Sessies:

18 januari 2005

18 januari 2005

Spelers: Bas, Dagmar, Niek, Peter Hein en Wendy

Na Tongiaki nam Bas een kijkje in de spellenkast van Wendy, en kwam terug met Eiszeit. Dit zagen de anderen niet echt zitten. Als troost mocht Bas een spel kiezen uit een aantal dat Peter Hein had meegebracht. Zijn keuze viel op Hispaniola, dat hij nog niet kende.
Hispaniola is een slagenspel van Michael Schacht in een afstotelijke doos (al houden Dagmar en Wendy vol dat die van Colossal Arena toch echt nog lelijker is). Het slagenspel is redelijk standaard, de troef wordt echter op een aparte manier bepaald. Iedere speler biedt blind een kaart. De hoogste kaar bepaalt de troefkleur. Kaarten met gelijke waarde vallen tegen elkaar weg, zoals in Hol’s der Geier.
Als je een slag wint, mag je een kapitein plaatsen in het schip van dezelfde kleur. De schepen staan op een bord afgebeeld. Was iemand anders al kapitein, dan wordt deze gedegradeerd tot matrozen. Matrozen worden overboord gekieperd en komen na veel omzwervingen weer terug bij hun eigenaar.
In de eerste ronde zijn alle schepen natuurlijk nog leeg, zodat er weinig gezwommen hoefde te worden. De grootste strafpunten werden verdeeld met het doorgeven van de behaalde slagen (een raar systeem). Peter Hein was hiervan het grootste slachtoffer, en hij sloot de eerste ronde af met een negatieve score. Bas had maar liefst zeventien punten, de anderen scoorden iets bescheidener.
Een goede ronde wordt doorgaans gevolgd door een slechte ronde, om twee redenen. In de eerste plaats worden natuurlijk al je kapiteins uit hun positie gedreven, en in de tweede plaats zal iedereen ervoor kiezen de koploper zoveel mogelijk te pesten met het doorgeven van kaarten en het overboord gooien van matrozen. Bas doorstond de pestacties van de anderen prima. Ondanks dat hij nul punten scoorde, bleef hij aan de leiding. Peter Hein ervoer dat een slechte ronde niet altijd gevolgd wordt door een goede, want na twee rondes stond hij nog steeds in de min. Niek en Wendy hadden nu goed gescoord, en ze waren nu ook de tien punten voorbij.
In de derde ronde maakte Peter Hein eindelijk een klapper. Die van Bas was nog groter, waardoor zijn voorsprong op de rest erg groot werd. Dagmar bleef een beetje hangen op een matige score, terwijl Niek en Wendy geen gevolg konden geven aan een goede tweede ronde.
Aan het eind van de vierde ronde maakte Peter Hein een stomme fout door ervoor te zorgen dat Bas en Niek met evenveel kaarten eindigden. Dat betekende dat hijzelf, Dagmar en Wendy allemaal de tweede positie bekleedden en dus twee strafpunten kregen. Uiteindelijk bleek dit alleen in het voordeel van Niek, maar toch. De scores in deze ronde waren dus laag. Peter Hein had als enige een fatsoenlijke score, waardoor hij dicht in de buurt van Bas kwam. Dagmar had er nu drie slechte rondes op zitten. Alleen een wonder zou haar de winst kunnen bezorgen.
En zo geschiedde. Dagmar en Peter Hein wilden allebei graag de troef bepalen, en boden daarom een 15. Die vielen tegen elkaar weg, waardoor Wendy de troefkleur op rood zette. Dat was voor Dagmar niet erg, want het was haar tweede keuze. Bovendien was ze nu geen troef kwijtgeraakt. Wat volgde was een stukje powerplay. Overal en nergens namen de blauwe piraten de kapiteinspositie in. Tegelijkertijd moesten de piraten van Bas en Peter Hein op zwemles. Geen van hen beiden had enige kaart van betekenis, waardoor ze machteloos moesten toekijken. Dagmars sterke staaltje had haar 21 punten opgeleverd. Hiermee eindigde ze samen met Bas op een gedeelde eerste plaats. Ondanks dat ze zelf de troef had bepaal scoorde Wendy in de laatste ronde slechts een puntje. Niek had ook een goede score (ondanks de moeite die hij maar bleef houden met het verschuiven van piraten en het doorgeven van kaarten), terwijl Peter Hein zeven strafpunten om de oren kreeg.
De waarderingen voor dit spel waren nog lager dan voor Tongiaki. Bas vond dat het te gemakkelijk was om de koploper te pesten (hoewel hij het hele spel eerste was). Peter Hein, toch een liefhebber van het genre, had het idee te weinig grip op het spel te hebben. Iedereen was het er over eens dat het bij Hispaniola toch vooral een kwestie is van hoge kaarten hebben.

Uitslag: Bas en Dagmar 26, Niek 21, Peter Hein 19, Wendy 17
Waardering: Dagmar 3, Wendy 2½, Bas, Niek en Peter Hein 2