 |
terug naar Spel aan de Maas |
| 1-9 |
Sessies:
Spelers: Dirk Jan, Leon, Peter Hein, Willemien
Na de enthousiaste reacties van de andere spelers een sessie eerder, waren Dirk Jan, Leon en Peter Hein ook wel benieuwd naar dit kinderspelletje; Willemien was de vierde Hazelnootridder.
In het begin werden er al snel veel hazelnoten ontdekt; terwijl Peter Hein maar hazelnoten blééf sparen, ontdekten de andere ridders de ene na de andere vijand. Het bos was dus al lang niet meer veilig, en Peter Hein moest zijn gulzigheid bekopen met het verlies van al zijn hazelnoten. Ondertussen nam Willemien een voorsprong op de rest, die er niet in slaagde veel hazelnootjes veilig binnen te brengen. Er werden nog wel wat punten gescoord door het ontdekken van Max, Leo of Freddy, maar het was vooral een kwestie van wie de rode-lantaarndrager zou worden. Uiteindelijk was ook het tweede struikje leeg, en boekte Willemien een afgetekende overwinning.
Uitslag: Willemien 25, Dirk Jan 14, Leon 11, Peter Hein 10
Waardering: allen een 3; een prima spelletje voor kinderen. Dirk Jan nam het mee naar huis om het eens met de zijne te proberen.
Spelers: Anne-Marie, Marianne, Wendy, Wilbert
Het tweede bekroonde spel van Klaus Teuber dat vanavond op tafel kwam, was De Hazelnootridders, dat net in het Nederlands is verschenen. Het is een leuk en spannend kinderspel. Als eekhoorn zijnde is het je doel om hazelnootjes te verzamelen en de schuilplaatsen van je vijanden, Fred de vos, Leo de lynx en Max de marter, te onthouden. Die zitten, evenals de hazelnoten, in hazelnootstruiken verstopt.
Wendy stond net voor, en beëindigde meteen (heel slim) het spel door de tweede hazelnootstruik kaal te plukken. Iedereen vond het een erg spannend spel, waarbij je ook fijn keihard ‘Leo’, ‘Max’ of ‘Fred’ mag roepen. Een zeer geslaagd kinderspel, en als zodanig is het ook beoordeeld.
Uitslag: Wendy 19, Anne-Marie 18, Wilbert 13, Marianne 7
Waardering: Wilbert 4½, Wendy, Anne-Marie en Marianne 4
De Hazelnootridders: wat vinden de kinderen van Dirk-Jan?
De Hazelnootridders is nu een paar keer gespeeld door Dirk Jan Verlinde en zijn drie oudste kinderen: Anne (9 jaar), Leunis (7 jaar) en Jaap (6 jaar). Hier zijn verslag van wat de kinderen van het spel vonden.
De doos met de eekhoornplaatjes was zeer aantrekkelijk. Ze wilden het alledrie graag spelen. Het was snel opgezet en uitgelegd en na een minuut of vijf konden we al spelen. Het viel mij op dat er weinig gebruik werd gemaakt van de beschikbare kennis van waar de roofdieren verstopt zaten. Voordat dat gebeurde wisten meestal twee tot drie spelers welk dier onder een bepaalde struik zat.
Het eerste spel kwam Anne vrij snel op voorsprong. De meeste punten werden daarbij overigens voor het waarschuwen verdient. Ook het bewegen naar struiken waar je zeker geen bekende vijand tegenkomt hadden ze alledrie nog niet goed door. Nadat een struik leeg was en er aan een andere struik nog maar eeen
kaartje over was, werd er door alledrie voor gezorgd dat die struik niet leegkwam om er voor te zorgen dat het spel niet ophield. Uiteindelijk won Anne met zestien punten, Leunis werd tweede met negen punten, Jaap derde met zeven punten en ik laatste met vijf.
Een tweede keer was Jaap minder enthousiast, want "de plastic eekhoorntjes hebben geen zwaard"!
Desondanks konden we na enige discussie toch weer met z'n vieren beginnen. Leunis had deze keer goed door waar je veilig heen kon lopen en waar niet. Alleen letten Anne en Jaap vooral niet goed op wanneer iemand op een struik kwam waarvan ze wisten welke vijand er zat. Er werden deze keer meer noten geoogst en veilig binnengebracht en minder punten gescoord voor het waarschuwen.
Uiteindelijk heb ik na het binnenbrengen van drie noten de tweede struik maar kaal geplukt en daarmee het spel beeindigd. Ik stond toen ruim voor: zeventien punten, Leunis twaalf, Anne elf en Jaap vier. Leunis vond het ook nu een erg leuk spel, Anne vond het wat te eenvoudig (hoewel ik niet merkte dat ze echt door had hoe je je winstkansen vergroot). Jaap vond het ondanks zijn verlies ook leuk.
Op een woensdagmiddag heeft Leunis een schoolvriendje binnen genodigd en daarmee heeft hij ook geprobeerd om Hazelnootridders te spelen. Dat ging toen zonder toezicht. Ik weet ook niet of Jaap toen als derde speler heeft meegedaan. Het vriendje vond het spel er ook aantrekkelijk uitzien, maar volgens mij is er niet erg volgens de regels gespeeld. Het is ook niet uitgespeeld. Een echte waardering voor het spel van dat vriendje heb ik dan ook niet.
Ik weet zeker dat de kinderen het nog wel een paar keer willen spelen. Het duurt ook niet erg lang, dus ik zal er ook nog wel een paar keer tijd voor vinden!