startpagina terug naar Spel aan de Maas
Klik op de volgende regel op de eerste letter van het spel waar je naar zoekt.
1-9
Spelverslag van De Kolonisten van Catan

Sessies:

31 januari 2006
17 januari 2006
10 mei 2005
30 juli 2003

23 oktober 2001

31 januari 2006

Spelers: Angela, Anneke, Dagmar en Jacqueline

Gezien de hoge opkomst was Dagmar er wel redelijk zeker van dat ze liefhebbers voor een avondje Catannen zou kunnen vinden. Ze was dan ook alvast begonnen met het klaarleggen van al het speelmateriaal voor de Kolonisten met De Woestijnruiters uitbreiding. Omdat je het materiaal uit drie dozen (basisset, Zeevaarders en De Woestijnruiters uitbreiding zelf) moet combineren, ben je wel even aan het zoeken en puzzelen. Dagmar wist drie dames, waaronder nieuwkomer Angela over te halen om mee te doen. Nadat de spelregels waren uitgelegd kon al gauw begonnen worden. Het was een echt damespotje, waarbij de dames gunstige handelsvoorwaarden gunden aan achterliggers en elkaar regelmatig goedbedoelde tips gaven. Ondertussen werd er ook lekker bijgekletst. De Woestijnruiters waren dit potje redelijk agressief en er moest dan ook stevig tegen gevochten worden om dorpen en steden veilig te houden. Het spel ging redelijk gelijk op, Dagmar wist de winst uiteindelijk te pakken doordat ze een aantal puntenkaarten had getrokken bij de ontwikkelingskaarten. Niet verrassend voor een van de bekendste spellen van dit moment was de waardering hoog.  

Uitslag: Dagmar 13, Jacqueline 10, Anneke en Angela 9
Waardering: Jacqueline 4½, Dagmar en Angela 4, Anneke 3½

17 januari 2006

Spelers: Dagmar, Niek, Peter Hein en Wendy

Verwend als de meeste spelers hier zijn, komt De Kolonisten van Catan hier zelden op tafel. Maar na Siedler von Nürnberg een maand geleden kwam nu zomaar het originele spel op tafel, zij het wel met Zeevaarders en het nieuwe scenario De Woestijnruiters (dat overigens ook al in Das Buch stond). Voor alle betrokken spelers was het alweer een tijdje geleden dat ze voor het laatst Kolonisten hadden gespeeld, maar niet zo lang dat er regels uitgelegd moesten worden behalve die van het scenario.
Bij de startopstelling was Wendy de enige die aan leem/steen/heuvels (schrijver dezes spreekt van leem, opgevoed als hij is met de Duitse versie) grensde. Ze hoopte daarmee een gunstige handelspositie te verkrijgen. Helaas voor haar investeerden de andere liever in schepen, om de andere eilanden te koloniseren. Omdat hij goed stond bij zowel hout als wol ging Peter Hein hier het hardst en was hij ook de eerste die een dorp op een van de eilanden plaatste. Dagmar deed ook haar best, Niek gooide het eerst op steden, terwijl Wendy haar positie in leem verder verbeterde door op het hoofdeiland nog een dorpje te bouwen, dat wel gevaarlijk dicht bij de woestijn lag.
Na een tijdje had Dagmar ook een ander eiland bereikt. Peter Hein was al aan zijn tweede eiland toe. Niek en Wendy probeerden ook dit (oostelijke) eiland te bereiken, maar moesten erg hun best doen om grondstoffen voor de schepen te krijgen. Peter Hein koloniseerde rap verder en sneed daarmee Wendy de pas af in het zuiden. Omdat Niek al in het noorden was beland, was daar voor haar ook weinig ruimte en werd ze tussen de heren gemangeld.
Ondertussen was de woestijn vol met de gevreesde nomaden, die als snel het eiland overspoelden. Het waren de dorpjes van Wendy die als eerste ten prooi vielen, even later gevolg door een stad van Niek. De ruiters breidden zich vooral uit in oostelijke richting, waardor Dagmar en Peter Hein veilig waren voor hun expansiedrift. Niek en Wendy besloten om met vereende krachten de ruiters maar te verjagen; helaas ontbrak het hen aan ridders.
Dagmar en Peter Hein besloten uiteindelijk ook maar om een handje te helpen, maar om meer opportunistische redenen: er vallen domweg punten te scoren met het verjagen van woestijnruiters!
Het einde van het spel begon te naderen en Peter Hein verloor wat stoom. Hij had al zijn dorpjes al geplaatst, leek zeker van de langste handelsroute en kon eigenlijk alleen nog punten scoren met steden. Het ontbrak hem echter aan het noodzakelijke erts. Nu was het Dagmar die snel ging. De bouwde de ene stad na het andere dorp en kocht ontwikkelingskaarten bij de vleet. Ze was dicht bij het verkrijgen van de grootste riddermacht. Peter Hein liet de steden voor wat ze waren en ging ook voor de ontwikkelingskaarten, om eerder dan Dagmar een derde ridder te hebben.
Groot was zijn ontreddering toen Niek ineens een truck uithaalde. In een klap plaatste hij zes straten en nam daarmee de langste handelsroute af van Peter Hein. Deze kon dat in zijn beurt nog corrigeren, maar zover kwam het niet. Dagmar speelde haar derde ridder en kwam daarmee op de benodigde dertien punten.
Iedereen vond het wel een aardig scenario. Voor Wendy was het een wat mindere ervaring omdat ze al snel geen kant meer op kon en daarmee de winst wel kon vergeten. Voor de anderen was het nog wel een spannende pot geweest. De gegeven waarderingen zijn die voor het scenario. Dat werd leuk gevonden, al lijkt tien euro toch wel een beetje veel.

Uitslag: Dagmar 13, Niek 11, Peter Hein 9, Wendy 6
Waardering: Dagmar en Peter Hein 4, Niek 3½, Wendy 3

10 mei 2005

Na Coyote was er nog wel tijd voor een ander spel. Op zoek in de spellenkast van Dirk Jan naar een zes persoonsspel viel het oog op de Kolonisten van Catan, inclusief de 5/6 persoonsuitbreiding. Voor zover bekend was de Kolonisten nog nooit gespeeld op een avond van Spel aan de Maas. Daar moest wat aan gebeuren!
Het spel gaat vlot van start. Dirk Jan gaat vanaf het begin voor de wegenbouw. Zijn lange weg wordt echter eerst door Vincent en later nog eens door Leunis onderbroken, waardoor Leunis de langste handelsroute van Dirk Jan overneemt. Deze klap komt hij niet meer te boven. Wendy zit ondertussen vrijwel het hele spel klem met als enige pluspunt de schapenhaven. Helaas ziet ze er hierdoor voor de anderen gevaarlijk uit en krijgt zij meer dan anderen bezoek van de rover. Jaap bouwt zijn beginpositie niet snel genoeg uit en raakt hierdoor snel achterop, zonder uitzicht op groei. Bas draait lange tijd mee in het middenveld, tot hij aan het einde van het spel een paar steden weet te ontwikkelen, waarmee hij het spel weet te beëindigen.

Uitslag: Bas 10, Wendy 7, Dirk Jan 7, Leunis 6, Vincent 4, Jaap 2
Waardering: Bas 3½, Dirk Jan, Leunis, Wendy, Jaap en Vincent 3

30 juli 2003

Spelers: Dagmar, Pascal, Peter Hein en Shuk-ha

Shuk-ha had wel weer eens zin in Kolonisten, dat iedereen natuurlijk wel kende (en alweer een tijd geleden voor het laatst gespeeld had). Na New England werd er dus vrolijk verder gekoloniseerd.
Bij het neerleggen van de getallenfiches bleek dat erts dit potje erg schaars zou zijn: de getallen waren 2, 10 en 11. Bijna iedereen zette dus maar een begindorp bij een van de ertsvelden. Peter Hein geloofde het wel en koos liever voor de goede getallen. Hij had het geluk dat in het begin erg vaak ‘6’ gegooid werd, wat hem iedere keer twee hout opleverde. Ook Shuk-ha boerde goed bij deze worp, en zodoende waren het deze twee spelers die het snelst uitbreidden. Na een paar beurten had Shuk-ha de langste handelsroute al te pakken. Beide spelers zaten Dagmar nogal in de weg, maar zij had gelukkig een uitwijkmogelijkheid aan de rand van het bord. Pascal had dat minder, en bleef erg lang tegen twee dorpjes met drie straten aankijken. Hij kocht vaak ontwikkelingskaarten en had vrij snel de grootste riddermacht, die hij niet meer af zou staan.
Uiteindelijk begon ook zijn productie op gang te komen, en na een paar gunstige worpen beschikte hij ineens over maar liefst drie steden, waardoor hij koploper werd. Peter Hein, die de langste handelsroute van Shuk-ha had overgenomen, zat hem het dichtst op de hielen. Dagmar en Shuk-ha zaten daar vlak achter. Omdat iedereen nu op zweven of acht punten stond, zou het een spannende ontknoping worden. 
Uiteindelijk had Peter Hein het meeste geluk. Nadat hij nog een dorpje had gemaakt, kocht hij maar eens zijn eerste ontwikkelingskaart, om te voorkomen dat hij kwetsbaar zou zijn voor de rovers. Dit bleek tevens het eerste puntenkaartje te zijn, en daarmee was het spel afgelopen.
Met iets meer dan een uur was dit potje aan de lange kant, maar het ging dan ook erg gelijk op. Uiteraard gaf iedereen het een hoge waardering, waarbij Dagmar en Peter Hein die van Pascal en Shuk-ha nogal magertjes vonden.

Uitslag: Peter Hein 10, Pascal 8, Dagmar en Shuk-ha 7
Waardering: Dagmar en Peter Hein 5, Pascal en Shuk-ha 4

23 oktober 2001

Spelers: Andries, Anne-Marie, Joan, Wilbert

Joan, een collega van Anne-Marie, is tijdelijk in Nederland, en werd geïntroduceerd in de spellenwereld met Kolonisten van Catan, 'het leukste spel aller tijden'. Omdat de basisversie samen met Zeevaarders in één doos zat, werd er een foutje op het bord gemaakt, waardoor er drie tienen en slechts één elf lag. Veel maakte het niet uit, want het was bijna alleen acht wat er gegooid werd, wat Wilbert tot de uitspraak ontlokte dat dit zijn raarste potje Kolonisten ooit was. De acht betekende ladingen hout voor Andries, die ook nog even slim een houthaven bouwde. Zijn steden en straten werden in hoog tempo uit de grond gestampt. Ondanks een tactische gift van Wilbert aan Anne-Marie, zodat Andries even zijn langste-handelsroutekaartje kwijtraakte, was Andries' overwinning onvermijdelijk.

Uitslag: Andries 11, Anne-Marie 6, Wilbert 5, Joan 3
Waardering: Wilbert 5, Andries 4, Anne-Marie 4 (dit potje: 2), Joan 3½

terug naar boven