 |
terug naar Spel aan de Maas |
| 1-9 |
Sessies:
Spelers: Dagmar, Dirk Jan, Helen, Niek en René
Op de tweedehandsmarkt in Essen had Dagmar dit spel voor een prikkie op de kop getikt. Ze had het zelf ook nog steeds niet gespeeld en dus probeerde ze op de spellenavond eens wat medespelers te versieren. Nadat vorige week niemand echt belangstelling toonde in het spel, waren er deze dinsdagavond wel medespelers te vinden (met dank aan de bereikte wapenstilstand in de Amerikaanse burgeroorlog).
In het spel is iedere speler een concertorganisator in de jaren 50. Er wordt gestreden om de grootste invloed op de topartiesten van dat moment: Martin Dean, the Memphis Belles, the Fabulous Miller Boys, Edith Fancoise, Elisa Babe en Frankie Boy. Dit gebeurt door de drie artiestenkaarten die iedere speler voor zich heeft liggen. Aan het begin van het spel krijgen alle spelers 13 kaarten (voor iedere artiest zijn er kaarten met de waarde 1 tot en 13 die geschud worden en dan willekeurig verdeeld). Iedere beurt moet een concertorganisator tenminste één kaart uitspelen en maximaal 3 kaarten. Maar snelheid is geboden, want de volgende concertorganisator staat al te trappelen om de artiesten bij je weg te lokken (je moet al je acties afronden in de tijd die de zandloper nodig heeft om door te lopen). De uitgespeelde kaarten mag je of bij jezelf of bij iemand anders neerleggen (dus hoog bij jezelf en laag bij je concurrenten). Artiesten mogen ook gewoon over elkaar heen gelegd worden. De bovenste kaart die zichtbaar is, bepaald waar de betreffende artiest zich dat moment bevindt. Iedere keer dat een artiest overloopt naar een andere concertorganisator, neemt de (punten)waarde van de betreffende artiest toe (dit wordt bijgehouden op een oud elpeetje dat telkens naar de hoogste bieder gaat). Daarnaast is er telkens één artiest die in de hitparade op nummer één staat. Deze artiest is natuurlijk hotter dan hot en levert nog meer punten op. De concertorganisatoren mogen tijdens het spel drie concerten organiseren. De artiesten die op dat moment bij ze in dienst zijn, treden op dit concert op en je krijgt het aantal punten dat ze op dit moment waard zijn (en de geluksvogel die op één staat in de hitparades telt zelfs dubbel). Eén van de concerten mag uitgeroepen worden tot galaconcert en dit optreden levert zelfs dubbele punten op. Het spel is afgelopen als alle artiestenkaarten uitgespeeld zijn. Op dat moment wordt nog een slotconcert georganiseerd waarop de concertorganisatoren de punten krijgen van de artiesten die dan nog bij ze in dienst zijn.
De spelers begonnen al snel met het organiseren van concerten, ook al waren de artiesten nog niet zo heel veel waard. René gaf het ene concert na het andere, en dat werkte aanstekelijk. Dirk Jan besloot juist zo veel mogelijk te wachten in de hoop de artiesten in te kunnen huren als ze heel veel waard waren. Door de zandloper zat het tempo er lekker in en werden soms overhaaste beslissingen genomen die toch niet zo gunstig uitpakten als de bedoeling was. Er was wat onduidelijkheid over of een artiest ook in waarde kon dalen als hij het maximum bereikte. Er werd voor gekozen om dit niet te doen. Achteraf zou het spel leuker zijn geweest als dit wel had gekund. Hierdoor bewaarde ook iedereen zijn slotconcert voor het laatste concert omdat dan de artiesten op de maximale score lagen. Niek en Dagmar lukte het zelfs om hun slotconcert te organiseren terwijl alle artiesten op maximale waarde lagen en één daarvan ook nog de hoogste positie in de hitparades had verovert. Door een paar onhandige moves van de concurrentie wist Dagmar voor het slotconcert de meeste artiesten in haar stal te krijgen. Dit gaf de concurrentie het nakijken en ze won makkelijk.
Het spel werd matig gevonden. Als je niet de juiste kaarten hebt ben je nergens. De waardering leek wel weer eens onlosmakelijk verbonden met de puntenscore van de spelers. Zou dit toeval zijn? Misschien dat het spel een wat hogere waardering had gekregen als de regels anders waren uitgelegd.
Uitslag: Dagmar 206, René 162, Niek 139, Dirk Jan 132, Helen 124
Waardering: Dagmar 3, Niek en René 2½, Dirk Jan en Helen 2