1 juli 2003
Spelers: Chuck, Dirk Jan, Peter Hein en René
Peter Hein wilde graag Wongar weer eens spelen, dat hij al tijden niet gedaan had. De rest kende het niet en ging akkoord. De uitleg nam even wat tijd in beslag, en niet alles werd even duidelijk, wat bleek toen aan het einde van het spel slechts bonuspunten worden vergeven voor drie soorten gebiedskaarten in plaats van allemaal.
Bij de startopzet waren de figuren redelijk gespreid, met uitzondering van een gebied waar Dirk Jan in domineerde. Peter Hein haalde daar nog net op tijd wat cilinders naar toe, zodat hij ook wat punten scoorde toen Dirk Jan daar een ceremonie hield. Voor Dirk Jan bleef het even bij die punten, terwijl vooral Peter Hein en René vaak ceremonies hielden en punten scoorden. Daarmee konden ze echter minder figuren op het bord plaatsen, zodat Chuck en Dirk Jan de stand nog redelijk gelijk konden trekken. Vooral in een centraal gebied werden vaak ceremonies gehouden, waar alle spelers behalve Peter Hein sterk stonden. Dit leverde levendige ceremonies op, waarbij de stukken er letterlijk van af vlogen. René wist de zaken hier doorgaans goed naar zijn hand te zetten, en wist daarmee de koppositie weer op Peter Hein te heroveren. Die liet dat echter niet van zijn kant gaan, en hield vervolgens een paar ceremonies in gebieden waar hij de meeste figuren had staan. De kaarten in het bewuste centrale gebied waren zo vaak gekozen, dat deze stapel snel opraakte, terwijl de schorpioen nog maar halverwege de tweede fase was. De laatste kaart was de dubbele ceremonie; Peter Hein wilde zijn koppositie graag behouden door het spel te laten eindigen, maar dit was voor hem geen gunstige kaart, omdat hij daar zeker geen punten zou scoren en naaste concurrent René wel. Tot verrassing van de rest knapte Chuck dit klusje op, waardoor Peter Hein nog een extra ceremonie in een volledig groen gebied kon houden. Daarmee was zijn voorsprong onoverbrugbaar. Aan het einde dacht Chuck fors gescoord te hebben doordat hij van veel soorten kaarten de meeste had, maar tot zijn teleurstelling bleek dit alleen te gelden voor de drie kaarten van de afzonderlijk figuren. In geen van deze soorten had hij de meerderheid, terwijl de anderen dat allemaal wel hadden.
De waardering voor dit spel was tegengesteld aan die van het vorige: Peter Hein en René waren hierover een stuk enthousiaster, het tegenovergestelde gold voor Chuck. Alleen Dirk Jan maakte het niet zoveel uit.
Uitslag: Peter Hein 93, Dirk Jan en René 64, Chuck 52
Waardering: René 4½, Peter Hein 4, Dirk Jan 3, Chuck 2½ |