 |
terug naar Spel aan de Maas |
| 1-9 |
Sessies:
20 januari 2009
26 september 2006
6 augustus 2003
22 juli 2003
5 februari 2002
Waardering: Jeroen: 4, Tamara: 4, Ronald: 4
Spelers: Dagmar, Peter Hein en Sten
Na het zand van Timbuktu werd nu het stoffige Egypte van enkele duizenden jaren eerder bezocht. Zoals dat wel vaker gaat met spellen van een jaar oud, komt Ra maar weinig op tafel, wat voor zo’n goed spel toch eigenlijk niet terecht is. Voor Peter Hein en Dagmar was het al weer een tijdje geleden, Sten kende het überhaupt niet.
Dat betekende echter niet dat hij geen kans maakte, integendeel. Het eerste epoche was voor Peter Hein, maar dit ging wel ten koste van de waarde van zijn zonnen. Hij maakte van de nood een deugd en zette zijn spelers in de tweede epoche onder druk door vaak en snel ‘Ra!’ te roepen. Dit leverde niet helemaal het gewenste resultaat op, want Dagmar bleef als enige over met nog een paar vrije plaatsen op de rij Ra-fiches. Zo kon ze nog wat extrapunten pakken. De beslissing zou natuurlijk weer aan het einde komen, als ook eindelijk de monumenten mee zouden doen. Sten had tot nu toe vrij onopvallend gespeeld, en op de Nijlfiches na weinig spectaculaire punten gescoord. Maar met de monumenten was hij duidelijk de meerdere van de andere twee. Hij had alle acht soorten en van twee soorten zelfs drie exemplaren. Dit was goed voor 25, bijna de helft van zijn totaal. Helaas voor hem was de waarde van zijn zonnen het laagste, zodat hij nog vijf punten moest afstaan aan Peter Hein, de andere speler met veel monumenten. Tot verrassing van Dagmar en Peter Hein, die dit nog niet eerder hadden meegemaakt, eindigden de beide heren gelijk. Na enig gezoek in de spelregels blijkt de speler met het hoogste zonfiche de winnaar. Peter Hein had een 12 tegen de 10 van Sten en won het spel. Dagmar probeerde nog te beargumenteren dat zij dan eigenlijk gewonnen had omdat ze de 13 had, maar helaas voor haar ging die vlieger niet op.
Alle spelers vonden het erg leuk; Sten vroeg zich af of hij het nog ergens kon krijgen (en het over zijn hart kon verkrijgen een ander spel daarvoor in de plaats weg te doen).
Uitslag: Peter Hein 54 (12), Sten 54 (10), Dagmar 34
Waardering: allen 4
Spelers: Dagmar, Helen en Niek
Niek had voor zijn terugkeer het spel Ra gekregen omdat dat zo leuk past bij zijn nieuwe hobby: het oude Egypte. Dagmar en Helen hadden het spel kortgeleden al eens gespeeld en wilden het nog wel een keer proberen. Buiten in de tuin werden de fiches dus uitgestanst en de spelregels nog eens doorgenomen. Niek gaf hier en daar nog een toelichting op de relatie tussen het oude Egypte en het spel ( bijvoorbeeld, drie ronden vanwege de drie tijdperken die in worden onderscheiden). Nog voor het spel kon beginnen vielen een paar dikke druppels regen. Uit voorzorg werd daarom besloten om binnen te gaan spelen, ondanks dat daar de temperatuur op 28 graden stond. In de eerste ronde was niets te merken van voorkennis van de dames. Niek nam in rap tempo een enorme voorsprong, vooral door veel rivier- en vloedfiches te bemachtigen. Helen wist nog wel wat punten binnen te halen, vooral met de groene farao fiches. Dagmar deed het erg beroerd, en eindigde met minder punten dan waarmee ze was begonnen. Bij de telronde (met de spelregels in de hand) werd ontdekt dat de groene farao fiches, net als de rivier fiches, mochten blijven liggen. Helen was hierdoor zeer aangenaam verrast omdat zij en Peter Hein deze regel niet kenden. In de eerste ronde had ze maar liefst 4 van deze fiches verzameld en hiermee een dusdanig grote voorsprong opgebouwd dat ze elke ronde de 5 punten scoorde die degene die de meeste van deze fiches heeft krijgt. In de tweede ronde deed Dagmar hard haar best om wat schade in te halen. Doordat zowel Niek als Helen er niet in slaagden een vloedfiche te bemachtigen en hiermee veel punten verloren, wist ze haar achterstand een beetje in te lopen. Niek had bovendien erg veel pech met het trekken van fiches. Toen hij als enige nog biedstenen over had trok hij allemaal Ra fiches waardoor hij deze stenen niet kon gebruiken om er nog wat fiches mee binnen te halen. In de derde ronde wist Helen Dagmar en Niek slim tegen elkaar uit te spelen door heel snel Ra te roepen. Omdat Dagmar in de eerste en Niek in de tweede ronde aan den lijve hadden ondervonden dat je niet te lang moet wachten met toeslaan, boden ze fanatiek. Helen kon hierdoor in de laatste ronde veel fiches binnenhalen. Ze bleek in haar eentje meer punten te hebben gehaald dan Niek en Dagmar samen.
Uitslag: Helen 55, Niek 26, Dagmar 25
Waardering: Dagmar 4, Helen en Niek 3½
Spelers: Dagmar, Helen en Peter Hein
Helen en Peter Hein hadden Ra in een ver verleden redelijk vaak gespeeld (voor het NK Bordspellen nog wel), maar de kennis van de regels was wat weggezakt. Voor Dagmar was het helemaal nieuw, dus de regels (opnieuw) doornemen was geen gek idee. Gelukkig zijn die vrij simpel en goed opgezet, en kon er snel gespeeld worden. Er werd ook behoorlijk snel doorgespeeld, wat altijd prettig is.
Helen scoorde in de eerste epoche goed met de farao’s en beschavingsfiches, terwijl Peter Hein zijn best deed aan de Nijl. Dagmar specialiseerde zich aanvankelijk in monumenten, maar kreeg nu alvast wat punten met goudfiches. Daarnaast had ze erg hoge zonnestenen, zodat ze een goede uitgangspositie had voor de tweede epoche. Maar die kon ze niet benutten, doordat de Ra-fiches wel erg vaak getrokken werden. Helen was het minst kieskeurig geweest, en had nog maar een zonnesteen over, tegenover twee en drie voor Peter Hein en Dagmar.
In de laatste ronde scoorden Helen en Dagmar aardig wat punten met de monumenten, maar daar bleef het een beetje bij. Het leek erop dat Helen ging winnen, maar helaas voor haar had ze de laatste ronde voornamelijk op lage zonnestenen geboden. Hierdoor moest ze vijf punten inleveren aan Peter Hein, die haar daarmee passeerde.
Desondanks vond ze het een leuk spel, wat ook voor de anderen gold.
Uitslag: Peter Hein 41, Helen 38, Dagmar 33
Waardering: allen 4
Spelers: Andries, Anne-Marie, Bastiaan, Dirk Jan en Wendy
Hier viel de keuze op Ra, een veilingspel in het oude Egypte. Dat thema is maar kunstmatig, want de auteur heet niet voor niets Reiner Knizia. Het bleek maar eens dat lang wachten in Ra niet verstandig is; ware hebzucht wordt afgestraft. Te lang wachten met ‘RA!’ roepen en er komt rampspoed op je af. Genoegen nemen met weinig is het devies. Bastiaan vond het maar een RAar spel; maar misschien was hij wel te hebberig, want hij werd kansloos laatste. Andries en Anne-Marie hadden het wat beter door, en de eindstrijd werd een nek-aan-nek race tussen hen beiden. Dirk Jan vond Ra maar niks; voor hem was het teveel een kwestie van afwachten wat er op je af komt en hopen op het beste, zonder dat je erg veel invloed op het spelverloop hebt. Ondanks haar matige score was Wendy nog steeds erg enthousiast over dit spel uit de succesvolle alea-reeks.
Uitslag: Andries 44, Anne-Marie 41, Dirk Jan 28, Wendy 24, Bastiaan 13
Waardering: Andries, Anne-Marie en Wendy 4, Bastiaan 3, Dirk Jan 2