 |
terug naar Spel aan de Maas |
| 1-9 |
Sessies:
31 juli 2007
30 januari 2007
14 november 2006
15 november 2005
Spelers: Dagmar, Niek en Peter Hein
Zelfs na vier spellen was er nog wel tijd voor een afzakkertje. Dagmar aarzelde nog even, maar liet zich toch overhalen af te sluiten met That’s Life. Bekende kost voor alle drie en licht genoeg als laatste spel.
Dagmar begon goed en haalde als eerste een gelukstegel binnen. Niek haalde veel fiches binnen, maar die waren lang niet allemaal groen. Peter Hein had zo’n beetje halverwege het spel nog maar twee of drie tegels, maar kon ook nog niet bogen op een hoge score. Hij hield wel zijn pionnen zo veel mogelijk achter, om zijn kansen op de gelukstegels en groene tegels zo groot mogelijk te houden. Dit betaalde uiteindelijk uit, want toen de pionnen van Dagmar en Niek hard naar voren gingen kon hij nog een paar gelukstegels oppikken. Hij pakte er uiteindelijk drie en kon daarmee al zijn negatieve tegels omzetten in pluspunten. Dagmar en Niek konden minder compenseren en scoorden een stuk lager.
Uitslag: Peter Hein 26, Dagmar 12, Niek 5
Waardering: Dagmar en Peter Hein 4, Niek 3½Spelers: Bas, Dirk Jan, Ilja, Mark en Peter Hein
Ook Ilja was onbekend met Morgenland. Uit de regelboekjes zou je het niet halen, maar Morgenland is een vrij eenvoudig spel dat zo is uitgelegd. De eerste paar ronden lieten direct een verschil zien tussen de spelers die het vaker gedaan hadden en degenen die het voor het eerst deden. Bas en Dirk Jan lieten de toverkaarten geheel links liggen, terwijl Mark en Ilja er wel pap van lustten. Peter Hein haalde in het begin ook een paar, maar had daarna geen fiche meer over voor de tent; die zette hij liever in in het paleis of de grotten.
Bas maakte een goede start door in de eerste ronde direct twee artefacten te kunnen kopen. Twee rondes later herhaalde hij dat en leek hij op rozen te zitten. Ook Mark slaagde hier een keer in, terwijl Dirk Jan, Ilja en Peter Hein af en toe overal naast grepen; in het paleis bewijst de waarde van de startspelerfiguur zich echt.
Opvallen was dat Ilja voor de schatten bijna iedere beurt een beroep deed op de marktkoopman in de stad. De anderen waren altijd goed vertegenwoordigd in de drakengrotten. Mark en Ilja begonnen de smaak van het spel steeds beter te pakken te krijgen, wat zich onder meer uitte in het veelvuldig spelen van toverkaarten. Dei zouden nog hun effect hebben bij de laatste schat…
Na vijf rondes waren alle paleiskamer leeg op de eerste na. Daar lag nog een enkele sleutel. In de zesde ronde zette iedereen daar dus fors op in. Alleen Bas had nog maar weinig schatten over en koos dus maar voor de drakengrotten om toch iets te doen te hebben (vermoedelijk had hij toch al de meeste artefacten). Een actiekaart van Ilja, die Mark nota bene aan haar had gegeven, gooide echter roet in het eten. Iedereen moest zeven schatten inleveren, met als gevolg dat niemand de sleutel nog kon betalen. Een zevende ronde was dus nodig.
Weer zette iedereen alles in op de sleutel. Bas, die weer aardig wat schatten had verzameld, was nu ook van de partij. Net als in de vorige ronde was het Peter Hein die het meest had ingezet en daarmee het artefact mocht kopen. Maar niet heus. Ilja gooide weer roet in het eten door een Zonsverduistering te spelen, waardoor alle even fiches verdwenen. Iedereen had al een artefact gespeeld en dus kon niemand de kaart tegengaan. Voor Peter Hein leek er niks aan de hand, want hij was slechts een fiche kwijtgeraakt. Maar tot ieders verbazing (en ontzetting van een enkele speler) speelde Mark nu de Maansverduistering, waardoor ook alle oneven fiches uit het paleis geschopt werden. Wederom kon niemand dus de sleutel bemachtigen.
Inflatie was het gevolg, want de volgende ronde had iedereen nog meer schatten om voor de sleutel in te zetten. En voor de derde keer had Peter Hein het meest ingezet, nu achttien om precies te zijn. Zou het dan toch lukken? Welnee, Ilja speelde eerst een kaart waarmee ze een fiche van Peter Hein verdreef. Door het inzetten van zijn verdubbelaar wist hij de impact daarvan te beperken. Maar weer deed Mark mee en hij verjoeg een tweede fiche. Dat was voldoende om Peter Hein van zijn eerste positie in het paleis te verdrijven. Vreemd genoeg kon Mark noch Ilja hiervan profiteren. Tot zijn eigen verbazing was het koploper Bas die de sleutel voor de bescheiden som van vijftien schatten mocht incasseren. Zijn overwinning was daarmee des te duidelijker.
Al met al was het een gedenkwaardig potje Morgenland met een bizar slot. Iedereen kon de humor van het gerekte einde wel inzien (al was Peter Hein vermoedelijk wat minder enthousiast geweest als die acties hem de eerste plaats hadden gekost). Dirk Jan vindt het al lang niet zon verschrikkelijk spel meer (al is de mate van controle hem nog steeds wat te laag) en Ilja vond het al met al een leuk spel, ondanks een matige eerste indruk aan het begin van het spel.
Uitslag: Bas 9, Mark 6 (1 boekrol en 14 schatten), Dirk Jan 6 (1 boekrol en 9 schatten), Peter Hein 5 (maar wel 24 schatten over!), Ilja 4
Waardering: Bas, Ilja, Mark en Peter Hein 4, Dirk Jan 3
Spelers: Dagmar, Ilja, Bas en Niek
Na afloop van Anasazi werd er nog gezocht naar een kort afsluitend spelletje. Bas haalde That’s Life te voorschijn. De rest van de spelers kenden dit spel nog niet, maar wilden het graag eens proberen. That’s life is een gooi-een-dobbelsteen-beweeg-je-pion spel. Op het moment dat je als enige op een tegel staat en hier van vertrekt, mag je deze tegel pakken. Sommige tegels zijn pluspunten, andere minpunten en sommigen veranderen de minpunten van een tegel in pluspunten. Je wilt dus heel vaak niet bewegen omdat als jij weggaat iemand anders de laatste op een tegel is en die kan scoren. Het spel speelde lekker vlot weg en iedereen had het wel naar zijn zin. Dagmar wist uiteindelijk de meeste punten te scoren.
Uitslag: Dagmar 27, Bas 11, Niek 3 en Ilja 0 punten
Waardering: Dagmar 4, Niek, Bas en Ilja 3
Spelers: Bas, Niek en Wendy
In het kader van de kortere simpelere spellen kwam er nog een relatief nieuwe Ravensburger op tafel: That’s Life! Bas had het al eens gedaan en kon het uitleggen. De opmerking van de andere kant van de tafel van Jacqueline dat het een beetje op Mens-erger-je-niet leek werd door Bas niet beaamd. In That’s Life! moet je over een aantal tegels je drie pionnen binnen brengen. Je gooit iedere beurt met een dobbelsteen en zet vervolgens één van je pionnen dat aantal stappen. Laat je een lege tegel achter dan wordt die van jou. De meeste tegels in het spel hebben een negatieve waarde, sommigen positief en in het midden van het traject liggen de klavertjes vier. Met deze tegels mag je een negatieve tegel mee tellen als positieve punten.
Bas begon met twee pionnen en liet eentje achter. Later bleek in de hoop dat de anderen de negatieve tegels meegenomen hadden. Met zijn andere twee pionnen kreeg hij als eerste een klavertegel te pakken. Wendy kreeg er daarna echter meer en bovendien ook nog de plus-8 tegel. Niek wist maar niet als laatste op een goede tegel achter te blijven. Zijn veel verlangde ‘1’ werd door hem maar niet gegooid. Vooral de drie klavertegels waren niet meer te overbruggen voor de anderen en leverde Wendy de winst op.
Uitslag: Wendy 27, Niek 17, Bas 8
Waardering: allen 3