 |
terug naar Spel aan de Maas |
| 1-9 |
Sessies:
Spelers: Dagmar, Peter Hein en Willemien
Peter Hein had goede verhalen gehoord uit deze zoveelste Kolonistenvariant, en wilde het nu eindelijk wel eens spelen. Dagmar had het onlangs een paar keer gespeeld (waaronder vorige week) en wilde wel uitleggen. Voor Willemien was het überhaupt drie jaar geleden dat ze een spel uit de Catan-familie had gespeeld, en ze was er wel weer eens aan toe.
Tijdens de uitleg bleek dat het bij deze variant om veel meer gaat dan alleen het bouwen van nederzettingen. Sterker nog, er is een maximum van vijf, dus je zult elders ook punten moeten halen. Hierdoor is de kans minder groot dat de speler met een voorsprong nog maar moeilijk is in te halen, wat een minpuntje is in het originele spel. In dit potje bleek dit inderdaad het geval.
Omdat het spel nieuw was voor Peter Hein en Willemien werd voor de vaste startopstelling gekozen. Beiden vertrokken snel uit Afrika om hun eerste nederzettingen in Europa te stichten. Dagmar had aanvankelijk een gebrek aan vlees, en volgde pas later. Zij besteedde de tijd nuttig door flink te investeren in R&D op het gebied van voedselbereiding, zodat haar nomaden de maximale afstand af konden leggen als ze eenmaal over vlees beschikte. Daarmee haalde ze die van Peter Hein en Willemien snel in.
Ondertussen waren Peter Hein en Willemien begonnen met het verkennen van de Noordelijke IJszee, waar ontdekkingsfiches te verdienen waren. Vooral Peter Hein investeerde hier flink in. Hij kreeg daarmee de bonuskaart van twee punten, die hij niet meer af zou staan. Omdat hij ook twee fiches met een extra bonuspunt ontdekte, kreeg hij al snel een aardige voorsprong op de andere twee. Helaas voor hem had hij een permanent gebrek aan ivoor, wat zijn ontwikkeling vertraagde.
Het was Willemien die als eerste de Beringstraat overstak en in Amerika een nederzetting stichtte. Dagmar deed hetzelfde in Australië, maar in tegenstelling tot Willemien had ze al geen familie meer in Afrika. Dagmar had als enige geen enkel ontdekkingsfiche, maar had des te meer nederzettingen gesticht. Toen ze ook de oversteek naar Amerika maakte en daar een nederzetting stichtte, leverde dat haar direct drie punten op, omdat ze als eerste in alle continenten een nederzetting had. Daarmee kwam ze in een klap op gelijke hoogte met Peter Hein, die al een tijdje op negen punten stond. Het ontbrak Peter Hein nog steeds aan geschikte grondstoffen voor een nederzetting (die natuurlijk niemand met hem wilde ruilen). Hij stuurde zijn nomade nog maar eens op het ontdekkingspad, in de hoop het bonuspuntje in Australië te vinden. Die kans was 1/3, maar jammer genoeg greep hij mis. Dagmar gooide in de volgende beurt zeven, maar had zelfs na het wegleggen nog ruim voldoende kaarten over om haar laatste puntje te scoren.
Iedereen vond het een leuk spel met een spannende ontknoping.
Uitslag: Dagmar 10, Peter Hein 9, Willemien 6
Waardering: allen 4
Spelers: Bas, Dagmar en Dirk Jan
Dagmar en Niek hadden tijdens de kerstdagen ervaring opgedaan met de jongste loot aan de Kolonistenboom. Blijkbaar was dit zo bevallen dat niets de aanschaf in de weg stond. Na een korte uitleg van Dagmar konden we al aan het spel beginnen (iets dat met Amon-Ra ernaast niet zo wilde vlotten). Er werd gespeeld met de aangegeven startopstelling. De eerste paar ronden hadden Bas en Dirk Jan veel inkomsten, vooral het ivoor/slagtanden/‘botjes’ (zoals Dagmar ze aanduidde) werd(en) veel geoogst. Dirk Jan nam zich voor om als eerste de vier bevolkingsgroepen te bezoeken en hij rende als eerste door Europa naar Azië en ook als enige stak hij de Beringstraat over naar de Amerika’s. Dit leverde hem gelukkigerwijs ook nog twee overwinningspunten op. Door alle spelers werd als eerste geïnvesteerd in het uitbreiden van het loopvermogen. Bas en Dirk Jan vonden vijf tot zes stappen wel genoeg, maar Dagmar ging voor het overwinningspunt en mocht als enige zeven stappen lopen. Bas vestigde ondertussen nederzetting na nederzetting in Europa en Azië, wat hem heel wat punten opleverde en in het middenspel ook de beste inkomsten. Ook wist hij aan de noordrand flink wat ‘goedkope’ fiches te belopen. Toen Dirk Jan doorkreeg dat je daar ook punten mee kon verdienen, kaapte hij snel de fiches in Noord-Siberië voor de neus van Bas weg. De fiches in Noord-Amerika had hij, met een nederzetting daar en veel punten op de beide ontwikkelingssporen, voor zich alleen. Hierdoor wist hij Bas die twee overwinningspunten afhandig te maken, vooral toen aan het einde van het spel het vlees hem in de mond liep. Dagmar was ondertussen begonnen aan het ‘ontdekken’ van Australië en Polynesië. Omdat Dirk Jan aan het vestigen van één nederzetting aldaar genoeg had om de overwinning voor zich op te eisen, trok hij al snel met een troep nomaden achter haar aan.
Na afloop vonden Bas en Dirk Jan dat ook bij deze Kolonistenvariant het geluk een behoorlijke rol speelt. Doordat je maar vijf nederzettingen kunt bouwen, levert een grote voorsprong in het begin niet een definitieve voorsprong in de wapenwedloop op, zoals bij het ‘oude’ (dus niet prehistorische!) Kolonisten wel eens het geval is. Dagmar was vooral niet te spreken over de regels met betrekking tot de Sabeltandtijger, die volgens de regels alleen bij een zeven worp ge/verplaatst mogen worden.
Uitslag: Dirk Jan 11, Bas 5, Dagmar 4
Waardering: Dagmar 4, Dirk Jan en Bas 3