 |
terug naar Spel aan de Maas |
| 1-9 |
Sessies:
Spelers: Danny, Peter Hein en Willemien
Geen spel lag zo lang ongespeeld in de kast van Peter Hein als dit spel, al ruim drie jaar. Hoogste tijd dus, maar omdat er in dit gremium een zekere Catanmoeheid heerst was het geen sinecure om het op tafel te krijgen. Door dat lange hiaat had Peter Hein de regels niet meer helemaal paraat, maar met enig geblader in regels en almanak kwamen we er prima uit. Om het niet ingewikkelder te maken werd er maar besloten om met de startopstelling voor beginners te spelen.
Die opstelling bleek wisselend uit te vallen voor de verschillende spelers. Danny trof het erg met de opbrengsten en bouwde in no time meer dorpjes en ook werkplaatsen. Willemien verdiende grof geld en had als eerste drie prestigepunten verdiend met de bouw van de stadsmuur, goed voor vier punten. Peter Hein deed zijn best om bij te blijven, maar schoot op beide onderdelen tekort. Telkens als hij er in slaagde de zeggenschap over een tolroute over te nemen, plaatste een van zijn tegenstanders weer twee tolbalken en zat hij met lege handen.
Willemien vond dat de grondstofverdeling wel erg in het voordeel van Danny was, maar ondertussen ging het met haar punten ook prima. Zowel zij als Danny zat dicht bij de nodige dertien punten. Danny hoefde alleen nog maar een derde prestigepunt te verdienen om de overwinning te behalen. Peter Hein probeerde dat nog te voorkomen, maar hij kwam tijd en geld tekort om eerder de prestigepunten te verkrijgen. Dankzij een grote smak geld en de juiste grondstoffen bouwde Danny uiteindelijk een derde muur en won daarmee het spel.
Ondanks het wat tamme begin vond iedereen het toch een heel aardige Kolonistenvariant. De volgende keer maar eens spelen met een vrije startopstelling.
Uitslag: Danny 13, Willemien 11, Peter Hein 6
Waardering: Peter Hein 4, Danny en Willemien 3½
Spelers: Andries, Anne-Marie, Helen/Sten, Joan
Helen leek het leuk deze zelfstandige variant van Kolonisten eens te spelen, en mede-fans Andries en Anne-Marie schoven graag aan. Het kwartet werd volgemaakt door Joan. Wat volgde was een vrij chaotisch potje, waar de spelregels er regelmatig bij werden gehaald. Halverwege het spel kwam Sten binnen; Helen had nog enkel andere bezigheden, en stond haar plek aan de arme Sten af, die zo direct in het diepe werd gegooid. Wat volgt is commentaar van Andries en Anne-Marie.
Andries:
Hopelijk hebben we niet volgens de regels gespeeld. We hebben het nu zo gespeeld: je moet drie ijzererts en twee graan betalen om een fabriek te bouwen. Als je een fabriek hebt, kun je bv. een harnas bouwen door drie ijzererts en één hout te betalen.. Hiervoor geef je goud aan je tegenstander en je mag zelf ook wat houden voor de moeite. Met dit geld kun je stadsmuren bouwen (met bijbetaling van een steen), zodat je een erepunt krijgt. Conclusie: complex en weinig beïnvloedbaar. Een vreemde uitbreiding.
Anne-Marie:
P.S.: Misschien hebben we iets verkeerd gedaan, want toen ik 13 punten had stonden er nog slechts drie muren en één toren, en het tijdskegeltje stonds slechts op de derde plaats. Maar ja, misschien ben ik gewoon te goed. Dat kan ook natuurlijk ;-)
Andries had geen goed woord over voor dit scenario, terwijl de rest het hooguit redelijk vond.
Uitslag: Anne-Marie 13, Andries 8, Joan 7, Helen/Sten 5
Waardering: Anne-Marie, Helen en Sten 3, Joan 2½, Andries 1