 |
terug naar Spel aan de Maas |
| 1-9 |
Sessies:
Spelers: Niek, Peter Hein en Wendy
Peter Hein had Industria weer meegenomen, dat Wendy ook graag eens wilde spelen. De anderen waren ook wel benieuwd naar Shadows over Camelot, maar niet ‘offerde’ zich op, omdat hij Shadows over Camelot toch wel een keer zou spelen.
Niek en Wendy uitten aan het begin al hun zorgen over de hoeveelheid geld die in het spel komt, en waren erg zuinig met bieden. Zo kwam het dat Peter Hein tot zijn verrassing een paar keer met een fabriek werd opgescheept waarvan hij dacht dat een van de anderen het wel zou willen hebben. Verder was vooral Wendy geïnteresseerd in (productie)fabrieken, terwijl Niek juist voor de snelle punten van de technologieën ging. Hij probeerde daarbij ook verbindingen te creëren, maar dat was nog behoorlijk lastig. Wendy liet de verbindingen voor wat ze waren, en probeerde juist punten te scoren met de bonusfiches, door veel fabrieken met dezelfde symbolen te kopen. Helaas had ze begrepen dat een bonusfiche drie punten per fabriek op zou leveren en een verbinding maar twee, terwijl het juist andersom is. Dit kostte haar op het eind zeker punten.
In tegenstelling tot het vorige potje circuleerde het geld nu flink tussen de spelers. De productiegebouwen waren aardig verdeeld, wat dit natuurlijk in de hand werkt. Niek had er wat minder dan Peter Hein en Wendy, maar dit werd gecompenseerd doordat hij telkens met de grondstoffiches opgezadeld werd.
Heel erg was dit niet voor hem, want zo hield hij geld over om op de technologieën te kunnen bieden. Peter Hein en Wendy hadden elkaar tijdens het spel iets teveel dwars gezeten door elkaar bepaalde fiches niet te gunnen omdat de prijs te laag was, terwijl ze zelf minder aan deze fiches hadden. Of het de hoofdoorzaak is, blijft natuurlijk een open vraag, maar feit blijft wel dat Niek het spel won.
Iedereen vond het een prima spel, dat alleen wel aardig lang kan duren. Voor Niek lang genoeg om weer naar huis te gaan.
Uitslag: Niek 48, Peter Hein 46, Wendy 45
Waardering: Peter Hein en Wendy 3½, Niek 3
Spelers: Bas, Peter Hein en Willemien
Peter Hein leurde met Industria, en even leek het er op dat iedereen het wilde spelen. Omdat het maar met vier kan, was dat helaas geen optie. Het alternatief dat hij bood was Lucky Loop. Daar bleken meer liefhebbers voor dan verwacht, en uiteindelijk waren er maar drie spelers voor Industria. Bas had er positieve verhalen over gelezen, Willemien was een onbeschreven blad en was sowieso wel in voor een nieuw spel.
Industria is een veilingspel, waarbij de spelers punten proberen te scoren door fabrieken te bouwen en technologieën te ontwikkelen. Bas bleef zichzelf het hele spel trouw en sprong erg zuinig met zijn Taler om. De consequentie was wel dat zijn aanwezigheid op het bord aanvankelijk bescheiden bleef. Het bord werd gedomineerd door het rood en groen van Willemien en Peter Hein, die een stuk kwistiger waren met hun geld. Willemien scoorde veel punten met technologieën, terwijl Peter Hein een voorkeur had voor productiegebouwen, om later geld te besparen. De bank en de beurs gingen allebei naar Bas, maar dat was nog geen reden voor hem om steviger te bieden.
Halverwege het spel kwam hij wat meer op stoom, en begon de anderen in te halen op het scorespoor. Willemien maakte zich zorgen dat ze een te snelle start had gemaakt en juist stoom begon te verliezen (we zitten inmiddels in de Industriële Revolutie). Ze had daarentegen veel verbindingen op het bord, zodat ze aan het einde nog wel de nodige punten zou scoren. Peter Hein verdiende wel veel geld met zijn productiegebouwen, maar gaf het net zo hard weer uit aan meer fabrieken. Hij besloot om toch maar wat meer in directe punten te investeren en verdiepte zich meer in technologie.
In de laatste ronde besloot Bas, die nu meer dan twintig (!) Taler had, dat het tijd was om geld uit te geven. Hij kocht alles wat los en vast zat, en verdiende daarmee nog een hele sloot punten. Peter Hein wist hier en daar nog een belangrijke technologie of fabriek te voltooien en deed het ook niet slecht. Uiteindelijk was het toch Willemien die won, vooral dankzij haar verbindingen en bonusfiches.
Willemien vond het spelverloop wat monotoon, omdat ieder tijdperk toch op dezelfde manier verloopt. Bas en Peter Hein sloten zich daarbij aan. Desondanks had iedereen het spel met plezier gespeeld, wat zich uitte in de waarderingen.
Uitslag: Willemien 61, Peter Hein 56, Bas 54
Waardering: Willemien 4, Bas en Peter Hein 3½