 |
terug naar Spel aan de Maas |
| 1-9 |
Sessies:
18 juli 2006
23 mei 2006
29 november 2005
22 juli 2003
5 februari 2002
25 september 2001
Spelers: Helene, Raymond en Coen
Na enig wikken en wegen werd gekozen voor “Heersers der Woestijn”. Het spel zat nog nieuw in de doos, Helene had het (als enige) lang geleden gespeeld. Raymond ontfermde zich over het scheiden van de kamelen en nomaden en anderszins speelklaar maken van het spel, terwijl Helene en Coen zich over de spelregels bogen; na afloop van het spel ging alles weer door elkaar in de doos, dat had handiger gekund (en zakjes om de verschillende kleuren in te doen, waren niet voorhanden)! Deze voorbereiding kostte al behoorlijk wat tijd, maar daarna konden we toch aan de gang. De bedoeling was om zoveel mogelijk gebied in te sluiten, en tegelijkertijd het maken van een zo lang mogelijke nomade van (minimaal) een kleur. En tja, dan blijkt al gauw dat je in het begin van het spel juist net wel of net niet handige plaatsen gekozen hebt om vanuit te vertrekken. Het was een vrij rustig spel, waarin rustig nagedacht werd over uit te voeren zetten; echt grote klappers of missers vallen er niet te maken bij dit spel. Maar misschien lag dat ook aan de warmte: onder een plat dak waar de zon de hele dag op gebrand heeft, was het deze zomer nou niet echt lekker toeven. Hoe dan ook: Raymond had al gauw een tactiek in de gaten, Coen zat hem als snel op de hielen, en Helene werd met haar karavanen uiteindelijk wat in het nauw gedreven.
Uitslag: Raymond 84, Coen 83, Helene 71
Waardering: Helene en Raymond 3, Coen 4
Een hoop van de zeer recente spellen die Dagmar & Niek in huis hebben zijn voor maximaal 4 personen. Het was dus even discussiëren welke spel het voor 5 zou worden, waarbij de keus viel op Durch die Wüste, ofwel Heersers der Woestijn.
Het spel werd snel gespeeld. Niek creëerde een klein eigen gebied aan de ene kant va het bord hetgeen echter door Bas en Willemien in de kiem werd gesmoord. Aan de andere kant van het bord deed Willemien hetzelfde maar kreeg daarbij alle ruimte van Bas en Dagmar, hetgeen haar een gebied van 15 punten opleverde. Omdat Bas, Niek en Willemien allebei voor blauwe kamelen gingen was de soort snel op en eindigde het spel direct. Willemien had in 2 kleuren de meerderheid, Bas, Niek en Dagmar in 1 kleur, hetgeen Willemien nog eens 10 punten extra voorsprong gaf. De overwinning kon haar daarna niet meer ontgaan.
Uitslag: Willemien 58, Bas 52, Dagmar 49, Niek 46, René 41
Waardering: Dagmar 4½, Willemien, Bas, Niek en René 4
Spelers: Anneke, René en Willemien
Voor Beowulf waren direct 5 gegadigden, dus Willemien, Anneke en René bleven over om een ander spel te kiezen. We besloten te beginnen met Durch die Wüste, zodat Willemien de spelregels weer op kon halen. Na kort de regels doorgegaan te zijn konden we beginnen aangezien we alledrie het spel al eens gespeeld hadden.
De waterbronnen met drie punten bleken enigszins bij elkaar in de buurt te liggen, waardoor de meeste startkamelen ook bij elkaar kwamen te staan. De eerste beurten werden vooral benut om de eerste oases te bereiken en de hoogst scorende waterputten te benutten. Al snel bleek dat René had ingezet op de langste karavaan te maken van de roze kamelen. Willemien besloot daarop haar roze karavaan te laten voor wat hij was en door te gaan met haar groene karavaan. Anneke bouwde door aan de turkooizen karavaan waarmee ze ook als eerste een gebied af wist te sluiten.
Doordat René vooral ingezet had op één kleur was er na het afsluiten van een groot gebied met zijn roze karavaan voor zijn andere kleuren nog maar weinig punten te scoren. Daarop besloot hij de roze kamelen te blijven plaatsen, waardoor het spel vrij snel beëindigd werd. Ondanks dat Willemien in haar laatste beurt nog net een gebied kon afsluiten kwam ze één punt te kort voor de eindoverwinning.
Uitslag: René 73, Willemien, 72, Anneke 68
Waardering: allen 3½
Spelers: Bas, René, Sten en Willemien
Van de spellen die Peter Hein van zolder had meegenomen, wilden de spelers aan deze kant van de tafel Durch die Wüste wel eens proberen. Omdat niemand het goed kende, legde Peter Hein het even kort uit. Het plaatsen van de beginkamelen duurde bijna even lang als de rest van het spel; toen dat eenmaal gebeurd was, ging het nog redelijk vlot. Uiteindelijk won Bas met grote overmacht; hij had ook het meeste gevoel van controle over het spel.
Uitslag: Bas 99, Willemien 75, Sten 71, René 56
Waardering: Bas, Willemien en Sten 4, René 3
Spelers: Andries, Anne-Marie, Bastiaan en Dirk Jan
De groepen die Ra en Capitol hadden gespeeld, waren min of meer gelijktijdig klaar, dus werd en naar iets anders gezocht. De Ra-spelers wilden Capitol ook wel eens proberen. Omdat dit maar met vier spelers kan, schoof Wendy door na de ex-stedenbouwers. Maar aangezien niemand de regels kende, werd er toch maar besloten tot het iets eenvoudiger Durch die Wüste. Wederom een Knizia, niet Dirk Jans favoriete spelontwerper. Dit vond hij echter veel leuker dan Ra, omdat hij het gevoel had nu meer controle te hebben. Gezien de score viel dat toch tegen, maar achteraf bleek dat hij een regel verkeerd had geïnterpreteerd. De rest vond Durch die Wüste, met overigens zeer snoezige kameeltjes, redelijk onoverzichtelijk. Anne-Marie bouwde gewoon dom door en lette verder nergens op, maar had toch het meeste succes. Een geinig spelletje, maar het opbouwen en opruimen duurt wel erg lang.
Score: Anne-Marie 83, Andries 65, Bastiaan 63, Dirk Jan 47
Waardering: Bastiaan 3½, de rest 3
Spelers: Helen, Jorrit, Marianne, Wendy en Wilbert
Na een korte uitleg van de regels door Peter Hein, was de woestijn klaar voor ontginning. In dit spel beheren de spelers een aantal karavanen, bestaande uit kamelen. Met het uitbreiden van deze karavanen zijn op verschillende manieren punten te behalen. Aantekeningen zijn er bij dit spel niet gemaakt. Het spel was sneller voorbij dan iedereen verwacht had, en Helen bleek de winst te hebben gegrepen. Het sorteren van de kamelen op kleur leek inderdaad net zolang te duren als het spel…. Blijkbaar was het iedereen goed bevallen, want er werd meteen besloten tot nog een potje. Ook nu was het Helen die haar kamelen het slimst had ingezet, zodat ze voor deze avond de titel ‘Queen of the Desert’ mocht dragen. Iedereen was zeer te spreken over dit korte bordspel van Reiner Knizia.