startpagina terug naar Spel aan de Maas
Klik op de volgende regel op de eerste letter van het spel waar je naar zoekt.
1-9
Spelverslag van Maharadja

Sessies:

27 juli 2004

27 juli 2004

Spelers: Bas, Frank, Peter Hein en Willemien

Peter Hein was de enige speler die Maharadja kende, en legde het uit. Inclusief de voorbereiding (personages kiezen en vier huisjes plaatsen) duurde dit al vrij lang. De anderen waren zo’n beetje klaar met hun eerste spel toen de eerste ronde van Maharadja begon, dus Dagmar leek gelijk te krijgen over de speelduur. Tijdens het spelen viel de traagheid reuze mee, omdat het nadenken over de acties simultaan gaat. Dit in tegenstelling tot bijvoorbeeld Java, waar de meeste spelers pas beginnen met nadenken als het hun beurt is.
Bas begon als startspeler, en kon zo direct het centrale paleis maken. De eerste verbindingen naar de tweede stad waren in de voorbereiding al gemaakt, maar Peter Hein (die al een route naar een andere stad had gemaakt) veranderde de volgorde om in de nieuwe volgende stad het centrale paleis te hebben en dus het meeste geld te verdienen. Daarna werd weinig met de route van de maharadja geknoeid, en kon iedereen zich concentreren op het bouwen van paleizen en huizen. Na twee goede eerste beurten vroeg Bas zich al af hoe het spel in vredesnaam voor de tiende ronde zou kunnen eindigen, omdat dit betekent dat in ieder geval iemand in meer dan twee op de drie beurten een paleis moet bouwen. Hij zag zichzelf dit gemiddelde nog niet halen. Toch werden de paleizen in een redelijk tempo gebouwd. 
Frank bleef wat achter op de rest, omdat hij vaak afwezig was bij de tellingen. Hij had zijn paleizen en huizen geconcentreerd in het noordoosten van het bord, en wachtte rustig af tot de maharadja op bezoek zou komen, en hij flink geld zou innen. Willemien rekende hier ook op, en bouwde ook alvast wat paleizen in deze steden. Bas en Peter Hein hadden daar echter helemaal niets, en het was dus niet verrassend dat zij in de tweede helft van het spel regelmatig de reisvolgorde veranderden. De maharadja ging nu dus telkens weer naar steden waar hij al eerder geweest was. Frank bleef rustig afwachten, maar Willemien zag in dat ze toch weer mee moest doen in de strijd om nog inkomsten te krijgen. 
Uiteindelijk kwam de maharadja toch in de stad in het noordoosten aan, die toen al vol gele en rode paleizen stond van Frank en Willemien. Veel maakte het niet uit, want het was al duidelijk dat Bas ging winnen: hij had als enige nog maar één paleis over, en had net twaalf goudstukken verdiend. Frank had nog vier paleizen over, en zou zeker als laatste eindigen. Alleen de strijd om de tweede plaats was dus spannend, en zou waarschijnlijk op het geld beslist worden. Willemien richtte zich echter iets teveel op het behalen van de eerste plaats in de stad, en koos voor het bouwen van twee huizen. De eerste plaats was daarmee veilig gesteld, maar omdat Peter Hein wel een paleis bouwde, eindigde ze in totaal op een derde plaats. Iedereen had nu een verschillend aantal paleizen gebouwd, zodat een tiebreaker voor de verandering niet nodig was. Het spel eindigde na de negende ronde, zodat Bas toch meer dan 2/3 paleis per beurt had gebouwd.
Frank vond het wel een aardig spel, de rest was erg enthousiast. Bas en Willemien vonden het na een keer spelen nog wat te vroeg om het direct al een ‘5’ te geven, maar Bas vond het zeker een stem waard voor de NSP.

Uitslag: Bas 7, Peter Hein 6, Willemien 5, Frank 4
Waardering: Peter Hein 5, Bas en Willemien 4½, Frank 3

terug naar boven