 |
terug naar Spel aan de Maas |
| 1-9 |
Sessies:
Spelers: Bas, Dagmar, Jeroen, Niek, Peter Hein en Willemien
Het volgende spel was weer een verjaardagscadeau, nu van Willemien aan Bas. Hij had Niets aan te geven veel in zijn jeugd gespeeld en Willemien had dit stukje jeugdsentiment op de kop weten te tikken. Niets aan te geven is een blufspel, waarbij een speler als douanier optreedt en de rest hem in de luren probeert te leggen met de artikelen die ze door de douane willen krijgen. Niek trad op als douanier, terwijl de anderen probeerden hem in de luren te leggen. Dat ging niet iedereen even goed af; vooral Dagmar en Peter Hein moesten soms stevige boeten betalen. De recordboete was voor Jeroen, maar hij was ook de enige die een paar keer geld van Niek kreeg als schadeloosstelling voor een valse beschuldiging.
Na de eerste ronde nam Willemien de rol van douanier ook nog een keer op zich. Verspreid over twee ronden verdiende ze net wat minder geld dan Niek. De anderen zouden het volgens de regels ook nog een keer als douanier moeten proberen, maar dan zou het wel erg laat worden. Na twee rondes vond iedereen het welletjes. Dagmar en Niek gingen naar huis en omdat het slecht weer was, was iedereen wel in voor een lift om droog thuis te komen.
Waardering: allen ca. een 3