| |||||||||||||||||||||||||||
| Klik op de volgende regel op de eerste letter van het spel waar je naar zoekt. | |||||||||||||||||||||||||||
|
|||||||||||||||||||||||||||
| Spelverslag van New England | |||||||||||||||||||||||||||
Sessies: |
|||||||||||||||||||||||||||
|
Spelers: Dagmar, Pascal, Peter Hein en Shuk-ha Dagmar en Peter Hein hadden een aantal spellen meegenomen, en met de voorraad van Pascal en Shuk-ha was de keuze ruim genoeg. Pascal vond New England er wel leuk uitzien, en wilde dat graag proberen. Uitslag: Peter Hein 32 (14 shilling), Shuk-ha 32 (9), Pascal 29, Dagmar 22 Spelers: Dagmar, Niek, Peter Hein en René De vorige keer had Peter Hein graag New England willen spelen, maar dat was er niet van gekomen. Hij nam het dus nog maar eens mee, en er werd direct maar met de goede regels gespeeld. Dit maakte het spel een stuk korter, waar de spelers pas tegen het einde achter kwamen. De heren kozen in het begin voor veel speelfiguren, om zo extra geld te verdienen en de mogelijkheid tot extra fiches of kaarten. Vooral Peter Hein zette erg in op de pelgrimvaders. Dit leverde hem veel geld op, maar beperkte ook ernstig zijn scoremogelijkheden. Dagmar vond al die figuurtjes maar niks, en koos doorgaans voor gebiedsuitbreiding en actiekaarten voor punten. Niek had als enige de actiekaart met tien punten gescoord, waardoor het er lang op leek dat hij zou gaan winnen. Maar wat in achteraf de laatste ronde bleek nam Dagmar twee extra schuren, zodat de meerderheid in schuren van Niek naar Dagmar ging, en zij het spel won, ondanks de claim dat ze er niks van had begrepen. Iedereen zat in de score erg dicht bij elkaar; de tiebreaker van het meeste geld moest twee keer gebruikt worden. De reacties op het spel waren nogal wat lauw. Het was minder strategisch dan verwacht, en juist veel tactischer. Scoren als je kunt, is het devies. Waarschijnlijk is het leuker bij een volgende keer spelen. Uitslag: Dagmar 26 (11 shilling), René 26 (8), Peter Hein (17), Niek 24 (15) Spelers: Bas, Hieke en Niek New England is het nieuwe spel van Alan Moon en Aaron Weissblum, waarbij de Nieuwe Wereld ontgonnen wordt door de Pelgrimvaders. Geen van de spelers had het eerder gespeeld, dus las Bas eerst eens de spelregels door. Daarbij bleek na een tijd dat de spelregels verkeerd begrepen waren. Na iedere ronde werden de niet gekochte tegels teruggestopt in het zakje in plaats van in de doos, doordat Bas dacht dat Schachtel zakje betekende. Daardoor duurde het spel veel langer dan de bedoeling was, vooral omdat de spelers telkens erg veel landschapstegels neerlegden in plaats van actiekaarten. Bas en Niek kozen er telkens het maximum van zes, Hieke doorgaans vijf. Bas koos vooral voor pelgrims, wat hem veel extra inkomsten opleverden. Zijn financiële positie werd ook nog eens verbeterd doordat hij zuinig bood. Hierdoor kon hij het zich permitteren op cruciale momenten veel te bieden en de noodzakelijke fiches en kaarten te kopen. Echter niet in de laatste ronde (die op een gegeven moment maar afgesproken werd omdat de zak nog steeds halfvol zat), toen Hieke direct 10 shilling bood om de kaarten die Bas nodig had voor zijn neus weg te kapen (en niet te gebruiken). Het mocht haar niet baten, want Bas won nog steeds. Aan het eind had Hieke van alle figuren de (gedeelde) meerderheid. Bas deelde de pelgrims en Niek de schepen. Tevens bleek dat het een spel is dat je vaker gespeeld moet hebben; zo kenden de spelers de verdeling van de actiekaarten niet, met als opvallendste feit dat alleen bij bruin kaarten van tien punten bestaan. Uitslag: Bas 48, Hiek 40, Niek 35 |
|||||||||||||||||||||||||||
| terug naar boven |