 |
terug naar Spel aan de Maas |
| 1-9 |
Sessies:
Spelers: Anneke, Dagmar, Jacqueline, Niek en Wendy
Na een korte uitleg begon iedereen al snel mooie aanbiedingen te maken. Vooral Niek en Anneke leken elkaars kaarten erg te waarderen waardoor het belangrijkste fiche van één vaak tussen deze twee spelers wisselde. Dit leverde hun veel extra acties op. Niek had vooral veel grote gebieden op het bord, Anneke grossierde in grotere invloed door fiches. Jacqueline had van alles wat, maar kon nergens echt groot in worden. Dagmar had aardig wat kamelen en ook wel velden op het bord maar helaas alleen van geel fiches achter de hand. Wendy was vooral actief in de woestijn en had op het bord een paar kleinere gebieden, waar ze dan ook een paar bijbehorende fiches bij had. Maar gedurende het spel was al duidelijk dat vooral Niek goed ging. Die fiches van Anneke vielen iets minder op, maar hadden leverden uiteindelijk wel veel punten op. Al was het niet genoeg om Niek van de overwinning te houden. De andere drie spelers waren dicht bij elkaar in de buurt gebleven. Iedereen had wel plezier gehad tijdens het spelen en het spel werd dan ook redelijk goed gewaardeerd.
Uitslag: Niek 104, Anneke 83, Wendy 59, Jacqueline 58, Dagmar 54
Waardering: Anneke, Niek en Wendy 4, Dagmar en Jacqueline 3
Spelers: Bas, Dagmar, Niek, Peter Hein en Wendy
Wendy had Oase al eens eerder gespeeld, maar dat was niet haar eigen exemplaar. Dat zat nog verpakt in cellofaan, dus moest ze eerst de fiches en kaarten ontdoen van stansramen en plastic.
Bij het verdelen van de fiches die de spelervolgorde bepalen, deed Bas al de visionaire uitspraak dat als hij zou verliezen, het aan het ‘5’-fiche zou liggen dat hij kreeg. Daardoor begon hij de eerste ronde als laatste speler, terwijl het juist gunstig is te mogen beginnen.
Wendy en Peter Hein hadden geleerd van hun eerste potje, en pasten hun tactiek daarop aan. Dat wil zeggen: al vroeg bonusfiches kiezen wanneer dat kan, en niet in alle richtingen punten proberen te scoren. Wendy verzamelde vooral veel bonusfiches, terwijl Peter Hein zich volledig beperkte tot het ontwikkelen van weilanden en steppes. Daarbij bouwde hij de andere spelers direct in, zodat zijn territoria flink konden groeien. Bas en Niek waren dit spel de kamelenherders. Later meldde ook Dagmar zich hier, maar ze kwam tapijten tekort om er flink mee te scoren. Niek koos niet altijd voor de tapijten, maar investeerde liever in het maximaliseren van zijn kudde, die aan het einde van het spel inderdaad erg groot was. Die van Bas was iets kleiner, maar omdat hij een tapijt meer had dan Niek, scoorde hij toch meer punten met zijn kamelen. Verder had hij nauwelijks bonusfiches, zodat hij inderdaad laatste werd. Dagmar had aardig wat bonusfiches, maar helaas voor haar van de verkeerde soort. Ze had een aardig groot weiland, maar omdat ze geen enkele oase had, scoorde ze daar geen punten voor. Peter Heins poging tot specialisatie was goed gelukt, want hij had een grote steppe geclaimd, en een nog groter weiland. Helaas had hij weer te weinig bonusfiches om als eerste te kunnen eindigen. Dat was Wendy, die verreweg de meeste bonusfiches van iedereen had. Ze had maar liefst acht oovols, en ook voor haar steppe en weiland had ze genoeg bonusfiches om goed te scoren. Daardoor eindigde ze weer ruim voor de anderen.
Iedereen was wel te spreken over dit spel. Peter Hein en Wendy hielden vast aan hun waardering van de vorige keer, en ook het oordeel van de rest was positief.
Uitslag: Wendy 105, Peter Hein 82, Niek 79, Dagmar 64, Bas 60
Waardering: Niek, Peter Hein en Wendy 4, Bas en Dagmar 3½
Spelers: Judith, Peter Hein, Sten, Wendy en Willemien
De voorbereiding van Peter Hein bleek niet helemaal vlekkeloos, want het biedsysteem had hij niet helemaal correct begrepen uit de regels. Tijdens de eerste ronde bleek zijn eerste interpretatie wel erg vreemd (dat soort zaken blijkt vaak pas als je daadwerkelijk aan het spelen bent). Na een valse start en wat geneus in de regels kon snel genoeg met de juiste regels gespeeld worden.
Het biedsysteem in Oase lijkt nogal willekeurig. Je kunt niet bepalen welke kaarten biedt, maar alleen hoeveel. Omdat zeker in het begin alle kaarten eigenlijk wel goed zijn, maakt het dan nog niet zoveel uit wat je biedt, en is de kwantiteit best belangrijk. Maar je kunt niet te vaak veel bieden, want dan moet je het daarna een tijdje met een mager aanbod doen. Met vijf spelers is er veel keuze, dus iedereen was toch redelijk geneigd veel te bieden, om daarna maar eerste keuze te hebben. Naarmate het einde naderde, werd dit wat minder, vooral als de eerste aangeboden kaart al erg aantrekkelijk was.
Judith koos in het begin vaak voor bonusfiches, en besteedde nog weinig aandacht aan haar positie op het bord. Peter Hein deed het tegenovergestelde, en begon direct veel kamelen te plaatsen. Wendy liet de kamelen voor wat ze waren, en richtte zich eerst op het afbakenen van territoria in de woestijn. Dit leek een goede strategie, want al gauw had ze hele stukken geclaimd, die niet meer door de anderen ingeperkt konden worden. Ze begon daarna vooral bonusfiches te verzamelen, om verzekerd te zijn van een hoge score. Willemien had een grote steppe gemaakt, en ook aardig wat paardenfiches. Bij de andere categorieën had ze wat weinig bonusfiches, zodat die haar weinig of zelfs geen punten opleverden. Ze trof het daarbij niet dat de matten telkens bij haar aanbod bleken te zitten, terwijl ze die zelf goed kon gebruiken. Sten tenslotte had een indrukwekkende karavaan, maar miste de juiste combinaties van gebieden en bonusfiches.
Uiteindelijk bleek dat specialisatie de voorkeur verdient boven diversificatie. Wendy had dit het beste aangepakt, vooral haar oase bleek goed voor een monsterscore. Tot haar verrassing werd Judith tweede, wat vooral kwam doordat ze al vroeg bonusfiches had verzameld, zodat ze snel wist welke gebieden haar veel punten op zouden leveren.
Ondanks de willekeur in het biedsysteem had iedereen het een erg plezierig spel gevonden.
Uitslag: Wendy 131, Judith 100, Willemien 98, Peter Hein 74, Sten 53
Waardering: allen 4