 |
terug naar Spel aan de Maas |
| 1-9 |
Sessies:
De oorlog van 15 oktober tot 17 december 2002
Spelers: Dirk Jan en Niek
15 oktober 2002
Dirk Jan had North & South van Det geleend, aangezien hij wel benieuwd was naar dit eerste spel van Phalanx Games. Niek had goede herinneringen aan zijn eerste ervaring met North & South van enkele maanden, en wilde het nog wel eens spelen. Wederom koos hij voor de Zuidelijke Rebellen, maar Dirk Jan bleek een taaiere tegenstander dan Peter Hein: aan het eind van de avond was de oorlog nog in volle gang, en zou er later verder gespeeld moeten worden.
De eerste dag speelde Dirk Jan met het Noorden erg terughoudend. Hij gebruikte al zijn 'gratis' promoties voor het opbouwen van een veteranen cavalerie. Hiermee trok hij in het centrum door de neutrale staten naar het zuiden. Uiteindelijk wist hij zelfs met een cavalerie eenheid Wilmington te bezetten. Niek was minder afwachtend. Hij koos zijn aanvallen niet altijd even handig uit, wat Dirk Jan promoties opleverde. Niek wist in het oosten wel de recruteringsstad St. Joseph van het Noorden te veroveren.
Verder werd er rondom Washington en Fredericksburg bij Harpers Ferry en Manassas Junction gevochten. Nadat het stof was opgetrokken, was Washington nog in handen van de Noordelijken en Fredericksburg in handen van het Zuiden. Wel waren de Noordelijken er in geslaagd om zich in Petersburg in te graven.
Hierbij bleef het bij op de eerste dag. Hoe zou de oorlog aflopen?
22 oktober 2002
Voor de tweede dag had Dirk Jan de regels nog eens goed gelezen. Hij maakte dan ook direct gebruik van het vervoer over water. Met wat infanterie milities uit Washington kon hij zo Wilmington mooi versterken. Door de Noordelijken alleen aan veldslagen te laten beginnen die (vrijwel) zeker gewonnen werden, bouwde Dirk Jan zijn leger steeds verder uit. Met een grote troepenmacht werd vanuit Washington zo Fredericksburg veroverd. Niek dacht daar gebruik van te kunnen maken en met de Zuidelijke elite infanterie Washington in te kunnen nemen. Gelukkig hielden de Noordelijken lang genoeg stand om versterkingen uit Fredericksburg te kunnen oproepen. Hiermee wist Dirk Jan de aanval op zijn hoofdstad af te slaan. In het oosten had Dirk Jan ondertussen ook een flinke troepenmacht opgebouwd. Hij wist St. Joseph te bevrijden en Springfield, Memphis en zelfs Vicksburg te veroveren. Niek graaft zich verder in rond de steden New Orleans, Mobile, Atlanta en Charleston. Doordat de andere Zuidelijke recruteringssteden verloren gaan, kan zijn leger geleden verliezen nauwelijks compenseren. Het lijkt een kwestie van tijd en de oorlog is door de Noordelijken gewonnen.
5 november 2002
De derde avond schoot het spel een stuk minder op. Meer eenheden zorgen er voor dat er langer over de zetten moet worden nagedacht. Ook deze avond heeft het Noorden beter door hoe gemarcheerd moet worden: vaak gooit Dirk Jan vier of hoger voor de marsen. Het Zuiden heeft, net als de eerste twee avonden, veel minder zin in lopen. De beschikbare marsen worden ook nu wel besteed aan het ingraven van de troepen. Omdat het Noorden nu een ruime overmacht heeft, denkt Dirk Jan de hoofdstad van het Zuiden, Richmond, met een massale aanval in te kunnen nemen. Helaas voor hem verkijkt hij zich op de gefortificeerde Zuidelijke Elite troepen. Wanneer hij alle eenheden direct in de aanval had ingezet, was er nog kans op succes geweest. Maar door de versterkingen stuksgewijs op te laten draven, lopen de verliezen aan Noordelijke zijde flink op. De aanval wordt dan ok afgebroken. De restanten van het leger vallen terug op Washington en Petersburg. Ondertussen heeft het Zuiden een aanvalsmacht door het midden van het bord naar het noorden gestuurd: Cincinnati, Chilicote enz. enz. worden slechts door een handvol milities verdedigd en vallen dan ook gemakkelijk in handen van het Zuiden. De aanvallende legers winnen hierdoor aan kwaliteit en zijn alleen met sterke Noordelijke eenheden tegen te houden. Dirk Jan durft zijn sterke eenheden niet uit Washington te laten gaan. Niek laat nog wat extra eenheden aan de westkant langs Washington naar het Noorden oprukken.
19 november 2002
De vierde week lukt het zowel Niek als Dirk Jan om veel marsen te gooien. Hierdoor kan Dirk Jan zowel Charlston als Mobile, twee belangrijke Zuidelijke recruteringssteden, innemen. Dat is ook wel nodig, want het Zuidelijke invasieleger rukt op naar het industriele hart van het Noorden. Met de weinige eenheden die Dirk Jan hier tegenover stelt, zijn ze niet te stoppen: de recruteringssteden Baltimore, Scranton, Philadelphia, Atlantic City en ten slotte New York City vallen in Zuidelijke handen. Door deze ontwikkelingen zijn beide legers duidelijk te groot voor de recruteringssteden die ze nog hebben. Het Zuiden bezit in New Orleans een sterk bezet fort, dat vanuit Vicksburg wordt belegerd. In het centrum van het bord rukt het Noorden op naar Nashville vanuit Bowling Green en naar Atlanta vanuit Augusta. Alleen rond Louisville raast nog een Elite cavalerie eenheid van het Zuiden rond. Doordat deze geen steden permanent kan bezetten en de recrutering voorlopig stil staat, is dat geen groot probleem voor het Noorden. De sterke Zuidelijke legermacht in Richmond en rond Philadelphia zal echter toch eens moeten worden aangepakt.
14 december 2002 (extra sessie)
Omdat het opzetten en noteren na afloop van de avond relatief veel tijd kosten, wordt nu op zaterdag een ‘hele’ middag gereserveerd om het spel nu eindelijk af te spelen.
Het Noorden start de spelsessie met de inname van Atlanta. Het lijkt dan ook slechts een kwestie van tijd of de Noordelijke overwinning is daar. Het Zuiden heeft zich rond New Orleans verschanst, maar het Noorden zit stevig in Vicksburg en bouwt daar aan een formidabele aanvalsmacht.
De Zuidelijke elite cavalerie-eenheid in Indiana wordt met infanterie en cavalerie teruggejaagd naar het grondgebied van het Zuiden. Hier vlucht zij naar Oklahoma. Het Zuiden heeft nog wel een grote legermacht in het noordoosten verschanst. Van daaruit en uit Richmond volgt een aanval op Washington, maar die wordt afgeslagen door het Noorden en de eenheden worden verjaagd naar Baltimore. Richmond raakt zo zonder veel moeite in handen van het Noorden! Alleen New Orleans moet nog genomen worden. Doordat de legers al beurtenlang groter zijn dan de recruteringsaantallen toelaten, blijven de legers onveranderd op hun plek.
Dirk Jan probeert hier voor het Noorden verandering in te brengen door met cavalerie Scranton in te nemen. Omdat de bevelvoerend generaal vervolgens nalaat op te rukken naar New York en hier milities te ronselen, slaagt het Zuiden er in om terug te slaan en deze hoek van het speelbord nog langer bezet te houden. Bij de tweede poging bestaat het Noordelijke leger uit een elite cavalerie eenheid en twee veteranen infanterieeenheden. Deze maal zit de leiding niet te slapen en lukt het om met een aanval vanuit Washington om New York in te nemen. Samen met nieuw geronselde milities worden de Zuidelijken naar Manassas verjaagd.
De Zuidelijke cavalerie eenheid bij Oklahoma heeft ondertussen van de gelegenheid gebruik gemaakt om naar het oosten te trekken en heeft onderweg Augusta en Columba bevrijd. Vervolgens weet zij zelf het slordig leeg gelaten Wilmington in te nemen. Dat is een zware slag voor het Noorden. Tegelijkertijd is de Noordelijke aanvalsmacht van Vicksburg naar New Orleans opgetrokken. De tweede poging om de stad in te nemen slaagt, maar één Zuidelijke elite infanterie eenheid verlaat de loopgraven en weet te ontkomen. Door opnieuw slecht positiespel van Dirk Jan weet Niek via Jackson de stad Memphis te bereiken.
Met nog maar vier beurten te gaan ziet het er slecht uit voor het Noorden. Memphis en Wilmington moeten worden ingenomen. Er staat een grote Zuidelijke legermacht naast Washington en Richmond, waar veel eenheden worden gebonden. De sterke aanvalsmacht bevindt zich nog in het juist ingenomen New Orleans. Om alles nog tot een Noordelijke overwinning te laten uitlopen, heeft Dirk Jan veel marsen nodig. Het is nog steeds een kwestie van tijd en het Zuiden verliest, maar de tijd is bijna op…
17 december 2002
Met nog maar vier beurten te spelen moest het vanavond toch lukken om dit spel af te ronden. Het noorden (Dirk Jan) heeft goede worpen voor de marsen nodig om zijn numerieke overmacht ook aan het front te kunnen inzetten. Helaas voor hem moet hij het de eerste beurt van vanavond met slechts twee marsen stellen. Hij kiest er voor om de sterke zuidelijke eenheden in Gordonsville aan te vallen met zijn legermacht uit Washington en Richmond. Na de eerste slagronde, zonder slachtoffers, trekken de Zuidelijken zich terug. Omdat Dirk Jan toch bang is dat ze zullen proberen om of Washington of Richmond in te nemen, verdeelt hij wat eenheden over de velden rond deze steden en versterkt hij ze met sterke infanterie eenheden. Ondertussen laat hij zijn elite troepen oprukken vanuit New Orleans om de Zuidelijken uit Memphis te verjagen. Deze graven zich in, maar tegen de noordelijke overmacht zijn ze niet opgewassen. De grote zuidelijke legermacht bij Richmond trekt zich terug richting Charleston, bezet door het noorden, en Wilmington, de laatste zuidelijke stad die de noordelijke overwinning verhindert. De op één na laatste beurt laat Niek zijn troepen Wilmington versterken, waar alle elite infanterie zich weet in te graven. Dirk Jan kan met een ongeveer een kwart van zijn leger proberen om deze stad in te nemen. Doordat de elite infanterie zich heeft ingegraven, is dat een hopeloze zaak, die dan ook mislukt. Met één à twee beurten meer tijd was een georganiseerde aanval met meer succeskans mogelijk geweest. In eerdere beurten heeft Dirk Jan te veel risico genomen en Niek de kans gegeven om eerder verloren steden als Memphis en Wilmington terug te veroveren. Een volgende keer moten we de regels voor gevorderden maar eens gebruiken, waarmee het vormen van linies en aanvoerlijnen belangrijk worden.
Uitslag: Niek wint (alweer) met de zuidelijken!
Waardering: Dirk Jan en Niek 4
Spelers: Niek en Peter Hein
Peter Hein had North & South in bruikleen, Niek had er kort aan geproefd tijdens het Spellenspektakel, en zodoende waren beide spelers wel in voor een potje Burgeroorlogje naspelen. Voor beiden was dit de eerste ervaring met het fenomeen wargame, dus waren de verwachtingen niet duidelijk. Peter Hein had de regels van tevoren doorgenomen, desalniettemin duurde het bijna een uur voordat er met het daadwerkelijke spel begonnen kon worden. Na een paar beurten spelen zaten de regels er echter wel zo goed in, dat deze tijd de volgende keer bespaard kan worden. Niek had een voorkeur voor de Confederatie, dus aan Peter Hein de dankbare taak een eind te maken aan de slavernij.
De Unie koos direct voor een agressieve aanpak, en opende de aanval op de Confederatieve troepen, die even ten zuiden van Washington gelegerd waren. Niek beantwoordde deze oorlogsverklaring met een tegenaanval. Hij had zich beter kunnen versterken, want de overmacht was zijn troepen teveel. In september 1861 weten de blauwbloezen de belangrijke vesting Richmond in te nemen. De resterende Zuidelijke troepen trekken zich terug in het naburige Petersburg, om zich daar in te graven.
Ook op de andere fronten gaat het voorspoedig voor de Unie. In het westen trekken de legers zuidwaarts richting New Orleans, en over zee arriveren Noordelijke troepen nabij Mobile, terwijl ook het onverdedigde Wilmington wordt ingenomen. Op dit moment lijkt Peter Hein Niek in de tang te hebben, maar hij wordt te overmoedig. De invasie in Wilminton heeft Washington vrijwel onverdedigd achtergelaten, wat Niek een mogelijkheid geeft zijn in Petersburg gelegerde troepen richting de hoofdstad van de Unie te sturen. Een bloedige strijd is het resultaat; Peter Hein kan nog wel wat versterkingen inroepen, maar uiteindelijk blijkt zijn schamele verdediging niet genoeg, en is de inname van Washington D.C. in de winter van 1862 reeds een feit. Een bittere nederlaag voor de Unie.
Het spel had even lang geduurd als het doornemen van de regels. Doordat het spel al vroegtijdig eindigde, lijkt de indicatieve speelduur van een uur wel erg optimistisch. Een tweede keer spelen zal dit uit moeten wijzen; voordeel is dan wel dat de regels al bekend zijn. Beiden was de eerste ervaring met een wargame niet slecht bevallen, en willen het t.z.t. nog wel eens spelen. Het deed Napoleonkenner Niek in ieder geval reikhalzend uitzien naar Waterloo.
Waardering: beiden 3