 |
terug naar Spel aan de Maas |
| 1-9 |
Sessies:
2 januari 2007
13 december 2005
6 september 2005
28 december 2004
2 november 2004
4 november 2003
25 februari 2003
23 december 2002
3 december 2002
21 mei 2002
14 mei 2002
Spelers: Bas, Ilja, Peter Hein en Willemien
Bus en De Val van Rome waren tegelijkertijd klaar. Omdat de jongens verder gingen met hun Gameboys waren er nog vier spelers over. Peter Hein zag Tai Pan liggen en wist het wel. Ilja was daar ook wel voor in, Bas was minder enthousiast. Willemien vroeg hem dan met een alternatief te komen en hij stelde Pueblo voor. Daar kon iedereen zich wel in vinden.
Voor Ilja was het nieuw, zodat Bas even kort de regels uitlegde en vervolgens het spel begon. Natuurlijk plaatste iedereen eerst zijn gekleurde speelstukken laag en in het midden, met de bedoeling die later af te dekken met de neutral speelstukken. Peter Hein scoorde in de eerste rondes wat meer strafpunten dan de rest, omdat zijn stuk nogal in het zicht stond van de bouwmeester die net aan zijn ronde was begonnen. Daarna wist hij de schade goed te beperken, daarbij geholpen door de andere spelers die zo vriendelijk waren hun stukken voor de zijne te plaatsen.
Ilja had in het begin nog niet zoveel strafpunten gekregen, maar toen ze eenmaal een paar stukken aan de rand van het bord had staan vlogen de punten haar om de oren. Bas en Willemien hadden hetzelfde probleem. Iedereen had dit spel een grote afkeer om de hoogte in te gaan. Liever werd een stuk aan de hoek op het speelbord geplaatst dan dat iemand hoger dan het tweede niveau ging. Peter Hein besloot zijn laatste stuk dan toch maar tot niveau drie te brengen, in de wetenschap dat hij die later van minstens twee kanten zou kunnen afschermen voor de bouwmeester langs kwam. De anderen bleven liever laag plaatsen, zodat hij de enige was met een zichtbare steen op het derde niveau. Maar omdat de anderen op de lage niveaus al zijn stukken vakkundig hadden ingebouwd scoorde hij nauwelijks strafpunten. De eindstand was dus ook duidelijk.
Ilja was haar eerste kennismaking goed bevallen, de rest blijft het een leuk spel vinden.
Uitslag:
Waardering: Bas, Peter Hein en Willemien 4, Ilja 3½
Spelers: Bas en Dirk Jan
Bas en Dirk Jan bleven met z’n tweeën over. Nu spelen ze wel vaker samen een spel, maar deze keer was er niet zo veel tijd en was er ook maar een halve tafel beschikbaar, wat de keuze van een spel wel beperkte. In plaats van Totaler Krieg of ASL werd daarom maar gekozen voor ‘familie’ spellen. Om te beginnen Pueblo, dat met twee spelers weinig kansen biedt de eigen fouten op een ander af te schuiven.
Dirk Jan heeft op het einde als enige een eigen kleur op niveau drie, die hij wel behoorlijk heeft weten af te dekken, zodat slechts één vlak op niveau drie zichtbaar bleef. Verder deed hij zijn best om zo veel mogelijk ‘mooie’ twee bij twee kubus blokken te vormen. Bas hoopte met een andere meer strafpunten te kunnen vermijden, maar uiteindelijk bleek het mooi stapelen Dirk Jan toch de overwinning op te leveren.
Uitslag: Dirk Jan 53, Bas 58
Waardering: Dirk Jan en Bas 4
Spelers: Anneke, Bas en Dirk Jan
Nadat Dirk Jan was gekomen wilden we wat serieuzers spelen. Peter Hein had wat van zolder gehaald waaronder Pueblo. Anneke wilde het wel eens uitproberen en Bas en Dirk Jan vonden het leuk genoeg om het weer eens te doen.
Bij de uitleg werd Anneke al gewaarschuwd dat ze vooral NIET de hoogte in moest. Deze waarschuwing werd door Niek vanaf het andere bord nog een paar keer herhaald. Toen Anneke bij haar laatste gekleurde blokje voor de keus stond om het helemaal in de hoek op de begane grond te leggen of de helft ervan op niveau 4 te leggen koos ze toch maar het laatste. Dirk Jan nam toen het betreffende hoekplekje maar in. Bas, die was begonnen, had het met zijn laatste gekleurde blokje wat makkelijker en hoefde maar 1 kubusje op niveau 3 te leggen. Verder had hij zijn blokjes zo weten in te bouwen dat er van bovenaf maar 3 vierkantjes van te zien waren.
Iedereen vond het wel een aardig spel, maar men heeft wel de indruk dat degene die begint het makkelijker heeft.
Uitslag: Bas 34, Dirk Jan 47, Anneke 78
Waardering: Bas 4, Dirk Jan 3½, Anneke 3
Spelers: René, Dirk Jan, Jacqueline en Niek
Dirk Jan had uit zijn kast Pueblo gepakt, omdat hij dit wel weer eens een keertje wilde spelen. Zijn kinderen zijn er niet dol op, misschien omdat hij ze nooit laat winnen en ze dit zelf nog niet voldoende onder de knie hebben, wat van de meeste andere spellen niet gezegd kan worden. Jacqueline, René en Niek wilden hem wel ter dienst zijn en speelden mee. Iedereen kende het spel wel een beetje, dus na een korte regelopfrisser kon worden begonnen. Niek had de eer te mogen beginnen. Hij wist zeer lang zonder strafpunten te blijven, vooral omdat het hem lukte bijna al zijn stenen laag te houden. Dirk Jan liet zich halverwege verleiden tot een bijna verdekte plek op niveau drie en vier. Met deze tegenstanders was dat geen goed idee, wat in de eindstand duidelijk te zien is. Er werd behoorlijk snel gespeeld, na een goed half uur was het spel voorbij en had Niek gewonnen.
Uitslag: Niek 25, René 34, Dirk Jan 43, Jacqueline 46
Waardering: Niek 4, Dirk Jan en Jacqueline 3½, René 3
Spelers: Anda, Bas, Hieke en Willemien
Het abstracte maar toch leuke spel met mooie blokjes die je ruimtelijk inzicht uitdagen. Omdat Anda op tijd naar huis wilde, deden we (Hieke, Bas, Anda en Willemien) ons best om vlot te spelen en het lukte dan ook om een potje Pueblo binnen 40 minuten te spelen. Anda wist als onervaren speelster het de anderen (per ongeluk?) af en toe knap lastig te maken door een tactisch geplaatst blokje. Het gevoel dat de beginner bij Pueblo voordeel heeft, werd bevestigd doordat de startspeler de minste strafpunten haalde en dus won. Aan de andere kant werd Hieke als tweede speler laatste.
Uitslag: Willemien 32, Anda 40, Bas 46, Hieke 49
Waardering: allen 4
Spelers: Bas, Linda en Styn
Frank had ook Pueblo in de kast staan en dat wilde Bas ook graag weer eens doen. Zijn medespelers kenden het spel niet, maar liepen niet over van enthousiasme. Daar ze geen tegenvoorstellen hadden en de andere groep toch nog bezig was waren ze over te halen er in ieder geval als proef even aan te beginnen. Uiteindelijk werd het toch nog afgemaakt, al vond Styn het niet zo leuk.
De blokjes werden zo geplaatst dat een rand van vakjes vrijwel leeg moest blijven. Daardoor moest men iets eerder de hoogte in dan gebruikelijk. Linda kon haar laatste gekleurde blokje nog op hoogte 2/3 leggen, maar Styn en Bas moesten naar 3/4. Niet alleen levert dat veel punten op door de hoogte zelf, ook zijn dat soort blokjes veel beter zichtbaar van verschillende kanten.
Uitslag: Linda 51, Bas 53, Styn 72
Waardering: Bas 4, Linda 3½, Styn 2
Spelers: Bas, Monique en Walter
Na Medina was het bedtijd voor Leunis, maar de rest had wel zin in nog een spelletje. Op voorstel van Bas viel de keuze op Pueblo, dat hij vervolgens ook uit kon gaan leggen. Blijkbaar had hij de nadere spelers nadrukkelijk gewaarschuwd tegen de hoogte in bouwen, want dit gebeurde niet. De eerste twee niveaus werden volledig dichtgebouwd, terwijl niemand ook maar een blokje op het derde niveau had gemaakt. Een grote verrassing voor Bas, die dit nog niet eerder had meegemaakt. Zelf had hij zijn blokken veilig in het midden gebouwd, zodat ze snel omringd werden door andere stukken en zijn strafpuntentotaal beperkt bleef. Vooral Monique bouwde in het begin te veel aan de rand, want ze had nog niet helemaal door dat die plekken later niet meer ingebouwd kunnen worden. Zij en Walter verwachten het de volgende keer beter te doen. Ondanks hun verlies waren ze erg te spreken over het spel.
Uitslag: Bas 13, Walter 46, Monique 48
Waardering: allen 4
Spelers: Dagmar, Niek en René
Niek en Dagmar legden samen de spelregels van Pueblo aan René uit. Omdat degene die begint een klein voordeel heeft, mocht René beginnen. Er werd heel compact gebouwd waardoor al snel de eerste stenen van Dagmar en René werden ingesloten. Niek had wat meer aan de buitenkant gebouwd en was daardoor telkens het bokje als de opzichter stafpunten kwam uitdelen. Hij probeerde dit nog te verdoezelen door een paar keer te doen alsof hij niet meer wist welke kleur pion hij had en zijn punten dus aan een ander wilde doneren. Helaas hadden René en Dagmar dit door en dus sleepte Niek behalve een enorme hoeveelheid stafpunten ook nog de “Rat van de Week” in de wacht. Deze mascotte bracht Niek geen geluk want zijn stafpunten bleven in rap tempo stijgen. Toen de eerste twee bouwlagen vol waren, moesten de spelers wel de hoogte in. En doordat er zo compact gebouwd was, was er weinig ruimte om te schuilen. Hierdoor kregen alle spelers nog flink wat punten om de oren. Dagmar bleek uiteindelijk net iets handiger haar gekleurde blokken te hebben weggewerkt dan René en hierdoor won ze.
Uitslag: Dagmar 45, René 48, Niek 54
Waardering: Dagmar, René en Niek 4
Spelers: Bas, Dagmar, Inge en Niek
Omdat Niek en Dagmar wat later waren hadden ze niets meer te kiezen. Tyros werd al met vier personen gespeeld en dus was er alleen nog maar ruimte bij Bas en Inge. Bas was Inge de spelregels van Pueblo aan het uitleggen. Dagmar en Niek hebben beiden Pueblo al eerder met veel plezier gespeeld en konden dus zo aanschuiven.
In Pueblo proberen de spelers met gekleurde en neutrale stenen een mooi bouwwerk te maken. Het is de bedoeling dat de gekleurde stenen zo veel mogelijk onzichtbaar aan de binnenkant van het gebouw komen te zitten. De zichtbare gekleurde stenen leveren strafpunten op bij de tussentijdse en de eindtelling. Inge moest duidelijk een beetje haar draai vinden bij dit spel. Maar omdat het haar eerste keer was, waren haar medespelers zo vriendelijk om veel tips te geven. Iedereen probeerde zo lang mogelijk zo laag mogelijk te blijven (hoe hoger de gekleurde stenen zichtbaar zijn, hoe meer strafpunten ze opleveren). Alleen Niek begon ijverig op een hoger gelegen verdieping te bouwen omdat hij verwachtte dat de rest wel zou volgen en daarmee zijn gekleurde blokken indekken. Helaas gebeurde dit niet. Dagmar vond dat de mannen ernstig in het voordeel waren omdat betere genen hebben voor dit soort ruimtelijke spelletjes. Bas en Niek vonden dit grote onzin. Helemaal omdat Dagmar haar gekleurde stenen keurig wist weg te werken in het gebouw. Niek lag het hele spel ruimschoots vooraan op het scorespoor (en dus flink achter). De eindstrijd was nog heel spannend. Dagmar had net één puntje meer dan Bas waardoor Bas won. Maar ook Inge had het heel erg goed gedaan, zeker omdat het voor haar het eerste potje Pueblo was. Inge vond het best een leuk spel, maar zou het vaker willen spelen voordat ze er een waardering over uit zou moeten spreken.
Uitslag: Bas 32, Dagmar 33, Inge 37, Niek 58
Waardering: Bas, Dagmar en Niek 4, Inge 3
Spelers: Bas, Dagmar, Peter Hein, Sten en Willemien
Met vier spelers kon er Pueblo gespeeld worden, waarvoor de animo groot was. Alleen Sten kende het nog niet, en hij mocht direct beginnen. Hij incasseerde al snel veel strafpunten, maar bleef toen een tijd stabiel. De pueblo bleef dit potje erg laag; pas in de voorlaatste ronde begonnen de spelers op niveau drie te bouwen. Inmiddels zat iedereen dicht bij elkaar in strafpunten, dus moest de laatste telling uitkomst brengen. Peter Hein had een soort liftschacht gebouwd aan de rand van de pueblo, wat hem maar liefst drie keer strafpunten opleverde. Genoeg voor de laatste plaats, maar met de troost dat het verschil met winnaar Bas slechts zes punten bedroeg.
Uitslag: Bas 42, Willemien 43, Sten 47, Peter Hein 48
Waardering: Sten 3, de rest 4
Spelers: Dagmar, Niek, Wendy en Willemien
Net als in San Francisco wordt er in Pueblo gebouwd, maar daar houden de overeenkomsten op. Eigenlijk is Pueblo met geen enkel spel goed te vergelijken (3-D Tetris?), wat iedereen, vooral Niek, erg kon waarderen. Hij stond er het hele spel het beste voor, totdat de hoofdman nog één laatste rondje maakte…
Uitslag: Wendy 36, Willemien 37, Niek 48, Dagmar 49
Waardering: Niek 4½, de rest 4