 |
terug naar Spel aan de Maas |
| 1-9 |
Sessies:
23 mei 2006
11 april 2006
5 april 2005
Na een snel potje Heersers der Woestijn koos men voor Niagara/Iguazu met de nieuwe uitbreiding Flussgeister am Niagara. Voor sommige spelers was het basisspel ook nog onbekend dus een wat uitgebreidere uitleg was nodig alvorens van start kon worden gegaan. Gelukkig is het spel makkelijk uit te leggen.
Iedereen ging in het begin gelijk op. Op een gegeven moment probeerde Niek de stroming te versnellen terwijl de meeste aan het eind van de rivier waren, doordat er echter een relatief lage stroomwaarde was gekozen door Dagmar en de rivier ook nog eens twee keer aan de (voor de overige spelers) goede kant stroomde bleef de schade beperkt en viel er niemand de waterval in.
Doordat je in de uitbreiding meer stenen kunt vervoeren door een bootje met 2 locaties en door hogere peddelpunten is het spel sneller gespeeld. Bas spaarde voor 5 verschillende kleuren, evenals René. Willemien ging voor dezelfde kleur net als Niek, en Dagmar voor 7 totaal. Al vrij vlot kon Niek zijn 2 laatste paarse stenen in de boot hijsen, waarna hij de beurt erna ze naar binnen kon varen. De enige die hem dit kon beletten was Bas. Die had dit echter gemist en koos ervoor om zijn peddelpunten te verdelen over varen naar de draaikolk (een onderdeel van de uitbreiding) om aldaar stenen in te slaan. Dit stuitte echter op commentaar van Niek en Dagmar die stelden dat je nooit bij een vaarbeurt op een draaikolk mag eindigen (je schiet dan door of terug) zodat je daar ook niet mag inslaan (hoe kun je immers aanmeren als je in een draaikolk zit). Aan de andere kant zeggen de regels niet dat het niet mag hetgeen Bas als argument gebruikte. Uiteindelijk accepteerde Bas de andere interpretatie van de regel en mocht hij opnieuw zijn peddelpunten kiezen. Inmiddels had hij wel gezien dat Niek uit kon in deze beurt en herkoos zijn peddelpunten zo dat hij een van deze stenen kon afpakken. Dit was tevens de kleur die bij hem nog ontbrak zodat hij de daaropvolgende beurt uit kon gaan. Hoewel de rest in de buurt zat kon niemand meer in deze beurt uitgaan zodat Bas won. Het spel werd vrij goed gewaardeerd.
Uitslag: Bas 1e, rest ex aequo
Waardering: Dagmar en Niek 4, Bas, Willemien en René 3½
Spelers: Anneke, Dagmar, Helene, Jacqueline en Niek
De opkomst was weliswaar laag, maar dat maakte de avond niet minder gezellig. Dagmar en Niek hadden Iguazu met de pas uitgekomen uitbreiding meegenomen, zodat dit als eerste werd gespeeld.
De uitbreiding biedt onder andere de volgende mogelijkheden: je hebt een tweede bootje, waar je twee edelstenen tegelijk in kunt vervoeren, er is een draaikolk die, wanneer je daarop eindigt, je een plaatsje verder brengt en er is een watereland die je twee extra plaatsen geeft op de weg terug naar de aanlegsteiger. Verder zijn er vier extra biedkaartjes bijgekomen die je mogelijkheden nog verder uitbreiden. Zo kan je op een bepaald moment je scheepjes in veiligheid brengen door ze op de kant leggen en is de hoogste biedkaart in plaats van een zes een zeven geworden.
Als extraatje zit er ook een bever in het spel die de dam repareert wanneer dat nodig is. Aangezien we de bever deze avond niet hebben gebruikt is het mij nog onduidelijk hoe die precies werkt.
Het spel ging van start en al snel hadden de meesten al één of meer edelstenen verzameld. Jacqueline bleef hierin wat achter, maar haalde later in het spel de schade wel enigszins in. Dagmar’s boot stortte over de rand, hetgeen haar een edelsteen kostte om hem weer in de vaart te krijgen. Anneke genoot van het schuiven met de schijven om te kijken of ze nog iemand over de rand kon krijgen. Maar helaas voor haar, het bleef vanavond bij Dagmar.
Nadat iedereen zijn biedkaartjes voor de eerste keer gespeeld had en de tweede ronde werd ingezet bleek dat het spel meteen in deze ronde hoe dan ook zijn einde zou vinden. Niek werd de onstuitbare, dubbele winnaar. Dubbel omdat hij behalve zeven stenen, die op zichzelf al voor een overwinning zorgen, ook nog eens vijf verschillende had verzameld.
Jacqueline werd een goede tweede met zes stenen, Anneke en Helene verzamelden er vijf en Dagmar kwam uiteindelijk op vier. Dit werd mede veroorzaakt doordat Jacqueline op haar terugweg gauw nog een steen van Dagmar had afgesnoept.
Iedereen was het er over eens dat de uitbreiding een leuke draai aan het spel geeft en zeker een goede meerwaarde aan het geheel geeft. Dit kwam uit duidelijk naar voren in de waardering, die was unaniem 4.
Spelers: Anneke, Niek, Peter Hein en Wendy
Terwijl de anderen probeerden aan Furunkulus te ontsnappen, zochten deze spelers hun kicks op de woeste Iguazuwatervallen. Niek en Peter Hein hadden het al eerder gespeeld, voor Anneke en Wendy was het nieuw. Wendy ging direct voor de paarse edelstenen, terwijl Niek het op de witte gemunt had. Anneke en Peter Hein zakten verder de rivier af om de kostbare blauwe en roze te pakken te krijgen.
Die haalden ze net op tijd binnen voor de rivier stevig begon te kolken. Iedereen had de grootste moeite om edelstenen veilig aan wal te brengen, en werden er ook nog eens regelmatig edelstenen gestolen.
Niek had de witte edelstenen even uit zijn hoofd gezet, omdat hij dacht er vijf nodig te hebben voor de winst. Wendy ging stug door met het verzamelen van paarse edelstenen. Die vierde had ze al ingeladen in een kano toen ze startspeler werd. Niemand kon haar dus meer een strobreed in de weg leggen, zodat ze won en het spel direct afsloot. Dit tot groot verdriet van Niek en Peter Hein, die ook net op het punt stonden hun winnende edelsteen binnen te brengen.
Waardering: Anneke en Wendy 3½, Niek en Peter Hein 3