startpagina terug naar Spel aan de Maas
Klik op de volgende regel op de eerste letter van het spel waar je naar zoekt.
1-9
Spelverslag van Wallenstein

Sessies:

3 april 2007
23 november 2004

3 april 2007

Spelers: Dirk Jan, Helene, Peter Hein en Wendy

Voor iedereen goed en wel binnen was en besloten was wie wat zou spelen was het al wat later en kon Peter Hein eindelijk aan de uitleg beginnen. Gegeven de potentiële speelduur van Wallenstein wat riskant, maar je moet toch wat. Dirk Jan mocht als eerste een gebied uitzoeken als Graf von Tilly. Helen speelde met Wallenstein himself, Wendy speelde voor de Koning van Zweden en Peter Hein koos voor de Graf zu Pappenheim om te zien waar die uitdrukking nou vandaan kwam (uit een toneelstuk van Schiller, zo bleek later).
Bij de gebiedenselectie aasde iedereen natuurlijk op die vruchtbare gebieden die de maximale graan- of goudopbrengst opleveren. Peter Hein betreurde het dat deze gebieden telkens niet langskwamen als hij mocht kiezen en koos daarom maar voor een andere benadering: concentratie van zijn troepen, zodat zijn landen beter te verdedigen zouden zijn. Als gevolg lagen vijf van zijn acht startgebieden in Beieren. De anderen waren wat meer verspreid, al waren er duidelijke concentraties bruinhemden van Dirk Jan in het noorden en hadden Helene en Wendy fors ingezet in de Palts.
Het eerste jaar concentreerde de militaire actie zich vooral op de nog lege gebieden links en rechts op het bord. Dirk Jan deed daarbij de eerste zet, maar kreeg daarbij te maken met de volledige boerenmacht. Dankzij dit gevecht verdwenen er wel veel boeren en bruine legers uit de toren, wat het voor de andere eenvoudiger maakte om lege gebieden (of die van Dirk Jan!) aan te vallen. Helene en Peter Hein hielden hun agressie in en maakten liever gebouwen en vergrootten hun legers, bedoeld om later onheil te stichten. De gebouwen leverden vooral Helene veel punten op en na het eerste jaar lag ze iets voor op de rest. Het verschil met de laatste plaats was echter slechts vijf punten, zodat er nog van alles kon gebeuren in het tweede jaar.
In dat tweede jaar werd de militaire strijd een stuk intenser. Iedereen was daar nu fors bij betrokken en selecteerde ieder seizoen minstens een aanval. Gebieden schoven wat heen en weer en niet zelden was het resultaat een gelijkspel en verdwenen ook alle gebouwen van de kaart. Peter Hein zag zijn machtsbasis in Beieren bedreigd maar had dit wel aan zien komen. Helene waagde een aanval in het westen, die hij met enig geluk af wist te slaan. Het aanvallende leger in Württemberg was nu erg zwak, zodat hij in reactie dit gebeid eenvoudig in kon lijven. Aan de oostflank probeerde Wendy amok te maken via Ober Österreich, maar ze zag zich daar omsingeld door Pappenheimers, zodat Peter Hein dit gebeid zonder al te veel moeite weer terug kon veroveren. In het noorden moest hij wel zijn enige gebied, Bremen, afstaan aan Dirk Jan. Dit was een tegenvaller, want hier bevonden zich inmiddels een paleis en een handelshuis. Dirk Jan verkreeg daarmee de meerderheid in deze gebouwen in het noorden. In de Palts kwam het tot veelvuldig treffen tussen Helene en Wendy. Maar omdat ze elkaars aanvalsplannen voorzagen kwam het voornamelijk tot preventieve aanvallen en wisselden de gebieden niet van eigenaar. Wel sneuvelden er veel troepen.
Aan het einde van het spel bleken de Pappenheimers van Peter Hein er het beste uitgekomen te zijn. Hij domineerde Beieren en Oostenrijk volledig in de gebouwen en was zelfs de enige die überhaupt landen in Beieren had. Dirk Jans dominantie in de twee noordelijke regio’s was wat minder groot en bovendien beschikte hij over een paar landen minder. Helene had het er het tweede jaar wat minder goed afgebracht, maar doordat ze net een paleisje meer had bleef ze Wendy net voor.
De reacties waren wat lauw. Niemand begreep veel van de lofzangen die op dit spel afgestoken worden. Peter Hein en Helene vonden het nog wel leuk. Wendy vond het wel een erg traag spel (het had uiteindelijk zo’n 3½ uur geduurd) en Dirk Jan had zich wat gestoord aan de grote grilligheid van de blokjestoren. Toch wilde hij het nog wel eens spelen (maar niet volgende week).

Uitslag: Peter Hein 59, Dirk Jan 54, Helene 48 (3 paleizen), Wendy 48 (2)
Waardering: Helene en Peter Hein 4, Dirk Jan en Wendy 3

23 november 2004

Spelers: Bas, Dagmar, Niek en René

Op Spiel hadden Dagmar en Niek Wallenstein gekocht. Ze hadden het inmiddels één keer kunnen spelen en dat was erg goed bevallen, alleen de speelduur was toen nogal aan de lange kant geweest (4.5 uur…). Daarom waren René en Bas op verzoek een keer een uurtje eerder gekomen. Dagmar had het bord en toebehoren al klaargelegd en iedereen had de spelregels thuis al gelezen, waardoor na een hele korte uitleg (zodat iedereen de regels op dezelfde manier interpreteert) met spelen begonnen kon worden. 
Wallenstein heeft trekjes van zowel El Grande als Risk. Je moet namelijk in Duitsland gebieden zien te bezetten, waarvoor je in de twee telrondes punten krijgt. Dit doe je door de tien mogelijke acties over je gebieden te verdelen. Je hebt 4 soorten acties, namelijk gebouwen bouwen (om je gebieden waardevoller te maken), grondstoffen (geld en graan) innen, legers bijplaatsen en legers verplaatsen (ofwel om ze te herverdelen over 2 gebieden of om een aanval te plaatsen op andere gebieden). Het aanvallen gebeurt niet zoals bij Risk door een groot dobbelfestijn, maar door legers in een toren te gooien. In de toren zitten schotten waardoor niet alle legers die je er in gooit, er ook meteen weer uit komen. Degene waar de meeste legers van uit komen heeft gewonnen. Het spel wordt in 2 jaren gepeeld. Ieder jaar is opgedeeld in 4 seizoenen. In de lente, zomer en winter van elk jaar worden de acties uitgevoerd. In de winter volgt dan de telronde, nadat gecontroleerd is of iedereen wel genoeg graan heeft verzameld voor de hongerige bevolking (als dit niet gelukt is, komt de bevolking eerst nog in opstand). Je krijgt punten voor het aantal landen, het aantal gebouwen en de meerderheid in de verschillende soorten gebouwen in een van de 4 regio’s.
René ging in het eerste jaar als de brandweer. Hij bouwde flink wat waardevolle gebouwen en wist hier veel punten mee te scoren, vooral omdat hij vaak de meerderheid in de regio had. De andere spelers hadden allemaal wel een extra land veroverd, maar dit kon wat betreft puntenwaardering niet tegen het bouwgeweld van René op.
In de tweede ronde probeerde iedereen de bouwlust van René te evenaren en werden de nog vrijliggende landen in rap tempo ingelijfd. In de zomer en herfst begonnen de spelers elkaars waardevolle gebieden in te pikken. Helaas zorgde dit er vaak voor dat een eigen waardevol gebied daardoor minder goed verdedigd achterbleef en dus ingepikt werd door een andere oorlogszuchtige krijgsheer. Dagmar was hier erg succesvol in geweest en scoorde ontzettend goed, waardoor ze met ruime voorsprong de winst naar zich toe wist te trekken. 
Het spel was in de smaak gevallen. Bas vond alleen dat het wel typisch een spel is waarbij iemand die aan kop gaat het risico loopt van alle kanten aangevallen te worden en daardoor niet meer kan winnen. Niek bleef het ongeloofwaardig vinden dat er soms meer legers uit de toren komen dan je er in hebt gegooid in een gevecht, doordat legers die in eerdere gevechten zijn blijven hangen, alsnog naar buiten komen. Hoe interpreteer je dat als je aan echte vechtslagen denkt? Het spel was tenslotte een stuk sneller gespeeld dan de eerste keer (3.5 uur) en dat terwijl er nog flink gekletst was. Dit geeft goede hoop dat het spel snel weer een keer op de speltafel zal verschijnen.

Uitslag: Dagmar 54, René 43, Bas 42, Niek 38
Waardering: Dagmar 5, Niek en René 4½, Bas 4

terug naar boven