 |
terug naar Spel aan de Maas |
| 1-9 |
Sessies:
Spelers: Bas, Dagmar, Niek, Peter Hein en Wendy
Na een gestrande poging de vorige week wilde Dagmar erg graag weer eens Tops spelen. De animo was helaas niet overweldigend. Peter Hein had nog Drachenfaust (Fist of Dragonstones) meegenomen, dat de anderen niet kenden. Bij Bas en Wendy wekte het even associaties met Dragon’s Gold, maar behalve het fantasythema en Bruno Faidutti als (co-) auteur hebben de spellen niets gemeen.
In de eerste ronden probeerden Bas, Niek en Wendy een steen te bemachtigen waardoor ze vier stenen in dezelfde kleur zouden hebben. Hiermee zou het mogelijk zijn twee punten te scoren met de tovenaar. Het krijgen van de stenen lukte, maar de tovenaar te pakken krijgen was moeilijker. Niek blokkeerde onder meer de tovenaar door zijn eerder verkregen heksensteen in te zetten. Maar omdat zijn concurrenten Bas en Wendy dit wel verwacht hadden, boden ze niets, waardoor niemand goud kwijtraakte. Dat was overigens iedere ronde het lot van de speler die de heksensteen kreeg. Telkens als deze gespeeld werd, was er maximaal één speler die daadwerkelijk iets geboden had. Hierdoor zat het voornaamste nut in de dreiging die er van uitging. En natuurlijk het feit dat niemand de speler met de heksensteen kan dwarsbomen.
Ondertussen was het Peter Hein die de eerste punten scoorde. Eerst leverde hij drie stenen in voor de heksenmeester, en in dezelfde ronde pakte hij ook de charlatan. Daarvoor hoefde hij maar één steen in te leveren. De anderen zagen dat aankomen, maar hadden geen zin om zelf op de charlatan te bieden, omdat hen dat allemaal vijf stenen voor slechts één puntje zou kosten. Peter Hein was nu wel door zijn stenen heen, en nam een paar rondes de tijd om weer stenen te verzamelen, die hij onder meer van Dagmar jatte. Dit verhoogde haar speelvreugde, die toch al niet groot was, nou niet echt.
Inmiddels had ze al wel een punt gescoord, en Bas en Niek hadden er dankzij respectievelijk de tovenaar en de bezweerster reeds twee. Wendy wachtte nog steeds op haar eerste puntje. Ze had de heksensteen verkeerd ingezet, waardoor Bas (met een erg hoog bod, dat wel) met de tovenaar aan de haal ging.
Peter Hein had nu weer wat stenen verkregen, van iedere soort een. Het was voor hem dus zaak de heksenmeester te krijgen, en de heks om te voorkomen dat iemand anders hem zou dwarsbomen. Dat eerste lukte, en de heksenmeester was zowaar het eerstvolgende karakter. De anderen konden alleen met een bod van zes of meer goudstukken voorkomen dat Peter Hein zou winnen. Maar omdat niemand echt behoefte voelde het spel verder te rekken, bood niemand iets en kon Peter Hein zijn derde punt scoren.
Niek en Peter Hein vonden het nog wel een aardig spel. Bas en Wendy vonden het maar matig. Dagmar, die al tijdens het spel vaak had verzucht wat een stom spel het wel niet was, vond zelfs die kwalificatie nog te gunstig.
Uitslag: Peter Hein 3, Bas en Niek 2, Dagmar 1, Wendy 0
Waardering: Niek en Peter Hein 3, Bas en Wendy 2, Dagmar 1½
Spelers: Hieke, Jacobine, Peter Hein en Willemien
Het volgende spel waar Peter Hein mee kwam was Drachenfaust. Dit is een biedspelletje in een fanatasy-setting, waarbij de spelers blind bieden op diverse personages en magische wezens, ieder met hun eigen functie.
Bij het verdelen van de drakenstenen trof Hieke het dat ze vier in dezelfde kleur had, waardoor ze de eerste ronde direct twee punten kon scoren met de Tovenaar. Voor de zekerheid had ze gezorgd ook de Heks te bemachtigen, zodat niemand haar dwars kon zitten. Dit kostte haar wel al haar stenen, waardoor de rest kans had bij te komen. In de tweede en derde ronde kwamen Jacobine en Peter Hein ook op twee punten, en Willemien op één. In alle rondes kwam het veelvuldig voor dat niemand op een kaart bood (vooral de Magiër trof dit lot), terwijl andere kaarten juist erg populair waren. Peter Hein probeerde ook de Tovenaarstruc uit te halen, maar telkens als de Tovenaar langskwam had hij een steen te weinig of was hij net bestolen.
In de vierde en naar bleek de laatste ronde was een van de speciale kaarten de Charlatan, die drie mensen de winst op zou leveren. Peter Hein had nu uit voorzorg flink op de Heks geboden, om te voorkomen dat iemand anders met de winst aan de haal zou gaan. Hieke en Willemien hadden hier op gerekend, en boden niets op de Charlatan. Jacobine gokte dat Peter Hein zou bluffen, en bood haar gehele goudvoorraad (ze had op dat moment het meeste goud). Helaas voor haar kwam de zwarte steen wel tevoorschijn, en kreeg ze niets. Het volgende personage was een die alleen Hieke de winst op zou leveren. Nu de zwarte heksensteen weg was, bood ze hier flink op. Peter Hein wilde ook nu dwarszitten, en bood evenveel als Hieke. Het zilver moest nu uitkomst brengen, maar van Peter Heins eens zo grote zilvervoorraad was niets meer over, zodat Hieke haar derde en laatste puntje veroverde.
De reacties op dit spel waren wat minder dan op het vorige. Jacobine gaf nog wel aan dat ze het er erg leuk en mooi uit vond zien.
Uitslag: Hieke 3, Jacobine en Peter Hein 2, Willemien 1
Waardering: Peter Hein 3, Hieke, Jacobine en Willemien 2½