Sessies:

4 januari 2005
26 maart 2002

4 januari 2005

Spelers: Dagmar, Jacqueline, Niek en Willemien

Jacqueline wilde graag spellen spelen die ze zelf wel had, maar nog niet gespeeld had omdat ze nog niet door de spelregels heen was gekomen. Een van deze spellen was Kardinaal en Koning. Dagmar en Niek kenden dit spel wel en waren er zeer over te spreken en wilden wel uitleggen. Ook Willemien had geen bezwaar en dus kon na de uitleg van de regels gestart worden met het veroveren van Europa met kloosters en raadsheren.
In Kardinaal en Koning mag je iedere beurt in een van de zeven regio’s in Europa een of twee kloosters of raadsheren plaatsen door het uitspelen van kaarten van de juiste kleur. In de eerste telling krijg je punten voor het hebben van de meerderheid in iedere regio’s. De winnaar krijgt zoveel punten als er in totaal aan kloosters zijn, de nummer twee krijgt zoveel punten als de nummer één aan kloosters heeft, enz. In de tweede (en meteen laatste) telling krijg je daarnaast nog punten voor ketens van kloosters (bestaande uit tenminste vier aaneengesloten kloosters) en voor de verdragen die de raadsheren sluiten. Er mogen in een regio net zo veel raadsheren staan als de speler met de meeste kloosters aan kloosters heeft staan. Vervolgens zijn er vijftien verdragen tussen telkens twee landen. Als een speler in beide landen de (gedeelde) meerderheid aan raadsheren heeft, krijgt deze speler voor dit verdrag zoveel punten als er in totaal aan raadsheren staat.
Met vier spelers wordt het bord in razend tempo volgeplempt met kloosters. In de eerste ronde legde Dagmar zich toe op het incasseren van zo veel mogelijk tweede plaatsen. Hiermee wist ze in de eerste telling meteen de koppositie in te nemen. Jacqueline moest duidelijk nog even op gang komen en lag met een flinke achterstand achteraan. De tweede ronde legden alle spelers zich toe op het plaatsen van raadsheren. Omdat het aantal raadsheren beperkt is tot het aantal van de speler met de meeste kloosters, werden vaak precies zo veel raadsheren neergezet als nodig waren om de meerderheid in een regio te pakken. Voor andere spelers had het dan geen zin meer op bij te plaatsen. Hierdoor liep het aantal geschikte locaties om te plaatsen weer razendsnel vol. Bij de tweede telling maakte Niek een grote sprong voorwaarts en leek hij de gedoodverfde winnaar te gaan worden. Maar tot ieders verbazing (inclusief Jacqueline zelf), bleek Jacqueline de laatste verdragen allemaal op haar naam te mogen zetten, waardoor het toch nog spannend werd. Niek wist haar nog net een puntje voor te blijven en haalde op de valreep dus toch de winst binnen.
Het spel was matig bevallen. Dagmar en Niek vonden het met vier spelers een stuk minder leuk dan met drie. Ook de anderen vonden dat het bord wel heel snel vol is, waardoor je heel erg afhankelijk bent van de juiste kaarten trekken (als je ze niet hebt, is de kans groot dat het aantrekkelijke gebied de volgende ronde al bezet is door een andere speler). Desalniettemin was Niek toch nog bereid de winnaarsbonus uit te keren bij de waardering.

Uitslag: Niek 60, Jacqueline 59, Dagmar 57, Willemien 48
Waardering: Niek 3½ Jacqueline, Dagmar en Willemien 3

26 maart 2002

Spelers: Niek, Peter Hein en René

Niek en René waren onbekend met dit spel, maar de aanbeveling van Peter Hein was voldoende om het te proberen. De regels waren snel uitgelegd, en Peter Hein begon als startspeler. Al snel bleek dat iedere speler een voorkeur had voor zekere landen. Lotharingen werd zelfs volledig door Niek geclaimd. René en Peter Hein waren vaak samen in de andere landen te vinden. Na de eerste telling waren de verschillen in punten nog klein. Niek was spaarzaam met het plaatsen van raadsheren, terwijl Peter Hein er al heel snel doorheen was. Hij had ze echter flink verspreid, zodat zijn eerste positie in sommige landen niet veilig was. Uiteindelijk raakte hij alleen Aragon kwijt aan René. Niek verzuimde een derde raadsheer te plaatsen in Lotharingen. Begrijpelijk, want het had hem slechts één punt opgeleverd. Had hij het wel gedaan, dan had het Peter Hein 15 punten en de overwinning gekost. Iedereen vond het een leuk spel, waarbij de link met El Grande nadrukkelijk werd gelegd.

Uitslag: Peter Hein 74, René 65, Niek 47
Waardering: allen 4