7 januari 2003
Spelers: Geoffrey, Mark en Peter Hein
Voor Wendy was het inmiddels laat genoeg om naar huis te gaan, terwijl de heren nog wel zin hadden in een luchtig afsluitertje. Peter Hein had Oh Hell meegenomen, dat daar prima aan voldoet.
In de eerste drie rondes deed Mark het erg goed door telkens zijn aantal slagen juist te voorspellen. Geoffrey en Peter Hein slaagden hier slechts een keer in. Daarna ging het voor Mark een stuk minder, en gokte hij zes keer mis. Geoffrey en Peter Hein deden het beter, en haalden Mark na een paar rondes weer in. Uiteindelijk had Peter Hein net een slag meer goed voorspeld dan Geoffrey, en ging hij met de overwinning aan de haal. Desondanks hadden Geoffrey en Mark zich uitstekend vermaakt.
Uitslag: Peter Hein 59, Geoffrey 42, Mark 30
Waardering: Geoffrey en Mark 4, Peter Hein 3
26 november 2002
Spelers: Dagmar, Helen, Joan, Niek, Peter Hein, René en Wendy
Helen had onlangs Oh Hell voor het eerst gespeeld, en wilde dat nog wel eens doen. Aangezien dat spel met tot acht spelers gespeeld kan worden, konden alle zeven inmiddels aanwezige spelers meedoen.
In de eerste paar rondes waren het vooral Niek en Peter Hein die goed scoorden. Dagmar en Helen hadden veel pech, en moesten tot de vijfde en de zesde ronde wachten voordat een voorspelling uitkwam. Met zeven spelers is de kans op actiekaarten veel groter, en krijgt het spel een grillig verloop. Daardoor wordt het erg moeilijk om het juiste aantal slagen te voorspellen. De actiekaarten met de waardes –5 en +5 blijven erg zinloos lijken, en verhogen het gelukselement aanzienlijk. Desondanks bleef de stemming er goed in. Door het slinkse spel van Peter Hein (ook buiten de slagen om) werd de titel ‘rat van de avond’ geïntroduceerd (met bijbehorende mascotte), die ook nog een paar keer rond ging.
Niek had nog de minste problemen met de geluksfactor; in een ronde scoorde hij met een enkele slag zelfs 21 punten, een record. Daarna ging het even wat minder, en hij voelde de hete adem van Peter Hein, René en Wendy in de nek. Wendy moest in de voorlaatste ronde ook lossen, en door het constante spel van de drie heren stond de einduitslag al een paar rondes voor het einde vast. Verrassend genoeg waren Niek en Peter Hein gelijk geëindigd. De reacties op het spel zelf waren matig, maar het speelplezier was er niet minder om geweest. Helen gaf nog aan dat ze Oh Hell wel een stuk leuker vindt met minder spelers.
Uitslag: Niek en Peter Hein 56, René 52, Wendy 37, Joan 26, Dagmar 16, Helen 1
Waardering: Joan en Peter Hein 3, Dagmar en Niek 2½, René en Wendy 2, Helen 2 of 3 (afhankelijk van het aantal spelers)
19 november 2002
Spelers: Jasper, Peter Hein en René
Het was al laat geworden, maar voor een kaartspelletje was nog wel genoeg tijd. Voor Dagmar was het weer tijd om te gaan, dus speelde ze niet mee. Oh Hell is een variant op boerenbridge (en in feite de Engelse benaming ervoor), dat geen van de spelers echter ooit gespeeld had. Het gaat erom het aantal slagen dat je in toen ronden haalt juist te voorspellen. Actiekaarten kunnen hierbij roet in het eten gooien. Om het niet te laat te maken, stelde Jasper voor alle oneven rondes over te slaan. Toen dat wel heel snel ging werd vanaf ronde vier het spel gewoon uitgespeeld.
Jasper kende een goede eerste ronde, maar ging vervolgens drie keer de mist in. Peter Hein deed het daarna beter, en wist in vijf van de zeven rondes zijn aantal slagen goed te voorspellen, een keer vaker dan Jasper. René bakte er helemaal niks van, en moest tot het einde wachten voor hij haalde wat hij dacht te ging halen. Hij kwam zo net op een positieve score uit. Hij was niet erg enthousiast over het spel. Jasper en Peter Hein gaven het na een keer spelen het voordeel van de twijfel.
Uitslag: Peter Hein 56, Jasper 31, René 2
Waardering: Jasper en Peter Hein 3, René 2½
|