 |
terug naar Spel aan de Maas |
| 1-9 |
Sessies:
Spelers: Dirk Jan, Hieke, Peter Hein en René
Peter Hein had Hansa weer meegenomen. Dirk Jan, Hieke en René kenden het niet en wilden het wel eens proberen. Er was in het begin nog wat verwarring over de kosten van verschillende acties, maar na een paar beurten was dat wel duidelijk. Peter Hein hoopte natuurlijk dat zijn ervaring een voordeel zou zijn, maar het geluk hielp hem ook een handje. In zijn beurt stond het schip vaak zo dat hij gemakkelijk verschillende fiches van dezelfde kleur kon inkopen, en in één beurt weer kon verschepen in een andere stad. Dit kostte hem natuurlijk wel wat marktkraampjes, maar omdat op veel fiches drie tonnen stonden klaagde hij niet. Dirk Jan investeerde juist veel in het plaatsen van marktkramen, en maakte zijn voorraad zelfs op. Verschepen deed hij minder. Hieke en René zaten er een beetje tussenin, maar moesten noodgedwongen vaak genoegen nemen met verschepen van enkele tonnen.
Doordat Peter Hein vaak gunstig kon inslaan en verschepen zag hij nooit de noodzaak om de goederen weer aan te vullen. Het vuile werk liet hij over aan de anderen, die dat allemaal dan ook een paar keer deden. Nadat Dirk Jan voor een laatste keer bijvulde en alleen hij en Hieke nog aan de beurt kwamen, was het ook geen verrassing dat Peter Hein met zijn grote stapel verscheepte goederen gewonnen had. Dirk Jan had als enige in iedere stad marktkramen (maar helaas voor hem nergens een monopolie), en eindige net voor René als tweede. Iedereen vond het een leuk spel, al was de geluksfactor in het bijvullen van de goederen deze keer wel duidelijk aanwezig.
Uitslag: Peter Hein 52, Dirk Jan 35, René 34, Hieke 26
Waardering: René 4, Dirk Jan, Hieke en Peter Hein 3½
Spelers: Det, Peter Hein, Wendy en Willemien
In tegenstelling tot Einfach Genial is Hansa niet genomineerd voor de SdJ 2004. Sterker nog, het staat niet eens op de lijst met aanbevolen spellen. Peter Hein is het daar in ieder geval niet mee eens, en stelde het voor als volgende spel. Wendy en hij hadden het al eerder gespeeld, maar omdat Det wat beter in de regels zat nam zij de uitleg op zich.
Net als de vorige keer bestonden de eerste beurten voornamelijk uit het aftasten van het spel. Peter Hein en Wendy hadden zich voorgenomen niet de fout van de vorige keer te herhalen, en wilden nu vaker marktkraampjes plaatsen. Maar natuurlijk was de verleiding om toch goederen te verschepen vaak te groot. Ze troffen het niet dat ze beide goederen verloren doordat iemand anders goederen in dezelfde kleur verscheepte; Wendy overkwam dit zelfs twee keer kort achter elkaar.
Det had het duidelijk vaker gespeeld, en plaatste in het begin veel kraampjes. Dit leverde haar een leuke bijverdienste op. Bovendien hoefde ze nooit ver te varen om haar goederen te verkopen. Willemien plaatste ook veel kraampjes, maar haar locaties (zoals het afgelegen Lübeck) waren duidelijk minder in trek.
Det beëindigde uiteindelijk het spel door weer goederen aan te vullen. Omdat zij de laatste speler was, kwam er niemand meer na haar aan de beurt. In haar laatste beurt kon ze ook nog eens een interessante levering uitvoeren, waardoor ze comfortabel won.
Iedereen vond het wel een aardig spel.
Uitslag: Det 46, Willemien 40, Peter Hein 37, Wendy 33
Waardering: Peter Hein en Willemien 3½, Det en Wendy 3
Spelers: Dagmar, Peter Hein en Wendy
Na enig overleg over wie wat wilde spelen werden er uiteindelijk drie groepjes gevormd. Peter Hein had Hansa meegenomen, het nieuwe spel van Michael Schacht, dat Dagmar en Wendy ook wel wilden spelen.
In Hansa moeten de spelers goederen verschepen tussen verschillende Hanzesteden aan de Oostzee, om zo punten te scoren. Marktkramen in de steden maken het kopen goedkoper, en zijn voor het verkopen zelfs noodzakelijk. Bovendien leveren ze aan het eind ook punten op. Het bouwen van marktkramen kost echter weer goederen, die je vervolgens niet meer kunt verkopen. Geld en goederen zijn schaars, en oppotten is ook nog eens niet goed mogelijk. Dit maakt Hansa tot een interessant resource management spel, waarbij tactiek en strategie een belangrijke rol spelen.
In het begin van het spel concentreerden Wendy en Peter Hein zich vooral op het kopen en verkopen van goederen. Dagmar daarentegen besteedde haar goederen eerst aan het maken van marktkramen in bijna iedere stad. Hiermee ontving ze aardig wat geld van de anderen, en was het kopen van goederen vaak gratis. Het kostbare geld kon ze dus besteden aan het verplaatsen van het schip, om zo later in het spel goederen te verkopen. Toen het spel al een eindje gevorderd was, besloten Wendy en Peter Hein om ook maar eens wat meer kraampjes te plaatsen. Het vele verkopen had aardig wat kraampjes gekost, waardoor het bord steeds witter werd dor de overvloed aan kramen van Dagmar.
Plotseling beëindigde Dagmar het spel door de laatste stapel aan te breken bij het aanvullen van de goederenfiches. Doordat zij de laatste speler was, kwamen Wendy en Peter Hein niet meer aan de beurt. Ze jaste al haar geld er doorheen om nog snel wat goederen te verkopen. Daarmee eindigde ze net voor Wendy. Dit was met name te danken aan haar kramen, waarvoor ze twintig punten scoorde, ruim de helft van haar totaal. Wendy en Peter Hein hadden daarentegen veel meer goederenfiches verscheept. Omdat de meeste fiches van Peter Hein maar één vat hadden, eindigde hij op enige afstand van de andere twee.
Dagmar en Wendy vonden het spel in het begin wat wazig en onlogisch, maar begonnen het al spelende steeds meer te waarderen. Wel hadden ze een bordje met daarop een overzicht van de beurtopbouw en de mogelijke acties prettig gevonden. Peter Hein vond het ook een leuk spel: eenvoudig, een beperkte speelduur, maar toch de nodige diepgang.
Uitslag: Dagmar 39, Wendy 37, Peter Hein 25
Waardering: Peter Hein 4, Dagmar en Wendy 3½