 |
terug naar Spel aan de Maas |
| 1-9 |
Sessies:
Spelers: Bas, Dirk Jan, Peter Hein en Willemien
Bas en Willemien hadden het ook al eerder gespeeld, maar dat was alweer een tijdje geleden. Voor Dirk Jan was het helemaal nieuw. Hij moest even wennen aan de verschillende opdrachten en hoe ze punten opleverden, en maakte in het begin daardoor een paar kostbare foutjes. Dit spel straft dat genadeloos af, zeker als het om de grote opdrachten gaat. Peter Hein probeerde een alternatieve strategie en koos telkens als een van de eersten ervoor om een opdracht uit te spelen, zodat hij in ieder geval niet achteruit zou gaan in punten. Daarna probeerde hij ervoor te zorgen dat ze ook nog geld op gingen leveren. Willemien was vooral bezig om Bas dwars te zitten, maar had zelf weer last van Dirk Jan, die de eerste ronde beëindigde voor ze haar tweede en lucratieve opdracht (hij lag vier keer op het bord) kon uitspelen. Daarna zorgde Peter Hein ervoor dat de opdracht waardeloos werd, zodat uitspelen geen zin meer had.
Bas koos een onorthodoxe benadering en speelde al in de tweede ronde zijn speciale opdracht uit. Deze lag toen twee keer op het bord, en gezien de verdere opbouw leek het onwaarschijnlijk dat deze opdracht nog een keer zou verschijnen. Daarmee kwam hij op voorsprong, al hadden de anderen hun grote opdracht nog tegoed.
Uiteindelijk bleken alle grote opdrachten precies twee keer op het bord te liggen. De winst moest dus behaald worden met de kleinere opdrachten en het smeergeld. Peter Hein had in de laatste ronde een kleine opdracht die maar liefst acht keer op het bord voorkwam (beide afgebeelde ketens waren ook voor anderen interessant, wat het voor hem makkelijker maakte), wat nog meer punten opleverde dan de grote opdrachten. Zoals altijd was Bas met het bieden weer erg zuinig geweest, zodat hij uiteindelijk meer dan de helft van het biedgeld in handen had. Daar scoorde hij nog flink mee, maar niet voldoende om Peter Hein van de eerste plaats af te houden.
De reacties op het spel waren gemengd: het heeft zeker aardige elementen, maar op de een of andere manier komt het als geheel niet echt uit de verf.
Uitslag: Peter Hein 103, Bas 91, Willemien 79, Dirk Jan 72
Waardering: Peter Hein 3½, Bas en Willemien 3, Dirk Jan 2½
Spelers: Anneke, Bas, Hans, Peter Hein en Willemien
Een van de nieuwe spellen die Peter Hein in Essen had gekocht was Grosse Geschäfte, door auteur Andrea Meyer in eigen beheer uitgegeven. Bas, altijd wel in voor een nieuw spel, had het drie dagen daarvoor al wel zien spelen en wilde het nu zelf ook wel eens doen. De andere geïnteresseerden waren Anneke, Hans en Willemien.
Omdat de regels vrij taai zijn geschreven kostte het Peter Hein enige moeite om het spel uit te leggen, maar gelukkig zijn de regels ook weer niet heel uitgebreid. In Grosse Geschäfte zijn de spelers projectontwikkelaars van een winkelcentrum. Met het aannemen van opdrachten en het verhuren van panden aan specifieke ketens kunnen ze geld verdienen. Het aannemen van een opdracht kost echter wel geld. Aangenomen opdrachten moet je wel uitspelen, anders kun je er geen geld mee verdienen. Om zoveel mogelijk geld te verdienen met de opdrachten moet je weer bouwvergunningen spelen, die geveild worden onder de spelers. Je moet echter wel kiezen: of een opdracht openbaar maken, of vergunningen aanbieden. Daarnaast hebben alle spelers een grote geheime opdracht, die moeilijk te vervullen is maar wel erg veel geld kan opleveren.
In de eerste ronde werden eerst de eenvoudige bouwopdrachten verdeeld, waarvoor alleen maar winkelpanden voor hoeven te worden gebouwd, in bepaalde combinaties. Bas en Peter Hein waren de eersten die hier opdrachten aannamen, en zorgden er voor dat de voor hen gunstige combinaties vaak voorkwamen. Dit leverde hen na de eerste ronde een grote voorsprong op.
In de tweede ronde konden de panden ook verhuurd worden aan verschillende ketens. Nu was het Willemien die veel lucratieve contracten sloot. Bas bleef redelijk bij en ook Anneke en Hans maakten hun achterstand goed. Peter Hein bewaarde zijn opdrachten voor later, als ze nog meer geld zouden opleveren. Dat bleek niet slim, want in de derde en laatste ronde was er voor hem te weinig tijd om al zijn opdrachten uit te spelen. Hij kon dus maar voor drie opdrachten geld verdienen, waaronder wel zijn grote. Gelukkig voor hem had hij er wel voor gezorgd dat deze hem veel geld zou opleveren. Zijn combinatie kwam drie keer op het bord, wat goed was voor 36.000 Zwitserse francs. Er was nog een andere combinatie die drie keer voorkwam, en omdat hij daar nadrukkelijk mee bezig leek, dacht iedereen dat Hans deze opdracht had. Het bleek echter dat het een toevallig bij-effect was van zijn kleinere opdrachten, want hij had deze grote opdracht niet. Anneke, die wel de bezitter was van deze opdracht, kon haar lol dus niet op. In de kleine opdrachten had ze ook goed geboerd, en dit betekende dat ze het spel als winnaar afsloot. De andere spelers hadden hun grote combinatie niet of slechts een keer op het bord, en bleven achter op Anneke en Peter Hein.
Iedereen vond het wel een leuk spel, waarbij Hans zich onthield van het geven van een expliciete waardering.
Uitslag: Anneke 107, Peter Hein 97, Bas 84, Willemien 66, Hans 44
Waardering: Anneke en Peter Hein 4, Bas en Willemien 3½, Hans -