was. Iedereen was het er over eens dat Emira veel te traag is en daarmee te lang duurt voor wat het biedt. Een ander biedsysteem zou misschien tijd besparen, maar ook alle administratie begon na een tijdje toch wel tegen te staan. Kortom, Emira is bijna een leuk spel. Bijna.
Uitslag: Peter Hein 5, Niek 4, Dagmar en Mark 2
Waardering: Peter Hein 3, Dagmar, Mark en Niek 2
Spelers: Dagmar, Niek en Sten
In Emira zijn de spelers sjeiks die moeten proberen om zoveel mogelijk vrouwen in hun harems te verzamelen.
Zoals zo vaak wanneer een spel voor het eerst gespeeld wordt was het in het begin erg zoeken naar een goede strategie. Hoeveel was het waard om als eerste een keuze te kunnen maken? Dagmar wist in het begin al snel enkele kaarten te bemachtigen die haar flink wat status gaven. Niek concentreerde zich op de uiterlijkheden terwijl Sten probeerde zijn financiële positie te versterken door middel van kamelen en handelsroutes. Dagmars tactiek bracht haar meteen in het begin van het spel al enkele prinsessen op en ook Niek wist al aardig snel een dame voor z’n harem te strikken. Op een gegeven moment bleek er dan toch een prinses te zijn die bij Sten wou intrekken. Deze was daar echter niet helemaal gelukkig mee want de dame in kwestie bleek een echte geldwolf te zijn die hem elke drie beurten een fortuin leek te gaan kosten. Gelukkig kon hij een paar beurten later weer van haar afkomen omdat hij haar onderhoud niet meer kon betalen. Dit ook omdat hij de inkomsten uit de karavanen inmiddels had omgezet in status en uiterlijk. Door goed gebruik te maken van een kaart waardoor hij kon zien welke drie vrouwen het eerst 'geveild' gingen worden wist hij bij de andere spelers aan te sluiten. Inmiddels was besloten dat nog maar een beurt gespeeld zou worden omdat iedereen het vele bieden inmiddels behoorlijk zat was. Dit zorgde ervoor dat Dagmar, die intussen zwom in het geld, er met de overwinning vandoor kon gaan omdat de laatste prinses er een was die op de poen afkwam.
Waardering: Sten 3, Dagmar 2½, Niek 2