 |
terug naar Spel aan de Maas |
| 1-9 |
Sessies:
28 november 2006
1 februari 2005
10 augustus 2004
18 maart 2003
12 februari 2002
Spelers: Ernst, Helene en Jacqueline
Ernst en Helene vonden het prima om San Marco te spelen, op voorstel van Jacqueline. Alle drie hadden ze San Marco al eens gespeeld al was dat wel lang geleden waardoor de spelregels behoorlijk weggezakt waren.
Jacqueline las de regels nog eens hardop voor en al lezende pikte iedereen ze weer op. Nadat ieder vier keer gedobbeld had en zijn of haar edelen over de eilanden had verspreid had Jacqueline als eerste de functie van verdeler. Zowel iedere verdeling als het maken van de keuze door de kiezers kostte wel wat tijd en doordat er met drie personen gespeeld werd, werd dit onderdeel als nadeel ervaren ten opzichte van het spelen met zijn vieren. Het haalde de dynamiek enigszins uit het spel, was het unanieme oordeel.
Er werden bruggen gebouwd, edelen geplaatst, gewisseld en soms verbannen en de doge vloog over de Venetiaanse eilanden om punten te verdelen over de edelen.
Helene was eerst bang dat haar edelen te veel op één eiland geconcentreerd waren, maar door strategisch spelen wist ze vrij snel in het spel de koppositie in te nemen. Jacqueline volgde haar op gepaste afstand en Ernst was en bleef hekkensluiter. Hij had niet veel geluk: geregeld werden juist zijn edelen verbannen of gewisseld.
Uitslag: Helene 91, Jacqueline 74, Ernst 52
Waardering: Ernst 3½, Helene en Jacqueline 3
Spelers: Dirk Jan, Helène en Peter Hein
Peter Hein heeft San Marco al regelmatig gespeeld, maar speelde het op een of andere manier klaar om nooit zijn eigen (inmiddels vier jaar oude) exemplaar daarvoor te gebruiken. Omdat de laatste keer spelen sowieso alweer een tijdje geleden was, werd het de hoogste tijd het weer eens uit de kast te halen. Dirk Jan had het nog niet eerder gespeeld (laat staan zijn eigen exemplaar), Helène een keer eerder met vier spelers.
In de eerste fase paste Dirk Jan direct de tactiek toe van zo weinig mogelijk limietpunten krijgen. Dit stond Peter Hein niet aan, die nu gedwongen werd iets anders te verzinnen. Hij koos een keer vaker de dogekaart, maar omdat Dirk Jan ruim onder de tien limietpunten bleef, scoorde hij aan het einde van de eerste fase veel bonuspunten en kwam op voorsprong.
Dit lieten Helène en Peter Hein niet op zich zitten, zodat Dirk Jan in de volgende fase vaak het slachtoffer werd van overloopacties. Hij was daardoor gedwongen vaker goede kaarten te kiezen, en dus meer limietpunten te incasseren. Nu was het Peter Hein die voor de minste limietpunten kon gaan. Hij scoorde minder bonuspunten dan Dirk Jan in de vorige ronde, maar profiteerde wel vaak van andermans puntentellingen, vooral die van Helène. Bij het uitvoeren van de verbanning was hij erg gelukkig, doordat hij alle concurrentie in San Polo wegvaagde.
Gecombineerd had Peter Hein nu een grote voorsprong genomen. Omdat hij in alle wijken invloed had, kon hij zich volledige concentreren op het verdedigen van die positie, om bij de eindtelling goed te scoren. Dirk Jan en Helène moesten agressiever spelen, en troffen het niet dat het juist Peter Hein was die vaak als eerste mocht kiezen uit de verdeling. Na de eerste en tweede fase waren er geen extra rondes geweest, na de derde mochten Peter Hein en Dirk Jan samen nog wat kaarten verdelen. Beide deden daar wel hun voordeel, maar alleen in absolute zin. Op hun positie maakte het geen verschil.
Het feit dat hij San Marco veel vaker gespeeld had plus het nodige geluk (met name vaak asl eerste mogen kiezen is erg fijn) maakten dat Peter Hein het spel met een ruime maar toch ook geflatteerde voorsprong won. Gelukkig drukte dit de waardering van Dirk Jan en Helène niet erg, al vond Helène het met vier spelers wel leuker. Dirk Jan merkte dat het maken van verdelingen en het kiezen van de beste optie vaak een lastige kwestie is, die oefening vereist. Een aankondiging voor een toekomstige revanchepoging?
Uitslag: Peter Hein 80, Helène 55, Dirk Jan 46
Waardering: Peter Hein 4, Dirk Jan en Helène 3½
Spelers: Dagmar, Ellen, Jacqueline en Niek
Jacqueline had San Marco al een tijdje in huis, maar was nooit door de spelregels heen gekomen. Dagmar en Niek kenden het spel echter al en wilden het wel weer eens spelen. Terwijl de speelstukken werden gesorteerd en het zeer fraaie bord werd bewonderd, friste Dagmar haar regelkennis nog even op met de spelregels.
San Marco is een spel waarbij je met actiekaartjes mannetjes in gebieden in Venetië bij kan plaatsen, de gebieden met bruggen verbinden, mannetjes van anderen van het bord kan jagen of laten overlopen of een telling kan forceren door de Doge op bezoek te laten komen. Het bijzondere aan San Marco is de manier waarop de actiekaarten worden verdeeld. Met vier spelers speel je in wisselende koppels. De ene helft van het koppel krijgt acht kaarten. Drie daarvan bevatten strafpunten (variërend van 1 tot 3), de andere vijf kaarten bevatten de genoemde acties. De delende speler stelt uit deze acht kaarten twee sets van kaarten samen. De sets moeten uit tenminste één kaart bestaan, maar verder zijn alle mogelijkheden toegestaan. De andere speler mag vervolgens als eerste één van de sets kiezen en deze uitvoeren. De andere set mag de delende speler dan zelf houden en uitvoeren. Zodra tenminste één speler 10 strafpunten heeft gehaald, spelen de andere nog één ronde. Als het een speler dan nog lukt om onder de 10 strafpunten te blijven, krijgt hij nog het verschil tussen hem en de speler met de meeste strafpunten als overwinningspunten uitgekeerd. Tenslotte mag de speler met de minste strafpunten nog een verdrijvingsactie uitvoeren. Er worden drie ronden gespeeld en daarna worden alle gebieden nog één keer gewaardeerd en wie dan de meeste punten heeft, heeft gewonnen.
Het spel begon voor Niek niet al te best, aangezien de drie dames bijna al zijn poppetjes van het bord af bonjourden met verschillende acties. Omdat er weinig bruggen in het spel kwamen, kon de Doge alleen op bezoek komen in de twee gebieden waar Ellen en Jacqueline de overmacht hadden. Hier scoorden ze lekker punten mee. Niek verrekende zich nog aan het eind van de laatste ronde. Hij dacht dat hij de minste strafpunten had en rekende dus op een verdrijfactie. Dagmar had alleen net een puntje minder en dus ging zij met deze actie aan de haal. In de tweede ronde verdeelde Dagmar een set kaarten zo dat Niek twee doges kon nemen en een overloper. Hij was zo dankbaar dat hij een mannetje van Ellen liet overlopen, waardoor Dagmar tweede werd en dus ook flink wat punten binnenhaalde. Door op nog een paar plaatsen tweede te worden, haalde Dagmar flink veel punten binnen en nam ze een ruime voorsprong. Dit is echter iets wat zich zelden ongestraft laat bij San Marco, dus de andere spelers begonnen fanatiek Dagmars mannetjes van het bord af te werken. Hierdoor kreeg Jacqueline de kans om (door samen te werken met Ellen) de koppositie over te nemen, waarna zij natuurlijk het slachtoffer werd van vele verbanningen. Dagmar kon ondertussen weer redelijk ongestoord veel tweede plaatsen inpikken. Ellen wist in de laatste ronde door vaak een dogekaart te kiezen een flinke spurt naar voren te maken op het bord. De eindtelling beloofde dus spannend te worden. Uiteindelijk won Dagmar met slechts één punt voorsprong op nummer twee Ellen het spel. Niek was de rampzalige verdrijfacties uit het begin van het spel nooit meer echt te boven gekomen en werd daardoor laatste.
Iedereen had het spel erg leuk gevonden. Het is iedere keer weer spannend om te kijken of degene die mag kiezen de kaarten pakt die je hoopt. Als dit mis gaat kan het gebeuren dat je zelf in eens met kaarten zit opgescheept waar je niets mee kan.
Uitslag: Dagmar 68, Ellen 67, Jacqueline 65, Niek 56
Waardering: Dagmar en Jacqueline 4½, Ellen en Niek 4
Spelers: Frank, Hieke, Poek en Shuk-ha
Hieke had besloten dat er vanavond eindelijk maar eens San Marco gespeeld moest worden. Frank, Poek en Shuk-ha wilden wel een reisje Venetië meespelen. Alle vier de spelers kenden het spel nog niet, dus nam Hieke met het boekje in de hand de spelregels even vlot door. Hieke nam al snel een voorsprong, en Frank vond het blijkbaar leuk alle zwarte blokjes van Shuk-ha van het bord af te spelen. Na de eerste ronde begreep iedereen wat het uiteindelijke doel moest zijn. In de volgende twee rondes werden zodoende de strategieën uitgestippeld. Die leverden Frank en Shuk-ha uiteindelijk zoveel punten op dat de voorsprong van Hieke net werd teniet gedaan.
Uitslag: Frank 53, Shuk-ha 52, Hieke 50, Poek 40
Waardering: allen 3
Spelers: Andries, Anne-Marie, Peter Hein, Sten
Andries, Anne-Marie en Peter Hein waren net met San Marco begonnen toen Sten binnenkwam. Omdat de andere spellen vol waren en het ook nog wel een tijdje zou duren voor ze voltooid werden, besloten ze opnieuw te beginnen met Sten erbij.
Sten kende het niet, maar met een snelle uitleg kon hij beginnen, en stond na de eerste fase direct op voorsprong. Deze fase kwamen er veel dogekaarten voorbij, zodat iedereen aardig scoorde. Peter Hein bleef als enige over met minder dan tien limietpunten, waardoor er geen extra speelronde plaatsvond. Dit herhaalde zich vreemd genoeg in de tweede fase. Maar omdat er nu slechts één enkele dogekaart langskwam, werd er weinig gescoord. Peter Hein nam de koppositie van Sten over door de vele punten die hij verdiende met zijn lage limietkaarten. In de derde en laatste fase kwamen er weer iets meer dogekaarten voor. Andries profiteerde hier van, omdat hij in de meeste wijken wel punten kreeg. Zijn witte stenen waren alomtegenwoordig op het bord, en niet verrassend won hij het spel met een redelijke voorsprong. Anne-Marie en Peter Hein streden om de tweede plaats, die in het voordeel van Anne-Marie beslecht werd doordat zij sterker stond in San Marco.
Uitslag: Andries 60, Anne-Marie 52 (2), Peter Hein 52 (0), Sten 47
Waardering: Andries 4½, Peter Hein 4, Anne-Marie 3½, Sten 3