Sessies:

22 november 2005

22 november 2005

Spelers: Bas, Helène, René en Wendy

Bas, Helène, Rene en Wendy hadden minder zin in avonturen dan de andere spelers en besloten het realistische Santiago te spelen. Bas had het ooit eens gedaan en pakte de regels er bij. Iedere spelers moet plantages aanleggen en zorgen dat deze wel bewaterd kunnen worden doordat ze aan het kanaal liggen. Iedere ronde worden er vier plantages omgedraaid waarop geboden kan worden. De speler die het laagst biedt wordt kanaalopzichter en gaat bepalen waar het volgende stuk kanaal gelegd gaat worden. De andere spelers kunnen proberen hem om te kopen en de voor hen gunstige kant op te sturen. In het begin werden er erg veel aardappelvelden aangelegd. Hoe meer plantages van dezelfde soort aan elkaar grenzen hoe meer geld ze aan het eind van het spel opleveren. (Heb je twee mensen aan het werk in een gebied van vier groot krijg je acht punten). De eerste ronden bleef het kanaal rechtdoor lopen. Iedereen had baat bij het laten bewateren van de aardappelvelden. Vaak waren er aan het eind van de ronde nog twee lege velden naast het kanaal over. Dit zorgde natuurlijk voor hoge biedingen voor de eerste twee plantages. Uiteindelijk was het eind van het bord bereikt en moest het kanaal wel aftakkingen gaan nemen. Nu werd het omkopen van de kanaalopzichtiger een stuk belangrijker. Bijna het gehele spel koos deze voor het hoogste bod. René zat het beste in de aardappels. Bas en Wendy zaten wat meer verspreid. In de laatste voorlaatste ronde werden er extreem hoge bedragen geboden. Wendy koos ervoor laag te bieden en de kanaalopzichter te nemen in de laatste ronde. René en Helène boden samen zes om Wendy hun kant op te sturen. Bas had voor zijn nieuwe plantage vijf over. Na even twijfelen zei haar gut-feeling dat ze het bod van René en Helène moest accepteren. Achteraf bleek dat een cruciale keuze, anders was Bas met één punt voor haar geëindigd.

Uitslag: Wendy 132, Bas 130, Helène 109, René 100
Waardering: Bas, René en Wendy 4, Helène 3½