 |
terug naar Spel aan de Maas |
| 1-9 |
Sessies:
15 februari 2005
28 oktober 2003
13 augustus 2002
6 augustus 2002
9 juli 2002
25 juni 2002
Spelers: Bas, Dagmar, Dirk Jan en Niek
Wouter had er na een spel wel genoeg van en daarom gingen moeder en zoon huiswaarts. Bas en Dirk Jan waren nog wel in voor een spelletje. Dagmar gaf de subtiele hint om Tops weer eens uit de kast te halen. Tot haar verrassing gingen de andere spelers daarmee akkoord.
Met zijn vieren begint iedereen met negen ringetjes. In het begin van het spel ging de score redelijk gelijk op. Bas hield zich alleen een beetje afzijdig in de strijd om de tollen. Daardoor groeide zijn voorraad ringetjes met sprongen. Op een gegeven moment had hij meer dan de helft van de ringetjes in zijn bezit, terwijl Dagmar er nog maar drie had. Dit was het moment waar Bas met zijn lange-termijnstrategie naar toe had gewerkt. Zonder noemenswaardige tegenstand haalde hij drie punten op een rij en daarmee de overwinning binnen.
Dagmar was uiteindelijk niet de enige die erg genoten had van dit spel. Bas gaf het spel ook een 4 omdat hij “gelachen en gewonnen had”.
Uitslag: Bas 4, Niek en Dirk Jan 3 en Dagmar 1
Waardering: Bas en Dagmar 4, Niek 3½, Dirk Jan 2½
Bas gewonnen, waardering 3
Hieke verloren, waardering 3½
Spelers: Dagmar, Det, Niek en Rob
Na Bali wilden Rob en Det heel graag Tops een keer proberen. Dagmar en Niek zijn diehard fans van dit luchtige tussendoortje en waren dus meer dan bereid om de grondbeginselen van Tops aan Rob en Det uit te leggen. Det had wat moeite om de draai te pakken te krijgen en wist in de eerste paar ronden geen punten te bemachtigen. Dagmar wist haar ruime ervaring om te zetten in een paar klinkende overwinningen. Rob was wat afwachtender en wachtte met het opgooien van zijn ringetjes tot de tolletjes bijna stil lagen. Hierdoor wist hij vaak te winnen doordat zijn tegenspelers geen ringetjes van de goede kleur meer hadden om op te gooien. Zijn stapel ringetjes bleef dan ook gedurende het hele spel groeien, wat zich vooral vertaalde in een groot gebrek aan ringetjes voor Dagmar. Maar zelfs met een startvoorraad van 3 ringetjes wist ze nog een punt te scoren. Niek zorgde verder nog voor grote hilariteit door een opdrachtkaartje te laten vallen en het vervolgens niet meer terug te kunnen vinden. Al gauw werd er in alle hoeken en gaten gezocht naar het opdrachtkaartje, maar het bleef spoorloos. Niek wist het opdrachtkaartje na enig zoek- en speurwerk toch weer terug te vinden……….in zijn schoen. Hoe het daar terecht is gekomen is heel raadselachtig, maar deed wel de vraag rijzen wat er nog meer verborgen gaat in zijn maatje 48 stappers. Det kwam ook steeds meer op gang en scoorde steeds meer puntenfiches. Tot twee keer toe was er een speler (Det en Niek) die vrolijk aan het opgooien waren, baalden dat ze niet kregen wat ze wilden, om daarna tot de ontdekking te komen dat hun andere opdrachtkaartje wel gelukt was.
De stand kwam op 3, 3, 4, 4 (Det, Niek, Rob, Dagmar). Det wist nog een punt te pakken waarna het dus 4,3,4,4 was. Het volgende punt werd door Rob gescoord, die daardoor dus de winst van het hele potje naar zich toe wist te trekken. Rob en Det waren beiden ook heel aangenaam verrast door Tops.
Uitslag: Rob 5, Det 4, Dagmar 4, Niek 3
Waardering: Det 4.5, Rob 4, Dagmar en Niek 3½
Spelers: Bas, Dagmar, Peter Hein en Willemien
De anderen waren nog bezig met Morgenland, en zo was er aan deze tafel nog wel tijd voor een afsluitertje. Niet geheel verrassend haalde Dagmar Tops tevoorschijn. Bas en Willemien kenden dit nog niet, maar hadden het wel eens gespeeld zien worden. Beide dames namen snel een voorsprong op de heren, wat Bas deed verzuchten dat hij niet erg goed in dit spel was. Hij reageerde dus enthousiast op zijn eerste fiche. Blijkbaar kreeg hij de draai te pakken, want hij won het ene na het andere fiche, en wist tot vier te komen. Dat aantal was ook bereikt door Willemien, dus het spel naderde zijn einde. Dit werd ingeluid door Peter Hein, die abusievelijk een combinatie voor Willemien voltooide. Hij rekende erop dat iemand nog wel een blauw ringetje om een tol zou gooien, maar dit bleek niet het geval. Willemien dankte Peter Hein hartelijk voor de overwinning. Hijzelf was allang blij dat hij in ieder geval één punt had gescoord.
Uitslag: Willemien 5, Bas 4, Dagmar 3, Peter Hein 1
Waardering: Dagmar 3, Peter Hein en Willemien 2½, Bas 2
Spelers: Dagmar, Dirk Jan, Niek, Peter Hein, René en Wendy
Na al het gedenk was het tijd om af te sluiten met iets luchtigers in de vorm van Tops. Niek en Peter Hein waren nog bezig met Dvonn toen de rest begon, maar konden na een paar rondjes probleemloos invallen. Alle spelers kregen nu wel slechts één opdrachtkaart. Hierdoor kwam het veelvuldig voor dat geen enkele speler de opdracht wist te voltooien. Omdat het spel ook nog eens erg gelijk opging, duurde het spel toch nog een tijdje. Het mikken ging na een tijdje niet meer zo best, waardoor veel spelers snel zonder fiches kwamen te zitten, en het een kwestie van afwachten was tot de tolletjes stilvielen. René had aardig wat fiches opgepot, en scoorde een paar beurten achter elkaar goed. Wendy kwam nog dichtbij, maar niet genoeg om het René nog erg moeilijk te maken. Uiteindelijk maakte hij er een eind aan, tot opluchting van sommigen. Niemand vond het een spel met veel inhoud, maar omdat er toch aardig bij gelachen werd, konden Dagmar, Niek en Wendy het nog wel waarderen.
Uitslag: René 5, Wendy 3, Dagmar 2, Dirk Jan en Peter Hein 1, Niek 0
Waardering: Niek 3½, Dagmar en Wendy 3, Peter Hein en René 2, Dirk Jan 1
Spelers: Dagmar, Jorrit, Peter Hein en Wendy
Elfenland was nog steeds niet afgelopen, en met Jorrit als vervanger van Willemien werd er voor iets hersenlozers gekozen in de vorm van Tops. Hierbij worden er drie kleine tolletjes rondgedraaid, en moeten de spelers gekleurde ringen om de draaiassen van de tollen gooien. De bedoeling is een kleurencombinatie te krijgen die overeenkomt met een van je opdrachtkaarten. Als een tol stilvalt, mag er niet nog een ring om gedaan worden. Liggen alle tollen stil, dan krijgt de speler van wie een opdrachtkaart overeenkomt met de uiteindelijke kleurencombinatie een punt. De speler die als eerste vijf punten heeft, wint het spel. Het spel was een groot succes bij Jorrit, die een gave voor het spel bleek te hebben. Alleen Dagmar was nog in staat een paar opdrachten te vervullen. Voor Wendy en Peter Hein ging het allemaal wat te snel, maar Wendy wist vlak voor het einde nog wel een opdracht te voltooien. Peter Hein was zelfs niet in staat zijn eer te redden. Er werd veel gelachen bij dit chaotische spel. Jorrit kon het laatst en dus het best lachen, want hij had meer opdrachten vervuld dan de rest bij elkaar.
Uitslag: Jorrit 5, Dagmar 2, Wendy 1, Peter Hein 0
Waardering: Jorrit 5, Wendy 3½, Dagmar 3, Peter Hein 2½